Geen producten in de winkelwagen.

Nieuws

Op weg naar Pasen

Onze medebroeder Jan van Dijk (1913-1996) had de gewoonte ieder jaar op Paaszondag het mooie kleine boekje van Prof . Frits van der Meer, Paasmorgen, te lezen. Van die spirituele beschouwing over het altaarluik van Rogier van der Weyden kon hij mateloos genieten. Tijdens zijn studie in Nijmegen had hij genoten van de colleges kunstgeschiedenis van deze hoogbegaafde priester.  Hij voedde daarmee zijn geloofsleven en het boeide hem meer dan de dogmatiek. Inderdaad: “over Pasen kun je niet preken” liet bisschop Harrie Smeets kort geleden weten bij de presentatie van zijn mooie boekje “Getuigen van de Verrijzenis.” Dit centrale mysterie van het christelijk geloof  komen we meer nabij  via kunst en fantasie dan via een rationeel betoog. De liturgie heeft nog een groter vermogen om ons te betrekken bij het drama van Gods heilswerk. In de eredienst van de kerk weten wij ons opgenomen in die geestelijke werkelijkheid die onze aardse pelgrimstocht diepte en perspectief geeft.

Nu de kwetsbaarheid van onze samenleving zo tastbaar is geworden, eerst door de endemie van Covid-19 en nu door de agressie van Rusland tegenover zijn buurlanden, twee rampen met talrijke slachtoffers en een nog veel omvattender uitwerking in de internationale betrekkingen kan de viering van het Pasen van Jezus ons helpen om niet te somberen over het noodlot maar om te blijven geloven in de scheppende en herscheppende kracht van Gods genade.

In onze abdij zijn de vieringen soberder, aangepast aan de mogelijkheden van dit moment. Maar juist in die soberheid en eenvoud kunnen zij ons raken en gevoelig maken voor het Paaslicht dat ons bestaan transformeert en heiligt.

Br. Gerard Mathijsen

Dagorde in de Goede Week

Na twee jaar Pasen te hebben gevierd in lockdown zijn we blij dat de kerkdeuren nu weer wijd open staan en iedereen de diensten kan bijwonen in onze abdijkerk. Bijgaand schema geeft de bijzondere diensten in de Goede Week weer. Uiteraard zijn ook al deze diensten te volgen via livestream op ons Youtube kanaal.

* = uitgezonden via livestream.

Witte Donderdag:
09:30 uur:   Boeteviering*
17:00 uur:   Avondmaalsmis*  Liturgieboekje
20:00 uur:   Dagsluiting*

Goede Vrijdag: 
06:00 uur:   Morgendienst
09:30 uur:   Lezingendienst*
15:00 uur:   Lijdensherdenking met gezongen Johannes passieLiturgieboekje
20:00 uur:   Dagsluiting *

Stille zaterdag:    
06.:00 uur:  Morgendienst
09:30 uur:   Lezingendienst*
17:00 uur:   Avonddienst*
22:15 uur:   PaaswakeLiturgieboekje

Eerste Paasdag:   
08:00 uur:  Morgendienst
10:00 uur:  Hoogmis * Liturgieboekje

Tweede Paasdag:
09:30 uur:  Hoogmis * Liturgieboekje

Enquête Abdij van Egmond online

Sinds enkele jaren is er veel ontwikkeling in het online aangezicht van de abdij en daar wordt ‘achter de schermen’ ook hard aan gewerkt. We hebben een nieuwe moderne website, onze live streaming is flink geprofessionaliseerd qua beeld en geluid en ook aan onze maandelijkse nieuwsbrief met zo’n 4000 volgers wordt veel zorg en aandacht besteed. Toch is verbetering altijd nodig en wenselijk. Daarom heeft de redactie een enquête opgesteld om aan u, onze lezer/volger, te vragen hoe u de abdij online ervaart en waar u ruimte voor verandering en/of verbetering ziet.
Wij zouden het daarom zeer op prijs stellen als u onderstaande enquête wilt invullen. Deelname is anoniem.


Enquête Abdij van Egmond online

* Verplicht veld

Kunt u makkelijk de informatie vinden die u zoekt op onze website?
Via welke media volgt u ons?
Vindt u genoeg Abdij gerelateerde informatie op de website?
Welke items leest u in de Nieuwsbrief?
Wilt u aangeven in welke leeftijd categorie u valt?

Kloostertuinen blijven inspireren

Wanneer klooster- en abdijgemeenschappen buitenstaanders toegang geven tot de beslotenheid van hun tuin, kunnen die groene oases mooie, soms verrassende plekken van zingeving worden voor een ruimer publiek. Tertio nr. 1.155 van 30/3/’22 toont de mooie voorbeelden die daarvan te vinden zijn bij de franciscanen in Megen en de benedictijnen van de Sint-Adelbertabdij in Egmond-Binnen.

In Megen transformeerden de minderbroeders-franciscanen eind vorige eeuw hun kloostertuin tot een “Hof van Lof”. Sinds 2000 is het grote publiek er welkom.
De oorspronkelijke indeling van de voormalige moestuin werd behouden. De helft van de tuin is grasveld ten behoeve van de bewoners van het klooster – een modern beeld van Franciscus en de vogels springt er direct in het oog. De andere helft is aangelegd met borders die volgens een zorgvuldig uitgekiend plan bulken van de religieuze en spirituele symboliek.

Heem, een gloednieuw project op het domein van de Sint-Adelbertabdij in Egmond, faciliteert “interlevensbeschouwelijke ontmoeting door tuinwerk en kunst”, zoals op de website te lezen staat. “Ik denk dat zulke ontmoetingen, waarbij je elkaar ten diepste probeert te begrijpen, momenteel echt hard nodig zijn in de wereld”, stelt Sophie Mantel, de jonge kunstenaar die het initiatief op poten zette. Het frappeerde haar al langer dat veel mensen het moeilijk hebben om onderlinge levensbeschouwelijke verschillen te zien als een bron van verwondering. Verschil lijkt vooral voor verwijdering en afstand tussen mensen te zorgen. “Heem wil een plek zijn waar je je kan oefenen in een andere houding tegenover die verschillen”, licht ze toe.

Peter van Asselt verhuisde 12 jaar geleden met zijn partner naar Egmond omdat die in de Sint-Adelbertabdij een jobaanbod had gekregen. Na de verhuis werd Van Asselt algauw vrijwilliger in de abdij als ziekenbroeder, later als huiskapper en voor het leveren van hand- en spandiensten, zoals het schoonmaken van de kerk. “De kerk werd toen altijd prachtig versierd door broeder Eugène, die inmiddels overleden is. Daarna werd er meestalgebruikgemaakt van simpele bloementuilen, soms uit de supermarkt, ook op hoogfeesten en bijzondere gebeurtenissen. Ik wou dat graag veranderen en daarom ben ik 5 jaar geleden enkele avondopleidingen bloemschikken gaan volgen, om dat goed te kunnen doen. Gaandeweg kwam ik in contact met Tini Brugge, die het symbolisch bloemschikken in Nederland op de kaart heeft gezet. Van haar leerde ik dat je de evangelielezing ook betekenis kunt geven door die te verbeelden in bloemen, kleuren, materialen en bepaalde bewegingen in bloemen of takken. Gaandeweg ben ik me daarin gaan oefenen. Dat doe ik nog steeds en daarin wil ik verder groeien.”

Lees hier het artikel over Peter van Asselt

© Tertio 1.155

Bezinningsdag met Peter Nissen

Kerkhistoricus Peter Nissen neemt ons drie dagen voor de heiligverklaring in Rome mee door het leven van twee nieuwe heiligen, Titus Brandsma en Charles de Foucauld.
De ochtend staat in het teken van Titus Brandsma. Daarover publiceerde de emeritus-hoogleraar kerkgeschiedenis, spiritualiteitsstudies en oecumene aan de Radboud universiteit te Nijmegen samen met andere wetenschappers een prachtig boek onder de titel ‘Titus Brandsma, van held tot heilige’.
De middag is ingeruimd voor een nadere kennismaking met Charles de Foucauld. Over deze laatste avonturier, trappist en kluizenaar publiceerde Peter Nissen een nieuw en mooi boekje. Daarin schrijft hij: ‘Charles de Foucauld wilde het leven delen van de Toearegs in de Sahara, niet om hen met woorden te bekeren tot het christendom maar om hen met het voorbeeld van zijn leven te laten zien dat God van alle mensen houdt, dat wij allemaal kinderen van God zijn en dat wij dus ook allemaal zusters en broeders van elkaar zijn’.
Deelname aan de bezinningsdag kost € 20. Daarbij is inbegrepen, koffie/thee in de ochtend, middaggebed met de monniken van Egmond, een uitgebreide lunch, een hapje en drankje in de middag.
U kunt zich hier aanmelden voor deelname.

Boekennieuws april 2022

In de abdijkerk is deze maand  het tijdschrift ‘Het laatste avondmaal’ gepresenteerd. Een tijdschrift vol verhalen over hoe we met de dood kunnen omgaan. Een eenduidig antwoord is er niet, maar het is, zoals samensteller Els Rosenmöller  schrijft, een periode die liefdevolle aandacht verdient.
Els is coördinator van het Hospice in Egmond en begeleidt al 20 jaar mensen in de laatste levensfase. Het eeuwenoude ritueel van samen eten met familie en vrienden kan zo’n moment van aandacht zijn. ‘Het laatst avondmaal’ is niet alleen een tijdschrift; er is ook een werkboek bij voor eigen invulling hoe jij zo’n avond zou willen invullen.

Het tijdschrift is in de abdijboekwinkel te verkrijgen en kost € 10,–. De gehele opbrengst is voor het Hospice van Egmond.

Vanaf 14 april is het nieuwe boekje ‘Bloemen voor moeder aarde’ van Tini Brugge en Peter van Asselt te verkrijgen in de boekwinkel.

‘In deze uitgave zijn bloemschikkingen te zien met een betekenis, passend bij een thema uit het (liturgisch) jaar, zoals Kerst, Pasen en Pinksteren en het persoonlijk leven van mensen.
Er is per seizoen gewerkt met bloemen, bladeren, takken en hout uit tuinen, met voorbeelden van eenvoudige, kleine schikkingen thuis of voor een stiltetafel en grotere composities voor kerken. De voorbeelden worden toegelicht met informatieve, deels meditatieve teksten.

Het boekje kost € 10,–

De nieuwste aanwinsten in de Abdijboekwinkel

Voorwoord Abt

Heiligheid.

Er zijn geen woorden voor de humanitaire ramp die zich momenteel in ons eigen continent voltrekt. Een wereld waarin het woord een desastreuze rol vervult. Fake news van de ergste soort, leugen, verdachtmaking, laster en ga maar door.

Maar in die wereld klinkt te midden van alle ellende ook een ander woord. Een woord dat niet afbreekt en vernielt, maar een woord van zegening en heiliging, dat leven schept en in stand houdt.

De eerste week van de veertigdagentijd begon met een lezing uit het boek Leviticus, een passage uit de zogenaamde heiligheidswet. ‘Wees heilig, want ik de Heer uw God ben heilig,’ klonk het daar. En dan volgen er in hoofdstuk 19 een hele reeks wetten die ons als leefregels op het hart worden gedrukt. Daar moeten wij het mee doen in deze veertigdagentijd. Leefregels voor het leven van alledag, die ons met beide benen op de grond zetten. Maar in al hun alledaagsheid woorden die leven geven en leven dragen. Woorden in wie Gods heiligheid ons rakelings nabij komt, zijn eigen leven, dat vlees en bloed wil worden in ons bestaan.

‘ Strooi geen lasterpraat rond over elkaar en sta uw naaste niet naar het leven. Ik ben de Heer.’ … ‘U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de Heer.’( Lev. 19,16, 18)   Laat het in goede aarde vallen zoals het in Jezus mens geworden is, opdat het aanschijn der aarde mag worden vernieuwd en Pasen ons voorland mag zijn.

Abt Thijs Ketelaars

 

 

 

Vastenboeken in de abdij

De H. Benedictus heeft in zijn regel voor monniken een hoofdstuk, het 49e,  gewijd aan het houden van de 40-daagse vasten. Hij laat dit voorafgaan door een hoofdstuk over de dagelijkse handenarbeid. Maar meer dan de helft van dit hoofdstuk handelt niet over de werkzaamheden, maar over de lezing. Eigenlijk zou dit hoofdstuk beter als titel kunnen hebben: over de lezing.

Een bijzonder voorschrift in dit hoofdstuk luidt: “In deze dagen van de veertigdaagse vasten ontvangen allen een Bijbelboek, ieder het zijne, dat zij in volgorde van het begin tot het einde moeten lezen. Deze boeken worden op de eerste dag van de vasten uitgereikt.

In de tijd van Benedictus waren boeken zeldzaam, en vooral kostbaar. Het was dus heel bijzonder dat het klooster toch blijkbaar over een bibliotheek beschikte, voldoende groot om aan iedere broeder een boekrol of codex te overhandigen. De Regel schrijft: een Bijbelboek, daarmee is wel niet een volledige bijbel bedoeld maar een afzonderlijk boek: een Evangelie, de brieven van Paulus, of een boek van het Oude Testament.

Vader abt reikte de boeken uit. Dat ritueel was een in indrukwekkende plechtigheid. Waarschijnlijk zijn er kloosters waar dit nog gebeurt zoals ik het mocht meemaken tot in de jaren ’60 van de 20e eeuw.

Ik was toen monnik in de St.-Paulusabdij in Oosterhout, maar in Egmond zal het precies zo zijn toegegaan.

’S Middags werd er geluid en kwam de communiteit in kovel samen in de kapittelzaal. Vader abt zat in zijn abbatiale zetel, naast hem stond de pater bibliothecaris, en tussen hen in op een tafeltje lagen grote stapels boeken. Na gebed en een inleidend woord van de abt werden de monniken, in volgorde van professie opgeroepen en werd hun een boek overgereikt, door de abt speciaal voor deze broeder uitgezocht. De monnik naderde, maakte een buiging voor Vader abt, kuste diens ring, en daarna het boek dat hem in handen werd gegeven, boog weer en nam zijn plaats in. In die jaren telde de gemeenschap nog ruim 60 broeders, dus het was een heel ritueel. De lijsten met titels van de boeken zijn zeker bewaard gebleven. In ieder geval hing zo’n lijst gedurende de hele vastentijd tegen de deur van de bibliotheek, zodat je kon kijken welke boeken ieder de monniken had ontvangen. Meestal studies over een boek van de H. Schrift, veel mystieke werken of moderne vroomheid, Griekse of Latijnse Kerkvaders, pauselijke encyclieken, boeken in de verschillende Europese talen. Het was allemaal heel serieus, maar niet zonder humor. Ter illustratie een kleine anekdote. Als jonge monnik werd ik geplaagd door een vreselijke neiging om te blozen. Met of zonder aanleiding: op ieder moment kon ik tot achter mijn oren door een blos worden bedekt. Toen ik naar voren werd geroepen en met het gebruikelijk ceremonieel mijn vastenboek in ontvangst mocht nemen, hoorde ik Vader abt de titel noemen: “Ludovicus Blosius, Speculum monachorum.” Blosius was een monnik, en later abt in Wallonië, bevriend met keizer Karel V en leerling van de latere paus Adrianus VI, een vroom man die weigerde bisschop van Kamerijk te worden, en mystieke werken heeft geschreven die een goede reputatie genieten. Zijn naam was een verlatijnsing van zijn Franse familienaam Blois. Maar humor zal toch het voornaamste motief zijn geweest om mij deze foliant te midden van de rijen monkelende broeders in de hand te drukken.

Op tweede (of derde) Paasdag was er dan weer een nieuwe zitting waarbij de boeken werden ingeleverd met een zelfde ritueel. Dan was het mogelijk om als je werd opgeroepen vanaf je plaats te zeggen: “Hoogwaardige Vader, ik wil graag verlof vragen om de lezing voort te zetten.” Hetgeen uiteraard welwillend werd toegestaan.

Het gebruik van een apart “vastenboek” heeft de vernieuwingen van het Concilie overleefd. Alleen is het ceremieel vervallen, en wordt, althans bij ons, de keuze van het boek aan de monnik zelf overgelaten. Maar de abt maakt nog wel een lijst op en hangt die op een publieke plek aan de wand. Ook kan hij suggesties doen dat de broeders een zelfde tekst kiezen, en daarover eventueel tot een uitwisseling komen. Het synodaal proces wordt dan ook in deze vorm actueel.

Br. Gerard Mathijsen

Gebed Titus Brandsma

Ter inspiratie voor deze veertig dagen delen we een gebed van Titus Brandsma met jullie. Print het gerust uit om de woorden en beelden te overwegen. We hopen dat het ons allen helpt voor wat licht in deze donkere tijd.

Zoals de bloem zich in de ongeziene stralen van de zon
naar deze bron van licht en warmte richt,
zo richt zich ook het menselijk hart,
dat zich vrij weet te maken,
naar God
Ja, mijn ziel zoekt naar God,
in Hem vindt zij rust.

Download hier het hele gebed

Bij een nieuwe vlag

Na de in alle opzichten stormachtige dagen, hier door de weersomstandigheden, elders in Europa door menselijke beroeringen, nu een stralende zon die veel mensen naar buiten lokt.

Solidariteit met Oekraïne, dat met geweld onder de voet gelopen dreigt te worden, heeft de kleuren geel en blauw grote populariteit gegeven. De bezoeker van Benedictushof wordt bij aankomst op het parkeerterrein wellicht tot zijn of haar verrassing begroet door een nieuwe vlag die wappert om te vieren dat de strenge maatregelen in verband met Covid 19 niet meer gelden.

De nieuwe vlag heeft de vorm van een banier en bestaat uit drie banen: Centraal is het wapen van Egmond twaalf banen gekeperd geel en rood. De onderste baan bevat het devies van de abdij van Egmond: DEO VACARE, vrij zijn voor God. Toen graaf Dirk II in 950 de eerste stenen abdij stichtte liet hij uit Gent monniken komen, opdat zij dat devies zouden waar maken en een leven leiden gericht op de eredienst van de Schepper. De bovenste baan toont de vijfbladige roos van Dom Prosper Guéranger (1805- 1875) die na de Franse revolutie het benedictijnse monnikenleven in Frankrijk herstelde in de abdij van Solesmes. Uit deze abdij zijn de verschillende abdijen in Nederland in de loop van de 20e eeuw voortgekomen. Solesmes stichtte in 1889 een klooster in Wisques (Noord-Frankrijk). Deze monniken moesten vanwege antireligieuze wetten uitwijken en vonden een nieuw thuis in Oosterhout, waar zij de St.-Paulusabdij stichtten. Vandaar kwamen in 1935 broeders naar Egmond om er het kloosterleven te hervatten dat in de 80-jarige oorlog was afgebroken. In 1945 ging een andere groep monniken naar Doetinchem, waar zij met eigen handen de Sint Willibrordsabdij hebben gebouwd. In Vaals had tot 1944 een communiteit van Duitse monniken gewoond. Na de oorlog waren die daar niet meer welkom en kreeg de St.- Paulusabdij het verzoek ook dit klooster te bevolken. De roos van Dom Guéranger wordt door de verschillende abdijen in ere gehouden. Zij heeft in de christelijke symboliek een rijke betekenis. Zij wordt gezien als zinnebeeld van de onbevlekte ontvangenis en verwijst zowel naar Maria als naar Jezus. Ook is zij symbool van schoonheid en wijsheid.

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2022, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden