Nieuws

Een vaste burcht is onze God

De Bach-cantate ‘Ein feste Burg ist unser Gott’ (BWV 80) heeft deze psalm 46 wel tot een van de meest gekende gemaakt. Hij begint en eindigt met deze belijdenis.

Van het voorlaatste vers is wel de Latijnse versie het mooiste: vacate et videte quoniam ego sum Deus. Aan dit vers beantwoordt het devies van onze abdij DEO VACARE

De vertaling van Ida en Maria: laat af en beseft is wel correct, maar mist de gevoelswaarde van het Latijn. In het Engels: be still and see that I am God, is al rijker.  Maar in `vacare’ in het Grieks `σχολαζειν’ zit zowel het loslaten van andere preoccupaties, als de toeleg op het ène besloten.

Daarvoor is de 40-dagentijd bijzonder geschikt: om los te laten, om vrij te komen van het bijkomstige, en om die vrijgekomen aandacht en energie te gebruiken voor toeleg op het wezenlijk, op het zoeken van de Heer.

Vrijkomen:
ruimte scheppen – In de maag, door soberheid in voedsel en drank, de praktijk die ieder het meest direct in verband brengt met `vasten’.

ruimte scheppen – In het hoofd, door af te zien van informatie die meer verstrooiend is dan de geest voedend, door terughoudendheid t.o. het gebruik van socials, van vermaak en ontspanning.

Ruimte scheppen- In het hart, en daar gaat het eigenlijk om, om de verbondenheid te voeden met de Heer, die ons uitnodigt op zijn weg.

Psalm 46 is in deze dagen waarin “de volkeren opstandig morren” en de aarde wordt ontwricht van bijzondere actualiteit.

Hij  sterkt ons vertrouwen op God, de enige die de strijd kan neerslaan en de strijdwagens in vlammen doen opgaan, als wij onze ogen richten op zijn aanwezigheid, die Hij ons toont de daden des Heren, in zijn mensenliefde, zijn ontlediging tot het uiterste, de stromen van levend water die van Hem uitgaan en ons vernieuwen in zijn Pasen.

Moge de komende 40-dagentijd voor ons allen een heilzame tijd zijn waarin wij in ons leven ruimte maken voor de Heer, geduld en sterkte ontvangen om beproevingen te verdragen, en open komen voor de vreugde van zijn Pasen.

br. Gerard Mathijsen osb

Paaskaarsen

Sinds 1945 is de kaarsenfabriek van de broeders in Egmond een begrip. De Benedictijner monniken van de Abdij van Egmond maken, in samenwerking met vele vrijwilligers, in de eigen kaarsenmakerij unieke abdijkaarsen zoals paaskaarsen, dompelkaarsen, tuinkaarsen, tafelkaarsen en kleurrijke fantasiekaarsen. Zowel voor liturgisch gebruik als voor in de huiselijke kring hebben wij voor elke gelegenheid geschikte ambachtelijk gemaakte kaarsen.

Voor de paaskaars ontwikkelen de monniken regelmatig weer een nieuw ontwerp maar soms wordt er ook teruggegrepen naar een oude beproefde of geliefde voorstelling. Ook het personifiëren van kaarsen voor uw doop, huwelijk, verjaardag of begrafenis hoort tot ons ambacht.
Houdt u rekening met een levertijd van minimaal twee weken.

HOE KUNT U PAASKAARSEN BESTELLEN?

U kunt alleen de kaarsen bestellen zoals ze hieronder zijn afgebeeld.
Mail uw bestelling tijdig naar: abdijkaarsen@abdijvanegmond.nl.
Vermeld in ieder geval in uw mail:
• Afmeting kaars;
• Formaat pingat;
• Naam (gemeente/parochie, organisatie), uw klantnummer en contactpersoon;
• Straat, postcode en plaatsnaam en uw telefoon (vast en mobiel).

Verstilling in de 40 dagentijd

Voor deze verstillende veertigdagentijd hebben we ook een passend bezinningsaanbod. Zo is er de online cursus Lectio divina Vastentijd 2024, een online gemeenschap die zich in een groeiend aantal leden mag verheugen. Van 13 tot 16 maart is er een bijzondere retraite, Land Art, verwondering op weg naar Pasen waarin creativiteit, natuur, stilte en verdieping centraal staan. Als leidraad wordt genomen Thomas Merton en zijn blik op de schepping. Hij verhuisde als monnik van het klooster naar een kluis midden in het bos. Daar veranderde zijn blik en leerde hij opnieuw kijken, luisteren, verwonderen en verdiepen. Kijkt u met hem mee?

Op zaterdag 16 maart kunt u ook creatief en scheppend werken aan een duurzaam Paasarrangement voor bij u thuis: Excultet, dat juiche! Als u muzikaal wilt verstillen, kom dan naar het concert Die Sieben Letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze’ van Joseph Haydn op zaterdagmiddag 16 maart in onze Abdijkerk.

Na het Paasfeest is er op 8 april weer een eendaagse retraite Van je hoofd naar je hart. Deze maakt deel uit van ‘de Oefenschool van St. Benedictus’: een serie eendaagse retraites waarbij we, geïnspireerd door H. Benedictus, oefenen in het mens zijn. Verdeeld over het jaar zijn er een aantal dagen met thema’s zoals: je eigen levensregel schrijven, van het hoofd naar het hart en het ritme van het lijf en stilte. De retraites zijn los van elkaar te volgen.

En natuurlijk kunt u ons online volgen tijdens de uitgezonden gebedsdiensten en ontmoeten we u graag in ons Benedictushof of in de kerk.

Nieuw abdijproduct: Pindakaas!

De vaste bezoeker heeft het vast al ontdekt; Er is een nieuw abdijproduct! Naast jam, mosterd, thee en kaarsen is er nu ook onze eigen Pindakaas! Onze broeder organist Gerard Hulsman speelt niet alleen mooie noten. Hij brandt en maalt sinds een tijd ook diverse nootjes voor op ons brood! Reden genoeg voor de broeders om dit wat structureler te gaan doen. Vandaar dat sinds een tijdje in het gastenverblijf en de winkel onze eigen abdijpindakaas te proeven is.

Bram Verheijen wist ons te vertellen dat de pindakaas heerlijk is op een snee knapperig geroosterd desembrood met gezouten roomboter. En bij Henny Bebelaar van de boekwinkel komt het thuis alleen op het brood in combi met een dosis sambal. De pindakaas is ook een goede aanvulling voor de mensen die geen vlees eten in de komende veertigdagentijd.

Reden genoeg om ook eens een pot mee te nemen! De potten zijn te koop in twee smaken: gewoon en extra donker geroosterd.

Nieuws uit de boekwinkel

De eerste weken van januari zijn voor de boekwinkel een mooie periode om even op adem te komen van alle drukte. Het begint met balansen, het moment dat alle boeken weer door je handen gaan. Er is veel verkocht en verdwenen uit de voorraad en dat geeft ruimte voor nieuwe titels.
Hierbij drie titels die in eigen beheer zijn uitgegeven.

Een huis voor en door bevlogen mensen,
Diana Verndoij,
€ 19,50 hardcover

‘Geboren uit verontwaardiging’

Basisgemeente De Duif is een vrijwilligersgemeente in Amsterdam, ontstaan toen in 1973 bisschop Zwartkruis de kerk wilde sluiten en voor sloop verkopen. Het parochiebestuur besloot dit niet te accepteren. Toen op de eerste zondag van 1974 de sluiting een feit was geworden, werd diezelfde dag de kerk gekraakt en zette de parochie de eredienst voort. Deze daad vormde niet zozeer de start van een basisgemeente maar was eerder een daad van ongehoorzaamheid aan de bisschop, geboren uit verontwaardiging.

De gemeente De Duif bestaat nu 50 jaar en het boek geeft een mooi beeld over de vorming van deze gemeente, de discussies, ontwikkelingen, de spiritualiteit, di zich ontwikkelde van Heilige Mis met een priester naar een viering met een of meerdere gekozen voorgangers. Er wordt gedoopt, getrouwd en begraven. En fijn, warm verhaal en misschien geeft het inspiratie voor andere gemeenschappen die hun kerk dreigen te verliezen.

Hier sta ik even stil,
Tini Brugge, i.s.m. Abt Thijs Ketelaars,
€ 5,00 paperback

Een gids voor verstilling, verwondering en verdieping in de tuinen van de Abdij van Egmond,

De Abdij van Egmond is een plaats waar mensen zich door aarde en hemel laten raken. In deze meditatieve gids bieden we je een kleine handreiking om met de voeten op de aarde en al je zintuigen open een wandeling te maken en stil te staan bij 12 rustpunten.

Apostolische exhortatie Laudate Deum
Paus Franciscus, € 5, — paperback

Aan alle mensen van goede wil over de klimaatcrisis.

Op woensdag 4 oktober, de feestdag van de heilige Franciscus van Assisi, is Laudate Deum gepubliceerd. Deze apostolische exhortatie (pauselijke brief) van paus Franciscus is een vervolg op zijn eerdere encycliek Laudato si’ In de inleiding van Laudate Deum schrijft de paus dat allerlei gebeurtenissen in de wereld tijdens de afgelopen acht jaar rondom klimaat en sociale gerechtigheid, vragen om verheldering en aanvulling van Laudato si’. De broeders van de abdij hebben die pauselijke brief vertaald en Broeder Geerard heeft er een mooi klein boekje van gemaakt van gebruikt materiaal.

Vastentijd

Op 14 februari begon de vastentijd die duurt tot 28 maart. In de abdij is het de mooie gewoonte dat alle monniken een boek uitzoeken dat ze gedurende deze zes weken gaan lezen. Het is een eigen keuze, maar de verwachting is dat het een boek is dat uitnodigt tot contemplatie en bezinning.  Dat is een gewoonte die ook veel van onze klanten van buiten het klooster koesteren. Komt u langs,  er is een ruime keuze!  Hieronder een kleine selectie:

Nieuwste aanwinsten in de boekwinkel

Advent

Het is dit jaar 800 jaar geleden dat de eerste kerststal verscheen. Op aandringen  van Franciscus van Assisi werd in Greccio een levende kerststal gemaakt. Daar is natuurlijk de nodige voorbereiding aan te pas gekomen. In 2023 is het niet anders. Alom worden er voorbereidingen getroffen voor het kerstfeest. Maar laten wij daarbij vooral niet aan onszelf voorbij lopen.  Misschien kan Franciscus ons daarbij helpen. Zijn inspanningen waren erop gericht van nabij te mogen meemaken hoe kwetsbaar God zich heeft gemaakt door mens te worden, niet in een paleis maar in een stal, te midden van eenvoudige mensen. Hoe zal onze kerststal en ons kerstfeest eruit zien als wij  in de grote stal die onze samenleving is oog en oor zouden hebben voor dat kwetsbare mensenkind, dat in zoveel kribbes wacht op een zorgend en liefhebbend gebaar. Daar is de blik en het hart van Franciscus bij nodig. Neem er de tijd voor in deze korte dagen.

Traditiegetrouw schrijft de abt jaarlijks in de advent de zogenaamde Vriendenbrief voor alle volgers en donateurs van de abdij. In deze persoonlijke brief wordt er teruggeblikt op afgelopen jaar en worden bijzondere gebeurtenissen binnen de communiteit belicht.   Ook de lezers van onze nieuwsbrief ( inmiddels meer dan 4000!) beschouwen wij uiteraard als onze vrienden. Leest u daarom hier de Vriendenbrief 2023.

Kerstmis in de abdij

U bent met en rond Kerstmis van harte welkom om de abdij te bezoeken. Dat kan uiteraard op onze gezellige kerstmarkt in de abdijwinkel, maar ook kunt u de stilte opzoeken in onze abdijkerk. U kunt daar de mooie kerststal bewonderen en een kaarsje aansteken bij de kribbe. Ook bent u van harte welkom deel te nemen aan onze diensten. Met Kerst is de dagorde een klein beetje gewijzigd:

Op  24 december  is er een dagmis om 9.30 uur, een vooravonddienst om 17.00 uur en komt de dagsluiting van 20:00 uur te vervallen. Om 22:15 uur begint de Kerstnachtwake en deze duurt tot na middernacht. Aansluitend bent u welkom om samen met de communiteit samen koffie of thee te drinken met kerstbrood in de Abdijrefter.

Op Eerste Kerstdag 25 december komt de lezingendienst van 6:00 uur te vervallen en begint de morgendienst om 8:00 uur. De Eucharistieviering begint om 10:00 uur.

Op Tweede Kerstdag 26 december komt de lezingendienst van 6.00 uur te vervallen en begint de morgendienst om 7.30 uur. de eucharistieviering is gewoon om 9.30 uur.

Uiteraard worden ook alle belangrijke diensten live gestreamd via ons YouTube kanaal.

Eindejaars Stiltewandeling

Al jaren is het vaste prik dat op elke laatste vrijdag van de maand er vanuit de abdijwinkel een kleine groep wandelaars de duinen ingaat voor de Stiltewandeling. Deze wandelingen, onder leiding van Anky Floris, zijn één van de vaste pijlers in ons bezinningsaanbod en ze zijn bijna elke maand volgeboekt. Aan het einde van het jaar op vrijdag 29 december hebben we geen maximum aantal deelnemers en kan iedereen mee! Geen kleine groep dus, maar een grote groep die door de duinen gaat om, in stilte,  terug te blikken op gebeurtenissen in het oude jaar. Iedereen neemt zijn of haar eigen persoonlijke intenties mee in deze bijzondere collectieve stilte.

Meldt u hier aan om deel te nemen aan deze bijzondere jaarafsluiting.

Retraites voorjaar 2024

Onze ‘Egmondse’ retraites zijn een vast onderdeel in het bezinningsaanbod van de abdij. Vooral de stilteretraites en de Icoonschilderweken blijken zeer gewild. De Stilteretraite  is een vierdaagse klooster retraite waarbij stilte, ritme en rust de boventoon voeren. Met name doen deze dagen in onze abdij een appél op naar binnen keren. De stilte biedt hier de ruimte voor. Bij de icoonschilderweek volgt u naast het abdijleven ook een intensieve schildercursus. U behoeft hiervoor geen enkele schilderervaring te hebben om toch een icoon te kunnen maken. U wordt begeleid bij elk onderdeel. Hoewel het niet in de eerste plaats gaat om het eindresultaat – de weg ernaartoe is van groter belang – zult u verrast zijn over de icoon die met u mee naar huis gaat.

Wij doen ons best om aan de grote vraag naar deze activiteiten te voldoen en organiseren drie stilteretraites en drie icoonschilderweken per jaar. We lanceren deze weken uitsluitend via deze nieuwsbrief om zo iedereen gelijke kans te geven om aan te kunnen melden. Vanaf het verschijnen van deze brief kunt u dus inschrijven voor de Stilteretraite juni 2024 en de Icoonschilderweek juni 2024. In maart staan natuur en creativiteit centraal in de driedaagse ‘Land Art’ retraite.

Mocht u toch te laat zijn en de inschrijvingen al vol zijn dan zal later in het nieuwe jaar in deze nieuwsbrief het bezinningsaanbod voor het najaar 2024 worden aangekondigd.

Nieuws uit de boekwinkel

Voor de december nieuwsbrief is een aantal lezers, betrokken bij de abdij, gevraagd naar hun favoriete boek van dit jaar: broeder George, broeder Frans, Bram Verheijen, coördinator in de abdij en Michiel Oosschot, als oblaat verbonden aan de abdij. Het viel niet mee een keuze te maken, want er is veel uitgekomen en gelezen het afgelopen jaar. Hieronder hun leeservaringen.

Broeder George schreef het volgende over zijn keuze:

Benedictines Joan Chittister wil met ‘Het monastieke hart mensen die op zoek zijn naar spiritualiteit  helpen de Benedictijnse levenswijze te integreren in hun dagelijkse leven.

In 50 hoofdstukjes wijst zij  de weg naar het monastieke hart. Het is een weg met vele lichtpuntjes voor elke mens zoekend naar verdieping in zijn leven. Het hoofdstukje over de  ‘gebedsplaats’ van het klooster is een van de pareltjes van het boek. Het boek leent zich goed voor een dagelijkse lezing, de lectio, ter voorbereiding op de dag.

Broeder Frans kon geen keuze maken en noemt 3 boeken:

Een moeilijke vraag

Tussen sinterklaas en kerst vragen mensen vaak: welk boek kun je me aanraden? Een onmogelijke vraag. Nog afgezien dat smaken verschillen, wordt er gevraagd naar het mooiste boek? Of naar het beste, het belangrijkste, het meest spannende, het meest sensa­tionele of het meest urgente boek? En dit allemaal nog maar wat binnen mijn beperkte gezichtsveld opdoemt.

Opzienbarend is het nieuwe boek van Willy Dupont over Etty Hillesum. Zij blijft onder de jongste generatie lezers trekken. Na de biografie door Judith Koelemeijer is dit beknopte werk onmisbaar voor een scherp   inzicht.

Een ander actueel en bepaald sensationeel boek is het spannende levensverhaal van Jacques Mourad, Een gegijzelde monnik. Mourad is monnik en overste van een Syrische kloostergemeente als hij in 2015 door jihadisten drie maanden werd vastgehouden en gefolterd. Hij wist vrij te komen en doet hier zijn verhaal. Begin van dit jaar (2023) werd hij tot aartsbisschop van Homs gekozen. In het nog vrije deel Syrië is hij het boegbeeld van interreligieuze vrede en geweldloosheid.

Maar misschien doe ik er beter aan mijn keuze af te stemmen op onze meer nabije leef- en geloofssituatie. Wat is voor ons belangrijk en actueel? Ik denk aan Tomáš Halík, De namiddag van het christendom.
Halík is de bekende Tsjechische godsdienstfilosoof die tijdens de Sovjetoverheersing zich verdiepte in bijbel en christendom. Hij liet zich in het geheim tot priester wijden. Na de val van de Berlijnse muur werd hij hoogleraar aan de universiteit van Praag. In die jaren was hij onder meer een vertrouwensman van Vaslav Havel, de nieuwe president van het toenmalige Tsjecho-Slowakije. Halík ontwikkelde zich tot een invloedrijk denker over het christelijk geloof in de huidige cultuur. In de loop der jaren publiceerde hij een aantal werken die voor het hele westen toonaangevend werden. Zijn werk richt zich speciaal op de vernieuwing van de katholieke kerk, die in het westen in crisis is komen te verkeren. Hierin hebben Tomáš Halík en paus Franciscus elkaar gevonden. De laatste typeerde onze tijd met de uitspraak: We leven niet in een tijdperk van verandering, maar we beleven de verandering van een tijdperk. Precies dit motiveerde Halík tot zijn nieuwste boek De namiddag van het christendom. Het is Halíks meest baanbrekende werk, waarin hij op profetische wijze de overlevingskansen van het christendom met visionaire durf belicht.

In dit werk analyseert Halík de aard van de geloofscrisis die algemeen wordt aangeduid met de term secularisatie: de mens raakt zo geboeid door zijn eigen mogelijk­heden, zijn rationele en technische vermogens, dat God en godsdienst uit het centrum van zijn aandacht verdwijnen. Halík onderzoekt de seculariserende tendenties in de geschiede­nis van het christendom en komt daarbij steeds tot de conclusie dat ten diepste niet atheïsme en ongeloof worden beoogd, want steeds blijkt transformatie het resultaat van de hervormingen. Halík komt tot de conclusie dat veel vormen van het traditionele christelijk geloof zullen moeten sterven en dat het zal overleven op voorwaarde dat het zich weet om te vormen in een wereldwijde oecumene.

Het verrassende in Halíks betoog is dat hij aantoont dat de crisis die lijkt te koersen op afbraak van geloof en kerk uitloopt op vernieuwing en verdieping van het christen­dom. Niet atheïsme maar transformatie hebben het laatste woord. Het boek van Halík is één groot pleidooi voor een grondige vernieuwing van het christelijke geloof, of liever gezegd van de christelijke godsdienst. De noodzaak van die vernieuwing is in onze taal al eerder verwoord in het geniale werkje van Jozef De Kesel, voormalig aartsbisschop van Mechelen-Brussel Geloof en godsdienst, een beknopt en kraakhelder boekje. Het legt de noodzaak van de kerkhervorming bloot die paus Franciscus samenvatte in één volzin: We leven niet in een tijdperk van verandering, maar we beleven de verandering van een tijdperk. 

Michiel Oosschot heeft ook drie titels:

Mijn mooiste boeken

Een gedeelde eerste plaats dit jaar voor Willem Jan Otten en Marjoleine de Vos.
Beiden hebben prachtige dichterlijk-denkende essays geschreven. Essays die niet enkel het hoofd raken, maar evenzeer hart en ziel.

Ik heb het over Ottens ‘Wie zeggen de mensen dat Ik ben, De Vos’ ‘En steeds is alles er, over missen en herinneren’.

In 33 essays laat Otten zien hoe Christus, zelfs al valt zijn naam niet, blijft opduiken in films, romans en muziek. We komen zelfs uit bij Harry Potters leraar Dumbledore. Na lezing van Otten heb ik in elk geval de neiging naar die film te gaan kijken, die roman te gaan lezen, en zo verder.

Ik kan me ook helemaal vinden in Otten, de zoeker die enthousiast is, maar het ook niet allemaal precies weet. Als jong oblaat van de Adelbertabdij is mij dat uit het hart gegrepen. Een citaat: “En in de kerk laat ik me voeden door wat ik vermoed dat het grote geloof van mijn kerkvrienden is – er zijn maanden dat ik mezelf voorhoud dat er voor mij geloofd wordt door de anderen; in deze perioden van dorheid houd ik mezelf voor dat ik weliswaar ‘stom’ ben, maar dat het koor, om me heen, toch zingt.”

Zacht, fijnzinnig zoekend probeert hij een weg te vinden. En Willem Jan Otten helpt mij, zoekende, ook weer verder op weg.

In november verscheen van Marjolein de Vos’ ‘En steeds is alles er, over missen en herinneren’; ook een dichterlijk essay. Zij schrijft prachtig: zacht, subtiel en liefdevol, maar tegelijk diepzinnig over een onpeilbaar verlies. Ik houd het bij de flaptekst: “Ze leidt de lezer langs de woorden en beelden die denkers en dichters over de dood hebben opgetekend. Een verstild en intiem essay over het zoeken naar taal voor het onzegbare.”

Het kan nu toch niet zo zijn dat ik door mijn keuze voor dichterlijk-denkende essays niet meer ‘Het monastieke hart’ van Joan Chittister mag noemen? Vanuit benedictijnse invalshoek beschrijft zij vijftig stappen om de monnik in onszelf te ontdekken en de weg naar binnen te gaan. Eenvoudig, maar tegelijkertijd met veel diepgang: kenmerk van het ware. Als jong oblaat vind ik veel steun bij Chittister als zij schrijft: “De sleutel om deze manier van leven in onze tijd te verstaan, ligt erin dat we ons ervan bewust worden dat wat van ons gevraagd wordt door de Regel van Benedictus erin bestaat een gewoon leven op een buitengewone manier te beleven.” Ik onderstreep niet graag in boeken. Voor Chittister moet ik een uitzondering maken. Veel wijsheid, die om veel onderstreping en accentuering vraagt. Om te lezen, te lezen, en later nog eens te lezen. 

Bram Verheijen, coördinator, programmeur en cantor in de abdij:

Onze vaders

Op 6 november overleed geheel onverwachts mijn lieve, actieve vader op 75-jarige leeftijd. Met dit bruuske gebeuren opende zich voor mij een wereld die ik nog niet kende. Een wereld van rouw, van verweesd ontredderd zijn. Een wereld ook van gek ongeloof en schokkende dromen. Alles is in één keer anders. Door de vele treffende steunbetuigingen die ik ontving realiseer ik me dat sommige mensen rondom mij deze wereld kennelijk wel al kenden. Deze realisatie is niet zonder schroom: “Heb ik hén wel genoeg gesteund destijds?” In deze ‘nieuwe’ wereld ontstond ook een instinctieve aandacht voor (en behoefte aan) literatuur over rouw en overlijden van een dierbare. Zo stuitte ik op het boekje ‘En steeds is alles er, over missen en herinneren’ van Marjoleine de Vos. Zij beschrijft heel troostrijk treffend hoe in deze nieuwe wereld alles in een ander licht komt te staan: “Misschien is rouw een ander woord voor de hevigheid waarmee de verloren tijd wordt gevoeld.” Het boek is een absolute aanrader voor ieder die met een lege plek leeft, maar ook voor hen die dat nog niet hoeven.

Ook verloren we met Pasen een oudvader van de Nederlandstalige liturgie en poëzie, namelijk Huub Oosterhuis. In het verleden ontmoette ik Huub met enige regelmaat waaronder twee keer in de abdij waar ik hem met plezier mocht uitnodigen voor lezingen. Deze lezingen in onze abdijkerk waren imposant indrukwekkend en niet altijd zonder controverse. Gelukkig zingen alle broeders nu graag zijn liederen en gebruiken we zijn liturgische teksten.

In de lijvige, vlot geschreven biografie ‘Huub Oosterhuis, de biografie’ van Marc van Dijk (een geactualiseerde heruitgave van De paus van Amsterdam, biografie van Huub Oosterhuis) wordt ook ingegaan op de impact die het plotselinge verlies van zíjn vader (61) op hem heeft gehad. “Er zal over hem geen nieuws meer zijn. We zullen nooit meer aan elkaar vragen: ‘Hoe is het met vader?’  We zullen weten dat het nu altijd goed is met hem. Dat is het laatste nieuws over hem. “

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2024, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden