Geen producten in je winkelmand.

Nieuws

‘In Memoria Mea’

Bram Verheijen, medewerker van de abdij en leider van de abdijschola, is naast zijn werk voor de abdij ook zanger in ensemble  Cantus Modalis.

O.l.v. Dr. Rebecca Stewart hebben leden van Cantus Modalis en het Ensemble Seconda Prat!ca samengewerkt in een herdenking van de 500e verjaardag van de dood van Josquin Desprez. Zij hebben een CD opgenomen als een hommage aan deze uitzonderlijke renaissance componist met als titel In Memoria Mea.

Op 27 augustus, de sterfdag van Josquin Desprez, waren ze te beluisteren tijdens het festival Oude Muziek in Utrecht.
De CD is vanaf vandaag in de abdijwinkel te koop.

Luister hier naar een fragment van de CD.

NPO Radio 4 besteedde ruim aandacht aan deze componist en ook aan deze CD, waarbij Dr. Rebecca Stewart, zangeres, etnoloog, Josquin-specialist en leider van Cantus Modalis, werd geïnterviewd door het programma Vrije Geluiden: hier te beluisteren

Verdere concerten:

Donderdag 23 september 2021
Festival Musica Antica
Lutherse Kerk, Den Haag om 17.00 en 20.00 uur.
Bekijk hier het programma

Vrijdag 24 september 2021
Festival Musica Sacra
OLV Basiliek, Maastricht om 17.00 uur.
Bekijk hier het programma

In november volgt er een tournee door Zweden.

De wolk van niet-weten (ignis)

De wolk van niet-weten is op veler verzoek opnieuw uitgegeven. Ben Frie is opnieuw onder de indruk. “Het tijdsverschil tussen toen (14e eeuw) en nu speelt nauwelijks een rol.” 

 (lees hier het bericht op ignisweb)

 

Onverwacht kreeg ik bezoek van een oude vriend. Hij zat in het pakketje dat op mijn deurmat was gevallen, en bestond in een vertaling van De wolk van niet-weten, met het verzoek van de uitgever om de derde druk te bespreken van deze oude mystieke tekst uit het laat-middeleeuwse christendom. “Het is al meer dan twintig jaar uitverkocht en is nu op verzoek van velen herdrukt”, aldus de uitgever. Ik had er een goede herinnering aan en nam de aanleiding graag aan om het na (inderdaad) lange tijd te herlezen.

 

Het gaat hier om mystiek, een ervaringsmatige kennis van God.

 

De inleiding van André Zegveld werd ongewijzigd overgenomen uit de editie van 1974 (Gottmer’s uitgeversbedrijf). De lezer wordt goed binnengeleid in de thematiek: het gaat hier om mystiek, een ervaringsmatige kennis van God, niet op grond van verstandelijk inzicht, maar van persoonlijke overgave. Het gaat om beschouwen, zoeken en leren kennen. Maar mystiek is een duister kennen: “het licht Gods is nacht voor de mens die Hem kennen wil”. Liefde is de grondtrek van het mystieke kennen: niet zweverig, “maar hard, gebiedend, terughoudend en belangeloos”.

 

Iemand die durft te steunen op eigen ervaring

De auteur van De wolk van niet-weten, zo wordt toegelicht, is onbekend. Het was een geestelijk leidsman, iemand die durft steunen op eigen ervaring. Het geschrift dateert uit de tweede helft van de veertiende eeuw en werd geschreven in Engeland (East Midland). Het was een tijd waarin het mystieke leven bloeide, overal in het Europa van toen. Zegveld ziet een interessante parallel tussen die tijd en de onze: er was grote beroering, en net als toen breekt onze tijd zonder zicht op een nieuw evenwicht. Tegelijk, zegt hij, is er een hang naar mystiek, naar kennis van de zin ervan. 

Welnu, wij moeten het moeitevolle werk van de beschouwing leren van het niets-doen, zwijgen: gelatenheid is een karakteristiek, wachten op wat wellicht gegeven wordt. Dat is de weg van de mystiek: je steeds intenser bewust worden van de diepe aanwezigheid van God, overal, omdat Hij de mens een gevoel geeft van zijn aanwezigheid. Het gaat om leven met God, niet om het begrijpen van God. Tot zover de inleiding.

 

Een reeks citaten uit het boek

Dan begint “een boek over beschouwing, getiteld De wolk van niet-weten (The cloud of unknowing), in welke wolk de ziel wordt verenigd met God. Het mag alleen beschikbaar zijn voor wie besloten heeft Christus volmaakt te willen volgen”. De aanspreking van de lezer is vertrouwelijk: “mijn vriend in God”. We laten uit het geschrift enkele citaten volgen; let meteen op de directheid van de vertaling.

 

Wat je ook probeert te doen, deze duisternis, deze wolk blijft tussen jou en God.

 

“Als je pas begint, vind je alleen maar duisternis, en als het ware een wolk van niet-weten. Je begrijpt niet wat dat te betekenen heeft, behalve dan dat je in je wil een onwrikbaar verlangen ontdekt dat uitgaat naar God. Wat je ook probeert te doen, deze duisternis, deze wolk blijft tussen jou en God.”

“Tref die zware wolk van niet-weten met de felle pijl van je verlangende liefde, en laat in geen geval ooit de gedachte om op te geven bij je toe.”

“Wees er zeker van dat je in dit leven nooit een onbewolkt zicht op God zult hebben.”

“Span daarom op alle mogelijke manieren al je krachten in om jezelf te leren kennen en ervaren zoals je werkelijk bent. Het zal dan niet lang duren, denk ik, of je zult een echte kennis en ervaring hebben van God, zoals Hij is.”

“Het is zwaar werk – vergis je daarin niet – voor wie beschouwend wil leven, echt zwaar werk, behalve als God het hem door een bijzondere genade gemakkelijker maakt, of hij er door lang volhouden aan gewend geraakt is.” 

 

Jezelf overleveren aan God

De uitnodiging is heel duidelijk: lever jezelf over aan God; je nederigheid bewerkt dat God zelf in zijn macht neerdaalt in jou. Er volgt een waarschuwing voor hoogmoed: “sla bekoringen neer met het scherpe tweesnijdende zwaard der onderscheiding”. Ontmasker dwalingen. “En roep dan in de geest onophoudelijk alleen maar dit ene: ‘Zonde, zonde, zonde! Help, help, help!’” Het gaat over misleid worden, de duivel, maar ook over God die met je omgaat “zoals iedere vader zijn kind kust en knuffelt”. Altijd blijft er een wolk van niet-weten tussen jou en je God: “Lees daarom dit geschrift twee of drie maal; hoe vaker, hoe beter, want des te meer zul je ervan begrijpen. […] Maar schreeuwers, vleiers en kankeraars, kwaadsprekers en bemoeiallen, of wat voor soort brompotten ook, hoeven voor mij dit boek niet te zien. […] Ik heb liever dat ze er nooit iets over horen.”

 

De auteur is een sterk pedagoog, die de lezer direct weet aan te spreken

 

We horen al lezend echo’s van geestelijke geschriften elders, in heldere, klare taal, en vloeiend Nederlands. Het werkt als een handleiding, een gebruiksaanwijzing voor het geestelijk leven. De auteur is een sterk pedagoog, die de lezer direct weet aan te spreken. Het is geen eenvoudige handleiding, en de suggestie om het meermalen te lezen blijft alleszins geldig. Het tijdsverschil tussen toen (14e eeuw) en nu speelt nauwelijks een rol, al mag gezegd zijn dat nederigheid uit ons taalgebruik verdwenen lijkt. Dit boek haalt het woord op volle kracht terug.

De wolk van niet-weten. Sint-Adelbertabdij, Egmond, 1994. Uitgeverij Karnak, 2020, Drempt. 160 blz. € 24,9

 

Bron: ignisweb

Op reis met Laudato Si

“God heeft een schitterend boek geschreven waarvan de letters de menigte schepsels zijn die in het heelal aanwezig zijn. Geen enkel schepsel valt buiten deze manifestatie van God. Van de meest weidse panorama’s tot de zwakste vormen van leven is de natuur een voortdurende bron van verwondering en eerbied.” – Laudato Si #86 –

 

Afgelopen week hadden we onze eerste kleine bijeenkomsten. Een retraite over “aarden” en een dag over de symboliek van kruiden. De verwondering  over de schoonheid van planten, hun bijzondere werking en betekenis stonden centraal. We gingen met twee groepjes op reis door onze tuinen. Onderweg kregen we gezelschap van wat oude teksten van woestijnvaders en uit Laudato Si. Een aantal van die teksten willen we graag met een breder publiek delen. Dan hoeft niemand deze zomer ver weg om toch iets van de aarde te bewonderen!

Dichtbij; onder onze voeten tussen een stoeptegel, naast ons huis, aan de rand van de stand. Er is genoeg voor ieder mens om iets te vinden!

 

Download hier alle teksten en zoek een mooi plekje om te aarden.

De broeders wensen jullie inspiratie, PAX!

 

 

Klik hier voor meer inspiratie op laudato-si.nl

 Nederlandse vertaling van Laudato Si

Terugblik Pasen 2021

De Goede week is een samen op weg zijn. Helaas konden we dit jaar niet met jullie allemaal onderweg zijn en Pasen beleven.  We hebben daarom wat beelden, gebeden en fragmenten uit preken voor jullie. Zo hopen we toch een beetje dichtbij jullie te zijn en te delen wat Pasen in deze tijd kan worden.

De broeders wensen jullie allemaal veel goeds, PAX!

 

Download hier de PDF

 

 

Vier Pasen mee met de broeders (blog)

De broeders zullen deze dagen hier wat impressies delen met jullie. Denk aan preken, gebeden, liederen en foto’s.  Vanaf donderdag tot zondag is de liturgie hier in Abdij één geheel. We zullen dus regelmatig dit bericht een update geven en aan het einde samen vatten in een mooi document.

 

6. Nu het weer licht is zien we de mooie kleuren van de bloemstukken. Dit werpt ook weer een nieuw licht om de laatste  overdenking van onze Abt. Een oproep om het paasgebeuren langzaam door te laten dringen, de tijd nemen.

Lees hier de preek van onze Abt (de laatste van de reeks!)

Of kijk hier naar de viering van deze Paaszondag via YouTube.

 

5. God schildert licht op een donker canvas. Vannacht is, ondanks de donkere kanten van deze tijd, het paaslicht ontstoken! Vader Abt had een mooie overdenking over een Egmondse schilder die altijd op een donkere achtergrond schilderde.

Lees hier de overdenking als je licht nodig hebt. 

Bekijk hier de gehele nachtwake via YouTube.

4. Gebed voor Stille Zaterdag:

Heer Jezus, Zoon van God,
Gij die onsterfelijk zijt, ligt nu,
als een sterveling in linnen gewikkeld,
red ons van vergankelijkheid en ondergang

(wij bidden U, verhoor ons)

Heer Jezus, Zoon van God,
Gij die het uitspansel hebt gegrondvest,
moet nu verblijven in de engte van het graf,
geef dat wij in ons hart een ruime woning bieden.

(wij bidden U, verhoor ons)

Heer Jezus, Zoon van God,
Gij die ons licht zijt en ons heil,
voor ons in een donker graf verborgen,
verlicht toch de duisternis van deze wereld.

(wij bidden U, verhoor ons)

Heer Jezus, Zoon van God,
Verheven op het Kruis hebt Gij allen tot U getrokken,
nu Gij zijt neergedaald in het graf, smeken wij U:
doe alle doden opstaan tot nieuw leven.

AMEN

 

3. Lijdensherdenking Goede Vrijdag: Een preek op Goede Vrijdag is meer nog dan anders een delicate zaak. En als het leed en de pijn je zelf niet op de huid zitten, wat kun je dan met recht van spreken zeggen?  Daarom vandaag een overweging , die ik dezer dagen ontving uit de nalatenschap van iemand die een leven lang .worstelde met een zwaar ziek lichaam. Het is een soort testament waarin de goede verstaander de worsteling met de pijn en het lijden herkent, maar ook de worsteling en de vertrouwdheid met de Schrift die altijd onder handbereik lag.

Lees hier de overdenking.

Bekijk hier de video via Youtube (geluid gaat pas aan bij 15:00 min, excuses hiervoor)

 

2. Avondmaalsmis Witte donderdag: Onderweg naar Pasen hebben we vandaag voor het laatst eucharistie gevierd. Vader Abt sprak over de alledaagsheid van de voetwassing en wat Hij ons daarmee wil zeggen.

 

Er steekt in dat tafereel een soevereiniteit als je kijkt naar de houding van Jezus. Hij kiest vrij en laat zich door niemand gezeggen wat wel en niet past. En tegelijk legt hij alle status af, doet een schort voor en knielt voor zijn leerlingen om ze de voeten te wassen, slavenwerk.  In die paradox van hoogheid en laagheid zien we hoe God ons rakelings nabij komt in onze aardse staat en hoe hij ons tegelijk ontgaat.

 

Na afloop zijn de sacramenten weggedragen, is het kruis uit de kerk gehaald en het altaar leeg achtergebleven. Deze avond hebben de broeders de mogelijkheid om te waken. We hopen dat jullie ook rust en ruimte hebben om te waken.

 

Lees hier de preek na van de avondmaalsmis van witte donderdag

 

1. Boeteviering: vandaag op donderdag werden de 40 dagen vasten afgesloten met de boeteviering. Een viering waarin wij mensen mogen vragen om verzoening, heling en vernieuwing. We delen met jullie de voorbeden:

Bekeren wij ons tot de levende God en bidden wij om verzoening, heling en vernieuwing.

Wees ons God genadig en schenk nieuw leven,
dat wij opnieuw uw Naam leren heiligen
in het leven van alledag,
in bidden en werken,
in spreken en zwijgen,
in handel en wandel,
in al ons doen en laten.

Heer ontferm U over ons

Wees ons God genadig en schenk nieuw leven,
dat uw rijk kome in ons en onze wereld,
dat wij niet leven ten koste van elkaar,
dat wij geven en vergeven,
dat wij ons niet afkeren van andermans nood
dat wij elkaar dragen dag na dag.

Heer ontferm U over ons

Wees ons God genadig en schenk nieuw leven,
dat uw wil geschiede in ons en onze wereld,
dat wij alle leven eerbiedigen en behoeden,
dat wij ons niet onttrekken aan onze verantwoordelijkheid,
dat wij onze tijd en gaven onbaatzuchtig inzetten en delen,
dat wij Jezus navolgen metterdaad.

Heer ontferm U over ons.

[ ieder bidt het onze vader ]

Moge de barmhartige God zich over ons ontfermen,
Moge Hij vergeven waar wij afbreuk deden aan zijn Naam.
Moge Hij vergeven waar wij Zijn Rijk niet hebben gediend.
Moge Hij vergeven waar wij zijn wil niet hebben gedaan.
En Moge Hij ons oprichten tot nieuwheid van leven
in de navolging van Jezus Christus onze Heer.
AMEN.

 

Lees hier de overweging van Vader abt.

bekijk hier de boeteviering via Youtube

 

 

Tot zegen geroepen!

Dom Bernardus, de voorzitter van de Konferentie Nederlandse Religieuzen, schreef een prachtige Paasbrief, die bredere bekendheid verdient. Lees hier de brief:

TOT ZEGEN GEROEPEN 

“De Verrezene nam de leerlingen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief hij zijn handen op en zegende hen. Terwijl hij hen zegende, ging hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel.” (Lucas 24, 50-51)

Zusters en Broeders,

Iedere avond na de laatste gebedsdienst komen de broeders in een rij langs mij heen om
persoonlijk de zegen te ontvangen. Een mooi en oud gebaar dat misschien wel tot de meest intieme momenten van de dag en de broederschap behoort. Eén voor één trekken de broeders met wie je lief en leed deelt langs je heen en je mag hen zegenen. Tenminste, zo voelt dat voor mij! Je mag hen het goede toezeggen – want dat is zegenen -, niet alleen voor de donkere uren van de nacht maar ook voor een volgende, nieuwe dag.

Dit dagelijks ritueel is niet alleen maar mooi en teder, soms kan het heel ongemakkelijk zijn. Je kent elkaar door en door om te weten dat niet heel het gedrag van de broeder die om de zegen vraagt goed is. In die zegen speelt ook mijn eigen persoon en gedrag een rol. Ik ben wellicht boos geweest op die broeder, ik heb me opnieuw vreselijk geïrriteerd of wellicht heb ik zelfs kwaad over hem gesproken. Soms weet de broeder het en soms ook niet.

Soms zou je die zegen wel willen weigeren maar gelukkig helpt het ritueel om het toch gewoon te doen. Daarmee helpt het ook om de zo noodzakelijke vergeving in een gemeenschapsleven ritueel vorm te geven. Op zo’n moment moet ik vaak terugdenken aan het kruisje dat vader en moeder ons als kinderen voor het slapengaan gaven. Hoeveel vreugde zouden zij daar niet in beleefd hebben maar ook hoe moeilijk zullen zij het gevonden hebben wanneer mijn gedrag als kind hen soms tot wanhoop bracht? Toch kan ik me niet herinneren dat vader of moeder ooit deze zegen geweigerd hebben.

De verrezen Heer zegent zijn leerlingen ook wanneer Hij van hen heen ging en werd opgenomen in de hemel. Hij verwijt zijn leerlingen niets, maar Hij zegt hen de vrede toe en zegent hen! Opmerkelijk is dat – wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord – de Heer die opstaat uit het graf – vaak door kunstenaars is afgebeeld als Iemand die zegenend uit het graf opstaat. Ook wanneer men Jezus afbeeldt aan de rechterhand van de Vader, zien we Hem vaak zegenend. Wij associëren Jezus dan ook met zegen.

De viering van Pasen staat vol met zegeningen. De zegen van het nieuwe vuur, de zegening van de Paaskaars, de zegening van het nieuwe water waarin wij zijn herboren, de zegening van brood en wijn, vruchten van de aarde, de zegen van het volk in de vreugde van Pasen. De ervaring van Pasen is een en al zegen. Het laatste, zichtbare, gebaar dat Jezus hier op aarde achterlaat is Zijn zegen. Zo worden we opgeroepen om op tocht te gaan en vrucht te dragen, elkaar tot zegen zijn (Gen. 12,2).

Onlangs werd het, op een pijnlijke manier duidelijk, hoe moeilijk het is om elkaar tot zegen te zijn. De Congregatie voor de Geloofsleer publiceerde een document waarin zij stelling nam tegen het zegenen van verbintenissen tussen mensen van eenzelfde geslacht. Het document leidde tot veel teleurgestelde reacties, vaak met schaamte, pijn en verdriet, allereerst in de gelovige LHTB-gemeenschap, maar ook bisschoppen, theologen en anderen lieten van zich horen. Het Vaticaan benadrukte de nuances in het document en dat het hier niet om een veroordeling van personen ging maar om een verbintenis die niet gelijkgesteld kan worden met het sacrament van het huwelijk en niet los gezien kon worden van de visie van de Kerk op seksualiteit. Nuances die in de westerse wereld de wenkbrauwen doen fronsen.

Gedurende dit pontificaat van Paus Franciscus zijn we er als gelovige gemeenschap vertrouwd mee geraakt om voortdurend te blijven staan in de spanning tussen uitersten. Het doel van de Paus is om in deze spanning geduldig te volharden zodat er iets nieuws kan ontstaan. Een spanning die hij wil gebruiken om tot onderscheiding te komen. Het vraagt echter om een houding van respect, begrip en fijngevoeligheid naar alle kanten. Alleen zo bouwen we als gelovige gemeenschap aan een brug waarover we samen de Heer tegemoet kunnen gaan en Hij, zoals in de Paasverhalen, ons tegemoet kan komen. Zo wil Paus Franciscus ons tot zegen voor elkaar laten zijn. Geen gemakkelijk opgave in een wereld waarin wij allemaal gelijk willen hebben en waarin polarisatie hoogtij viert.

In de Romeinse verklaring gaat men niet langer in die spanning staan – misschien kan zij dat ook niet – maar kiest zij voor één kant. Mgr. Bonny, bisschop van Antwerpen verwoordde het treffend: “Een leven vastzetten op één aspect en dan zeggen als dat ene niet juist zit, is alles verkeerd? Dat kan niet.” (De Standaard, 17 maart 2021)

Elkaar tot zegen zijn is niet enkel een kwestie van een gebaar. Het houdt ook in dat we spreken vanuit respect, begrip en fijngevoeligheid. Je hoeft het dan nog niet met elkaar eens te zijn maar voorkom een spreken dat kwetst. Op het punt van zo’n gevoelig onderwerp als homoseksualiteit doet dit de apostolische exhortatie Amoris Laetitia (2016) waarin Paus Franciscus zegt: ‘Eerst bevestigen wij opnieuw, dat iedere mens, ongeacht seksuele oriëntatie, gerespecteerd moet worden en in zijn of haar waardigheid gelaten. Uitingen van ‘onrechtmatige discriminatie’ moeten zorgvuldig vermeden worden, met name elke vorm van agressie of geweld. De families moet respectvolle pastorale zorg worden aangeboden, zodat mensen met een homoseksuele
oriëntatie hulp kunnen krijgen bij het ten volle uitvoeren van Gods wil in hun leven.’ (nr. 250) Deze taal strekt meer tot zegen, ofschoon ze voor sommigen te ver en voor anderen tekort zal schieten. Het laat in ieder geval ruimte voor gesprek en dialoog.

Als religieuzen willen wij ons inzetten voor gesprek en dialoog, niet alleen in onze eigen gemeenschappen, in de Kerk maar ook met mensen daarbuiten. Wij voelen mee met het verdriet van zovele LHTB-ers in en buiten onze Kerk. We denken ook aan hun ouders en grootouders, broers en zussen. Uit pastorale ervaring weten wij hoe velen van hen hopen en bidden om een zegenrijk woord en gebaar van een geloofsgemeenschap die zij liefhebben en waartoe velen krachtens hun doopsel ook behoren. De Congregatie voor de Geloofsleer mag dan haar redenen hebben, maar het gesprek en de dialoog moet zij blijven aangaan en zorgvuldiger zijn in haar bewoordingen. Zeker, een hele opgave, zeker in een wereldkerk maar laten wij elkaar toch tot zegen zijn in woord en gebaar! Als Nederlandse religieuzen wijzen wij ook op het feit dat een ongenuanceerd spreken over homoseksualiteit geweld en sociale uitsluiting van LHTB-ers in onze samenleving bevordert. Hetgeen nooit de bedoeling kan en mag zijn van ons spreken.

Zegenen gebeurt in onze katholieke traditie altijd met het gebaar van het kruisteken. Juist in deze tijd vóór Pasen weten we maar al te goed hoezeer het kruis een teken van tegenspraak is. Het is één van de vreselijkste martelwerktuigen uit de menselijke geschiedenis en tegelijkertijd is zij het teken van de overwinning op het kwaad. In zijn boek ‘School van gebed’ schrijft Anselm Grün:

“In het Westen brengen we het kruisteken vaak in verband met de trinitaire formule:
‘In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest’. Moge de drie-ene God ons aanraken en transformeren. Syrische christenen hebben deze trinitaire formule uitgebreid: ‘In de naam van de Vader, die ons heeft bedacht en gemaakt. En van de Zoon, die is afgedaald in de diepten van ons menszijn. En van de heilige Geest, die links met rechts verenigt.’ Door deze formule wordt de essentie van ons christelijk geloof uitgedrukt. God als Vader is de schepper van de hele wereld. Hij creëert ons denken. De Zoon van God is in zijn menswording afgedaald naar de aarde, Hij is tevens afgedaald in het schaduwrijk van onze ziel, zodat we samen met Hem afdalen in de diepten van onze ziel. De Zoon wil ons bevrijden van de angst dat er in onze diepte iets duisters en demonisch ligt. Ik ken mensen die bang zijn om te luisteren naar wat er in hen leeft, omdat ze vermoeden dat er iets demonisch in hen huist. Tegen hen zeg ik: het kruis heeft alle diepten van ons menszijn vervuld en geheeld. Het is de taak van de heilige Geest om tegenstellingen in ons met elkaar te verbinden. Gods Geest moet ons volledig doordringen. En Hij moet onze innerlijke verscheurdheid helen, ons één laten worden met God, met onszelf en met andere mensen.”

Laten we met een zegen in woord en gebaar verschillen overwinnen, in respect, begrip en fijngevoeligheid voor elkaar. Juist in een tijd waarin we langzaam uit de coronacrisis geraken zouden we ons als Kerk meer bewust mogen zijn van het feit dat wij geroepen zijn tot zegen voor elkaar! Moge het voor ons allen een gezegend Paasfeest worden!

21 maart 2021, sterfdag van St. Benedictus (de gezegende) van Nurcia
Br. Bernardus Peeters ocso
Voorzitter KNR

 

Download hier de originele brief via de site van de KNR

 

Lees hier het artikel over de reactie van Bisschop Bonny op kerknet.be

Gebed van de kinderen van Abraham

Eerder deelden we met jullie de toespraak die paus Franciscus hield in Ur, Irak. Een plaats van oorsprong en verbinding door onze gezamenlijke vader Abraham. Maar ook een plek van geweld en vluchten. De paus sloot af met een gebed dat over de muren van gebedshuizen, denominaties, culturen en religies gaat: een gebed van de kinderen van Abraham.

We hebben voor jullie het gebed in acht talen in een document gezet (Arabisch, Nederlands, Engels, Frans, Pools, Portugees, Spaans en Duits). We nodigen jullie uit om het gebed te lezen, overwegen, bidden en misschien ook te bedenken met wie jullie dit zouden kunnen delen. Neem de tijd, het be-Amen van dit gebed omvat vele mensenlevens, verhalen en tradities.

 

Als kinderen van Abraham, joden, christenen en moslims, samen met andere gelovigen en alle personen van goede wil, danken wij u dat u ons Abraham, een vooraanstaande zoon van dit nobele en geliefde land, heeft gegeven om onze gemeenschappelijke vader in het geloof te zijn.. . .

download hier het gebed in vele talen

 

صلاة أولاد إبراهيم

شاركنا معكم أمس الخطاب الذي ألقاه البابا فرنسيس في أور. مكان نشأ واتصال من خلال والدنا المشترك إبراهيم. لكنها أيضًا مكان للتقليد والهروب. وختم البابا بصلاة على جدران دور العبادة والطوائف والثقافات والأديان: صلاة على أبناء إبراهيم.

لقد وضعنا الصلاة في وثيقة من أجلك بثماني لغات (العربية والهولندية والإنجليزية والفرنسية والبولندية والبرتغالية والإسبانية والألمانية). ندعوك لقراءة الصلاة والتأمل والصلاة وربما أيضًا التفكير في من يمكنك مشاركتها. خذ وقتك ، آمين هذه الصلاة تشمل العديد من الأرواح البشرية والقصص والتقاليد.

 

English: Yesterday we shared Pope Francis’ speech in Ur, Iraq with you. A place of origin and connection through our common father, Abraham. But also a place of violence and flight . The Pope concluded with a prayer that goes over the walls of places of worship, denominations, cultures and religions: a prayer of the children of Abraham.

We have put the prayer, translated in eight languages, in one document: Arabic, Dutch, English, French, Polish, Portuguese, Spanish and German. We invite you to read the prayer, contemplate, pray and perhaps also consider with whom you might share it. Take your time, the amen to this prayer includes many human lives, stories and traditions.

 

As children of Abraham, Jews, Christians and Muslims, together with other believers and all persons of good will, we thank you for having given us Abraham, a distinguished son of this noble and beloved country, to be our common father in faith.

 

You can download here the rest of the prayer in many languages

 

source: speech at interreligious meeting at Ur, Iraq

Irak, een heilige plek

Onlangs bracht paus Franciscus een bezoek aan Irak. Een land met wonden van recente oorlogen en een land met oeroude heilige plaatsen. We hebben Franciscus op de voet gevolgd en zijn geraakt door de mensen van Nineveh, Ur en de talloze plekken waar de paus kwam om samen met de Irakezen te zijn.

We willen met jullie graag twee vertaalde teksten meegeven. Afgelopen woensdag blikte Franciscus terug op zijn reis met een mooie samenvatting van zijn intentie van deze pelgrimage. We danken Marcel de Pauw MSC ook voor het vertalen van deze tekst.

 

U kunt hier de tekst van de audiëntie downloaden om te lezen

De Paus gaf ook een toespraak in Ur met als thema de interreligieuze betekenis van deze plaats voor deze wereld. Één van onze broeders vertaalde deze tekst voor de communiteit. En wie deze leest zal beseffen dat het van belang is deze met de hele wereld te delen.

 

U kunt hier de toespraak downloaden om te lezen (en te delen)

 

“Laten we asjeblieft verder bidden voor onze zwaarbeproefde broeders en
zusters dat ze de kracht zouden vinden om opnieuw te beginnen.”

 

Veertigdagengesprekken met Bisschop Lode

De broeders zijn erg geïnspireerd door de veertigdagengesprekken met Bisschop Lode van Hecke.  Graag delen we die dan ook met jullie deze mooie gesprekken. Iedere week verschijnt er een nieuw gesprek op kerknet.be . Ze gaan over diverse thema’s in deze veertig dagen. Denk aan vasten, gebed, boete. Hier een overzicht van de afleveringen die zijn verschenen:

Deel 1:  veertigdagen zinvol beleven in tijd van lockdown.

Deel 2: hoe maken we vasten concreet? 

Deel 3: hoe moeten met ‘boete’ begrijpen?

Deel 4: vreugdevol de vasten beleven

We leven in een maatschappij die precies het omgekeerde promoot van wat ‘vasten’ beoogt, een maatschappij waarin je onmiddellijk op al je behoeften moet kunnen antwoorden.  We moeten de overgang maken van behoefte naar verlangen. Ik moet mijn behoeften inperken en beheersen om te komen tot een leven van verlangen. En dat heeft altijd te maken met relaties.

 – Bisschop Lode –

Blijmoedig vasten, een kunst!

Het geven van aalmoezen, bidden en vasten zijn de drie elementen waarmee we deze veertig dagen vormgeven. Vrij vertaald zouden we ook kunnen zeggen: aandacht voor onze naaste, God en wij zelf.

We willen met jullie een artikel uit de oude doos van het Benedictijns Tijdschrift delen. Het is geschreven door Benoit Standaert,  een Benedictijnse broeder uit Vlaanderen. Het artikel kan ons helpen verdiepen of verwoorden wat de ervaring van vasten kan zijn vanuit onze Christelijke traditie.  We hopen dat jullie inspiratie vinden en moed om vorm te blijven geven aan deze veertig dagen. Een gedeelde last maakt altijd lichter!

De broeders wensen jullie veel goeds toe in deze veertig dagen, PAX!

 

Lees hier het artikel “Blijmoedig vasten, een kunst”

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2021, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden

Binnenkort is onze webshop actief en kunt u online abdijproducten bestellen Sluiten