Nieuws

Zaterdag 26 september geeft Hein Stufkens een lezing over zijn nieuwe boek “Ook dit gaat voorbij”. Ieder mensenleven is een verhaal dat de moeite waard is. Niet iedereen schrijft dat verhaal ook op. Hein deed het wel, in een autobiografie die de titel heeft: Ook dit gaat voorbij. Hij wil zijn verhaal graag in deze lezing met de aanwezigen delen. Niet omdat zijn verhaal unieker zou zijn dan dat van anderen. Maar omdat het de moeite waard is om stilt te staan bij ons levensverhaal, en Hein ons deze middag uitnodigt om, aan de hand van zijn verhaal, in de spiegel te kijken. Hoe zijn we geworden wie we zijn? Welke factoren, mensen, gebeurtenissen hebben in ons leven een belangrijke rol gespeeld? En waar hebben we zelf keuzes gemaakt die onze levensloop bepaalden? Dat kan een feest van herkenning worden, of misschien juist leiden tot boeiende nieuwe ontdekkingen over ieders eigen geschiedenis.

In Ook dit gaat voorbij blikt Hein Stufkens met grote eerlijkheid terug op zijn persoonlijke en spirituele levensreis. Het is niet louter een terugblik van een individu, maar een spiegel van een generatie en een verkenning van universele menselijke thema’s. De auteur neemt de lezer mee vanaf zijn jeugd in een streng katholiek gezin, dat getekend was door oorlogsverleden en verlies, naar de turbulente zoektocht in zijn studententijd en de bredere maatschappelijke veranderingen van de afgelopen decennia. Een belangrijk ankerpunt in het boek is de oprichting van het spirituele centrum La Cordelle in Cadzand, een plek die al jarenlang fungeert als een oase van vrede, bezinning en verbondenheid voor velen.

De lezing vindt plaats op 26 sept in de Abdijkerk en begint om 14:00 uur. Toegang is 10 euro.  Aansluitend zal Hein boeken signeren in Benedictushof. Aanmelden kan hier

Cover concept

Natuur, Ambacht & Cultuur tijdens de Abdijmarkt

Op zaterdag 12 september openen we van 10.00 tot 15.00 uur de deuren voor de Abdijmarkt bij de Abdij van Egmond. Een dag waarop de abdij en de Benedictushof in het teken staan van natuur, ambacht en cultuur.

Op en rond het terrein vind je verschillende lokale ondernemers en makers die hun producten en ambachten presenteren. Maar er is deze dag nog veel meer te beleven. Bezoekers kunnen zelf aan de slag, meer ontdekken over de geschiedenis en natuur van de abdij of gewoon genieten van de bijzondere omgeving.

Programma

Kaarsen decoreren en dompelen
De gehele dag kun je kennismaken met het ambacht van onze kaarsenmakerij en zelf aan de slag.

Zang in de kerk ( aanmelden kan hier) 
11.00 – 11.30 uur
13.30 – 14.00 uur

Historische rondleidingen
11.00 uur
12.00 uur
14.00 uur

Ecologische rondleidingen

10.30 uur (natuur en ecologie)
11.30 uur (natuur en stilte)
12.30 uur (natuur en ecologie)
13.30 uur (natuur en stilte)

Daarnaast zijn er gedurende de dag activiteiten zo kun je appels laten determineren bij de POMologische vereniging. Neem dus gerust een appel (5 stuks minimaal) uit eigen tuin mee als je benieuwd bent welk ras er aan jouw boom groeit. Ook zal er een plantaardig netwerk als kunstwerk worden gecreëerd bij de vlindertuin onder het thema “Groene Symboliek”, iedereen kan en mag daar een bijdrage aan leveren.

Natuurlijk zijn ook de Benedictushof met **abdijwinkel en het museum ** te bezoeken en is er gelegenheid om iets te eten of te drinken in de horeca. Zowel binnen als buiten op het terras met een heerlijke lunch van de Abdij en/ of een biertje van Sancti Adalberti.

De Abdijmarkt is een mooie gelegenheid om de abdij eens op een andere manier te beleven. Dwaal langs de kramen, ontmoet lokale makers, ontdek de geschiedenis en natuur van de Abdij en het terrein en neem een kijkje achter de schermen.

Abdijmarkt – Natuur, Ambacht & Cultuur
Zaterdag 12 september | 10.00 – 15.00 uur
Abdij van Egmond
Vennewatersweg 27a, Egmond-Binnen

Wij verzoeken iedereen zoveel mogelijk op de fiets, te voet, of met het openbaar vervoer te komen.

We hopen u op 12 september te mogen verwelkomen!

We presenteren graag weer drie mooie retraites voor begin 2027. Tijdens de retraites verblijft u enkele dagen in ons gastenhuis en leeft u mee met de broeders. De kloosterdagorde vormt de rode draad en daarnaast volgt u het geleide programma. Bijvoorbeeld van 25 tot 28 januari is er de retraite rond het Jezusgebed, de stilte van tederheid: In deze vierdaagse retraite reciteren we veelvuldig het “Jezusgebed” en laten ons inspireren door teksten uit het boekje van de “Russische Pelgrim”. Het beschrijft het levensverhaal van een Russische zwerver uit de vorige eeuw die aangespoord werd door de brief van Paulus aan de Thessalonicenzen; ‘Bidt zonder ophouden’ en op zoek is gegaan om een vorm te vinden naar onophoudelijk gebed. De verbinding in waakzaamheid en stilte in het leven van alledag.

Van 1-4 februari is er de icoonschilderweek. Een icoon wordt altijd geschilderd volgens vaststaande regels ten aanzien van onder meer de personages, de kleuren, de kleding en de houding. Het accent ligt op het schilderen. U behoeft geen enkele schilderervaring te hebben om toch een icoon te kunnen maken. U wordt begeleid bij elk onderdeel.

Van 25-28 februari bieden we weer een stilteretraite aan. Een vierdaagse klooster retraite waarbij stilte, ritme en rust de boventoon voeren. Met name doen deze dagen in onze abdij een appèl op naar binnen keren. De stilte biedt hier de ruimte voor.

De paar dagen doorbrengen in het klooster, dichtbij de kloosterlingen, om zo te kunnen ervaren en voelen wat de stilte kan brengen. De stilte is veel aanwezig, maar praten mag ook. Ben je nog nooit in een klooster geweest, ben je nog nooit op retraite geweest, wil je ervaren wat de stilte kan doen of ben je bijvoorbeeld geïnteresseerd in de kloosterspiritualiteit?  Dan is deze retraite zeer geschikt.

Wij hopen u tijdens een van deze retraites te mogen ontvangen. Mochten ze zijn volgeboekt, dan kunt u ook overwegen om individueel ‘retraite’ te volgens als gast in ons gastenhuis.

Op 29 juli 2026 was het dan eindelijk zover. Met mijn halfbroer Pieter Zegers, reisde ik, broeder Columba naar Međugorje, een Maria bedevaartsplaats in Bosnië-Herzegovina.  Het staat internationaal bekend als een plek van intense spiritualiteit, vrede, dagelijkse gebeden en bekeringen, voortvloeiend uit de Mariaverschijningen die er sinds de jaren tachtig worden gemeld.

De reden van deze bedevaart was de deelname aan het Mladifest. Mladifest is het jaarlijkse internationale jeugdfestival in Međugorje dat begin augustus duizenden (naar ik mij heb laten vertellen dat het dit jaar meer dan 70.000 katholieke jongeren, en ook ouderen), uit de hele wereld samenbrengt voor een intensieve week van gebed, catechese, muziek en getuigenissen een ook niet vergeten de ontmoeting. In 2012 was ik daar voor het laatst, dus 14 jaar geleden. Er was veel veranderd, maar het gevoel van thuiskomen niet. Na al die jaren voelde ik toen de taxi het dorp binnenreed: Ik ben thuis.

Lees hier mijn hele verslag …..

Groet, Broeder Columba

Op woensdag 22 juli 2026, op het feest van de H. Maria Magdalena, mocht ik in onze abdijkerk mijn plechtige professie uitspreken. Een bijzonder en kostbaar moment: mij voor altijd verbinden met deze broedergemeenschap en mogen ervaren en mij erin gedragen voelen, dat dit mijn definitieve thuis-zijn mag zijn.

Met grote dankbaarheid kijk ik terug op deze feestelijke dag. Allereerst ben ik dankbaar voor de broeders, die mij in hun gemeenschap hebben opgenomen en met wie ik mijn leven, mijn werken een bidden mag delen. Dankbaar voor het vertrouwen, de ruimte en de liefde waarmee ik mijn weg binnen onze gemeenschap heb mogen gaan.

Ook ben ik diep geraakt door de grote belangstelling rond mijn professie. Dank voor alle gebeden, het meeleven en de nabijheid. Dank voor de vele wensen die ik schriftelijk en mondeling mocht ontvangen. De kaarten, brieven, telefoontjes en persoonlijke woorden hebben mij bijzonder geraakt en goed gedaan. Ook de vele giften, cadeaus en attenties waren een teken van grote verbondenheid en hebben mij verrast en ontroerd.

Het is mooi om te mogen ervaren dat een professie niet alleen een persoonlijke stap is, maar ook mensen met elkaar verbindt. Zoveel mensen hebben op hun eigen wijze met mij en de gemeenschap meegeleefd en deze dag tot een feest van verbondenheid gemaakt.

Nu de feestelijkheden voorbij zijn, blijft vooral de dankbaarheid. Dankbaarheid om mijn roeping, om deze broedergemeenschap en om allen die mij op mijn weg vergezellen. Ik hoop mijn professie iedere dag opnieuw gestalte te geven: in samen vieren, in het gebed, in dienstbaarheid, in het samenleven met de broeders en in de gastvrijheid naar allen die onze gemeenschap bezoeken.

Van harte dank ik u allen voor uw gebed, uw goede wensen, uw nabijheid en uw warme betrokkenheid. Het heeft mij laten ervaren hoe groot de verbondenheid rondom onze broedergemeenschap is.

Van harte dankbaar en met een warm hart verbonden. Deo Gratias!

p.s. Veel dank voor Armano Jongejan voor de mooie foto’s!!

Twee weken terug hebben wij broeder Frans Berkelmans, met 96 jaar de oudste in onze communiteit ten grave gedragen. Op diezelfde dag ontvingen wij ook het overlijdensbericht van een van onze vrijwilligers, een vrouw van 42 jaar. Een week tevoren was ze, hoewel zwaar ziek, nog op bezoek geweest en sprak de hoop uit nog een aantal jaren te krijgen.  Namens de broeders wil ik dan ook iedereen bedanken, om het meeleven, het samen stilstaan bij deze twee bijzondere mensenkinderen.

In diezelfde week werd ons in de vroege lezingendienst het boek Prediker voorgelezen en oorden wij de zin:  “  Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven”. Die woorden bleven hangen ’een tijd om te sterven’, wanneer is dat dan als 96 bent of 42 jaar?

Wij rekenen gewoonlijk in heden, verleden en toekomst, gisteren, vandaag en morgen. Zo is onze tijdsvoorstelling. Maar klopt dat? Gisteren is voorbij en morgen is er (nog) niet. Wij krijgen het leven bij mondjesmaat zoals het manna in de woestijn, leven voor één dag. En elke morgen zingen wij in die vroege dienst in Psalm 95 ‘Heden als gij zijn stem hoort’.  Hoe zou het zijn als wij het leven niet tellen in jaren, maanden en dagen, maar in het heden, het nu, van God. Heden is het geschenk en wie dat met open armen ontvangt, heeft die niet genoeg voor deze dag ? De rest is in God verborgen en geborgen en daarop hopen wij.

In deze hoop moet ik natuurlijk ook broeder Johannes zijn plechtige professie vermelden. Een getuigenis van dat instemmen met dit “heden”.

Abt Thijs Ketelaars

Voor de liefhebbers nog de tekst uit het boek Prediker:

Alles heeft zijn uur, alle dingen onder de hemel hebben hun tijd.

Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven,

een tijd om te planten en een tijd om wat geplant is te oogsten.

Een tijd om te doden en een tijd om te genezen,

een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.

Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen,

een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.

Een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen te verzamelen,

een tijd om te omhelzen en een tijd om van omhelzen af te zien.

Een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren en een tijd om weg te doen.

Een tijd om stuk te scheuren en een tijd om te herstellen,

een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.

Een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten,

een tijd voor oorlog en een tijd voor vrede.

Wat heeft iemand dan aan al zijn werken en zwoegen? Ik overzag de bezigheden die God de mensen heeft opgelegd om er zich mee af te tobben.  Alles wat Hij doet is goed op zijn tijd; ook heeft Hij de mens besef van duur ingegeven, maar toch blijft Gods werk voor hem van het begin tot het eind ondoorgrondelijk

Boeken van blijvende waarde

Van blijvende waarde zijn boeken die je snel even wil inkijken – klein van formaat en groot van inhoud – en boeken waar je vanwege het belang van de inhoud van alles in wil onderstrepen. Van beide soorten boeken deze maand een voorbeeld: ‘Vingerafdruk van verdriet’’ en Vrouwen in duistere tijden’.

Vingerafdruk van verdriet

De flaptekst van Manu Keirse’s ‘Vingerafdruk van verdriet’ noemt het in 2024 uitgekomen boekje een tijdloze klassieker. Dit klinkt recent, maar de kwalificatie tijdloos klopt wel, omdat de eerste uitgave dateert van 2012. Een blijvertje dus. Het is een kleinood; dierbaar, mooi samengesteld met illustraties die meer doen dan enkel illustreren. Je neemt het graag ter hand. Dankzij de ondertitel – woorden van troost en bemoediging – lijkt verdere beschouwing overbodig, maar dat is toch wat al te makkelijk. Het past wel bij het boekje om het kort te houden.

Rouwdeskundige Keirse leert ons “om niet te vergeten, maar om verdriet mee te dragen in het leven”. Het is een proces van herstel: “Als je opnieuw leert houden van het leven, kun je de herinnering aan de overledene met je meedragen. Dan kun je je heden en toekomst verrijken zonder het belangrijke verleden te vergeten”.

Het leest als een mantra: Het is normaal. Het hoort er allemaal bij. Keirse fluistert in je oor als je leest op momenten dat je niet de gesprekken kunt voeren met anderen, heb ik ergens gelezen. Een boek om te verteren in kleine hapjes.

Vrouwen in duistere tijden (voorgelezen tijdens de middagmaaltijd bij de broeders!)

Al vrij snel na het verschijnen van Alicja Gescinska’s ‘Vrouwen in duistere tijden’ (november 2025) zei abt Thijs Ketelaars dat ik dit boek rap moest gaan lezen. Maar ik had al zo’n lange lijst van te lezen boeken… Zonder de inhoud te kennen vond ik de titel wel erg somber… En zo waren er nog wel meer redenen te verzinnen om het boek niet te gaan lezen… Het duurde uiteindelijk meer dan een half jaar voor ik er achter kwam hoezeer ik ongelijk had. Ik mocht bij de middagmaaltijd mee-eten in de refter. Een klein half uur voorlezen door broeder Johannes over Etty Hillesum was voldoende voor mij om te beseffen dat het inderdaad een bijzonder boek was. Ik heb het per omgaande alsnog aangeschaft. Volgens mij hebben meer bezoekers van het gastenhuis dit gedaan, want in de boekwinkel krijgt Henny het boek momenteel niet bijbesteld.

kracht van vrijheid en gekleurd door ontvreemding

Het gaat echter om de inhoud. ‘Vrouwen in duistere tijden’ is een filosofisch boek dat ook aantrekkelijk is voor de niet-filosofisch geschoolde lezer, omdat het gaat over een verleden waar ons heden direct uit voortkomt. Over de opkomst van totalitaire systemen en hoe je je daartoe kunt verhouden. Gescinska koos tien denkende en schrijvende vrouwen met wie ze zelf affiniteit had. Het is goed om hierbij te beseffen dat Gescinska (1981) als kind vluchtte vanuit het communistische Polen naar het Westen. Haar ouders wilden voor zichzelf en hun kinderen een leven in vrijheid, wat binnen het communisme niet mogelijk bleek.

Vrouwen als Rosa Luxemburg, Edith Stein, Hannah Arendt, en Simone Weil: ze delen met de schrijver het geloof in de stuwkracht van de positieve vrijheid én een achtergrond die gekleurd is door ontheemding. Zoals Luxemburg die ontkwam aan de tsaristische politie door uit te wijken naar Zwitserland. En Arendt die het nazisme ontvluchtte en terecht kwam in de VS. Het ‘thuis zijn in ontheemding’ vormt een rode draad tussen de levens en context waarin deze vrouwen dachten en schreven. Gescinska’s boek is niet alleen een eerbetoon aan de tien vrouwen die zij beschrijft, het is een pleidooi voor betrokkenheid en een aanklacht tegen onverschilligheid.

Abel Herzberglezing

Tot slot verwijs ik graag naar de Abel Herzberglezing die Gescinska zondag 27 september verzorgt in de Rode Hoed. Deze jaarlijkse lezing is inmiddels uitverkocht, maar naar verwachting wel via een livestream te volgen (www.rodehoed.nl). Gescinska’s boek gaat over vrouwen die de verdrukking, de ontmenselijking en de vernietigingsdrang uit hun tijd bevochten. Bij de Herzberglezing gaat zij dieper in op het kwaad in onze soort, en het antwoord dat wij daarop kunnen, en zouden moeten geven. Hoe kunnen we wreedheid voorkomen, hoe kunnen wij in de mens het eeuwige wrede ombuigen tot duurzame vrede?

Michiel Oosschot

Alicja Gescinska; Vrouwen in duisteren tijden, De Bezige Bij, € 29,99	Manu Keirse; Vingerafdruk van verdriet, Lannoo, € 14,99

Tijdens deze warme zomerdagen hoeft het natuurlijk niet te ontbreken aan een goed artikel. De geest kan prima denken met een koele drank onder de schaduw van een boom. De redactie van het Benedictijns Tijdschrift deelt dan ook graag een artikel met jullie over een actueel thema: het belang van gemeenschap voor de hele maatschappij. Wat betekent dit voor ons Christen-zijn? Eric Holterhues schreef een artikel over politiek vanuit christelijke waarden, katholiek sociaal denken en benedictijnse wijsheid. De redactie wenst iedereen een koel hoofd, warm hart en veel inspiratie toe.

Lees hier het artikel van Eric Holterhues 

Bomen over bomen.

Vakantie: na alle drukte van de laatste maanden op school, werk of anderszins is het tijd de zinnen te verzetten. Vakantie, vacare: vrij zijn. Vind rust en stilte in het bos. We kunnen namelijk niet zonder bomen. Denk alleen al aan de verkoeling waarvoor zij zorgen. Iets waarvan we ons nog meer bewust zijn na de hittegolf in juni. Maar bomen zijn nog zoveel meer. Graag doe ik een handreiking met een serie leestips. Als we met zijn allen handelen zoals ons wordt aangereikt, gaat het met onze wereld en aarde aanmerkelijk beter. Voor elk wat wils ook: van reisverslag tot roman, van meditatie tot biologie, van ecologie tot poëzie.

In de refter tijdens de middagmaaltijd is onlangs voorgelezen uit ‘Een moslim op weg naar Compostella’. Het boek beschrijft de omgekeerde pelgrimage van de schrijver, Mouhanad Khorchide, dus weg van Compostella naar het beginpunt. Alleen dit gegeven al maakt het boek de moeite van het lezen waard. Maar denk ook aan het gesprek dat Khorchide voert met een boom. Het is voor hem van doorslaggevend belang om te begrijpen dat het enkele aanvaarden van het bestaan als doel op zich al de hogere betekenis, het Grote Verhaal, van dat bestaan draagt. “Wij allen, mensen, dieren en planten, het hele bestaan, hebben ook dán recht op bestaan als we geen functie vervullen.”

In de begin dit jaar verschenen roman ‘Het zuchten van bomen’ van Roanne van Voorst zijn bomen zelfs de hoofdpersoon, meer in het bijzonder één specifieke beuk. De mensheid wordt vanuit de boom, meer in het bijzonder deze ene enkele beuk geobserveerd. De beuk beschouwt de verandering van een klein meisje – dat de beuk gebruikt als schommel – tot volwassen vrouw. Ook de boom wordt ouder en wordt uiteindelijk in zijn bestaan bedreigd. In NRC staat het zo mooi omschreven: “Het zuchten van de bomen geeft je het gevoel dat je even de essentie van het leven aanraakt, door de schoonheid ervan te onthullen”. Een ontroerend, klein boek. Omdat het oog ook wat wil, wil ik hier nog eens de fraaie gestileerde boekomslag roemen.

Het gaat niet enkel om zuchten van bomen zoals beschreven door Roanne van Voorst. Mirjam van Vegt maakt duidelijk in een al in 2022 verschenen boek, maar daarom niet minder actueel, dat we ook kunnen leren van bomen. Hoe dat kan beschrijft zij in 50 bijbelse meditaties over bomen in de Bijbel in de vorm van een lectio divina. Natuur en diepgaande bijbelse lessen worden in dit boek met elkaar verbonden. Ook de bijbelse symboliek van bomen krijgt veel aandacht. In de Bijbel komen meer bomen voor dan je denkt: van levensboom tot olijfblad, van eik tot tamarisk, van amandelboom tot plataan en van vijg tot mosterdplant. Ik stop met het noemen van nog meer bomen om te voorkomen dat het bos niet meer gezien wordt.

Er zijn nog veel meer boeken geschreven die de lof van bomen bezingen. Nog één recente publicatie wil ik noemen, maart dit jaar uitgekomen: ‘Het bomenboek’ van Ben Brumagne. De titel laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Ook de bomen van Brumagne hebben een eigen verhaal, dat ingaat op de lang vergeten band tussen mens en boom. Het gaat erom te ontdekken hoe bomen samenwerken met paddenstoelen, hoe hun schors, bladeren en zaden eeuwenlang gebruikt werden, en hoe ze een cruciale rol spelen in biodiversiteit en klimaat.

Het is nu tijd om te stoppen met bomen over bomen. Koop een of meer van de genoemde boeken. Zoek rust in de schaduw van je favoriete boom van het moment en ga lezen.

Michiel Oosschot

Mouhanad Khorchide; Een moslim op weg naar Compostella, Otheo, € 24,99	Roanne van Voorst; Het zuchten van bomen, Nijgh & van Ditmar, € 17,99	Mirjam van der Vegt; Leren van bomen, 50 bijbelse meditaties, KokBoekencentrum, € 27,99	Ben Brumagne; Het bomenboek, Lannoo, € 25,99

Download hier onze nieuwe aanwinsten

Graag presenteren we weer een aantal bijzondere cursussen en retraites in het najaar en winter. Op vrijdag 2 oktober is er een bezinningsdag onder leiding van Stephan Kurtzahn onder de titel ‘Staan in je innerlijke kracht’. Deze retraite dag geeft ons de ruimte om met onze ziel bezig te zijn en innerlijk te luisteren. Inleidingen worden afgewisseld met verschillende individuele oefeningen en groepsgesprekken. Daarnaast nemen wij deel aan een aantal vieringen in de abdijkerk.

In het weekend van 6-8 november, vlak na Allerzielen, is er de weekend retraite ‘Sporen van Licht’ onder leiding van Peter van Asselt en Hanneke Maassen. Tijdens dit weekend trekken we de natuur rond de abdij in om met aandacht waar te nemen, te verzamelen en te creëren.  Vanuit verwondering over wat de natuur aanreikt, geven we vorm aan persoonlijke thema’s als herinnering, verbondenheid, vergankelijkheid en hoop.  De gemaakte kunstwerken krijgen een plek in een tijdelijke expositie in de voorkerk van de abdij.

Op zaterdag 28 november, aan de vooravond van de Advent, is er een creatieve workshop ‘Geworteld in hoop’ onder leiding van Peter van Asselt. Tijdens deze workshop maken we een adventskunstwerk waarin vier kaarsen ons begeleiden op de weg naar Kerst. Iedere kaars markeert een volgende stap in die weg van verwachting. Niet als een losse gebeurtenis, maar als onderdeel van één groeiend geheel.

Verder zijn er de maandelijkse gesprekskringen Rond de Abdijtafel, de maandelijkse Zang op Zaterdag en ook de Meditatie in de abdijkerk is weer terug van weggeweest.

U bent van harte welkom!