Geen producten in je winkelmand.

Nieuws

Terugblik Pasen 2021

De Goede week is een samen op weg zijn. Helaas konden we dit jaar niet met jullie allemaal onderweg zijn en Pasen beleven.  We hebben daarom wat beelden, gebeden en fragmenten uit preken voor jullie. Zo hopen we toch een beetje dichtbij jullie te zijn en te delen wat Pasen in deze tijd kan worden.

De broeders wensen jullie allemaal veel goeds, PAX!

 

Download hier de PDF

 

 

Vier Pasen mee met de broeders (blog)

De broeders zullen deze dagen hier wat impressies delen met jullie. Denk aan preken, gebeden, liederen en foto’s.  Vanaf donderdag tot zondag is de liturgie hier in Abdij één geheel. We zullen dus regelmatig dit bericht een update geven en aan het einde samen vatten in een mooi document.

 

6. Nu het weer licht is zien we de mooie kleuren van de bloemstukken. Dit werpt ook weer een nieuw licht om de laatste  overdenking van onze Abt. Een oproep om het paasgebeuren langzaam door te laten dringen, de tijd nemen.

Lees hier de preek van onze Abt (de laatste van de reeks!)

Of kijk hier naar de viering van deze Paaszondag via YouTube.

 

5. God schildert licht op een donker canvas. Vannacht is, ondanks de donkere kanten van deze tijd, het paaslicht ontstoken! Vader Abt had een mooie overdenking over een Egmondse schilder die altijd op een donkere achtergrond schilderde.

Lees hier de overdenking als je licht nodig hebt. 

Bekijk hier de gehele nachtwake via YouTube.

4. Gebed voor Stille Zaterdag:

Heer Jezus, Zoon van God,
Gij die onsterfelijk zijt, ligt nu,
als een sterveling in linnen gewikkeld,
red ons van vergankelijkheid en ondergang

(wij bidden U, verhoor ons)

Heer Jezus, Zoon van God,
Gij die het uitspansel hebt gegrondvest,
moet nu verblijven in de engte van het graf,
geef dat wij in ons hart een ruime woning bieden.

(wij bidden U, verhoor ons)

Heer Jezus, Zoon van God,
Gij die ons licht zijt en ons heil,
voor ons in een donker graf verborgen,
verlicht toch de duisternis van deze wereld.

(wij bidden U, verhoor ons)

Heer Jezus, Zoon van God,
Verheven op het Kruis hebt Gij allen tot U getrokken,
nu Gij zijt neergedaald in het graf, smeken wij U:
doe alle doden opstaan tot nieuw leven.

AMEN

 

3. Lijdensherdenking Goede Vrijdag: Een preek op Goede Vrijdag is meer nog dan anders een delicate zaak. En als het leed en de pijn je zelf niet op de huid zitten, wat kun je dan met recht van spreken zeggen?  Daarom vandaag een overweging , die ik dezer dagen ontving uit de nalatenschap van iemand die een leven lang .worstelde met een zwaar ziek lichaam. Het is een soort testament waarin de goede verstaander de worsteling met de pijn en het lijden herkent, maar ook de worsteling en de vertrouwdheid met de Schrift die altijd onder handbereik lag.

Lees hier de overdenking.

Bekijk hier de video via Youtube (geluid gaat pas aan bij 15:00 min, excuses hiervoor)

 

2. Avondmaalsmis Witte donderdag: Onderweg naar Pasen hebben we vandaag voor het laatst eucharistie gevierd. Vader Abt sprak over de alledaagsheid van de voetwassing en wat Hij ons daarmee wil zeggen.

 

Er steekt in dat tafereel een soevereiniteit als je kijkt naar de houding van Jezus. Hij kiest vrij en laat zich door niemand gezeggen wat wel en niet past. En tegelijk legt hij alle status af, doet een schort voor en knielt voor zijn leerlingen om ze de voeten te wassen, slavenwerk.  In die paradox van hoogheid en laagheid zien we hoe God ons rakelings nabij komt in onze aardse staat en hoe hij ons tegelijk ontgaat.

 

Na afloop zijn de sacramenten weggedragen, is het kruis uit de kerk gehaald en het altaar leeg achtergebleven. Deze avond hebben de broeders de mogelijkheid om te waken. We hopen dat jullie ook rust en ruimte hebben om te waken.

 

Lees hier de preek na van de avondmaalsmis van witte donderdag

 

1. Boeteviering: vandaag op donderdag werden de 40 dagen vasten afgesloten met de boeteviering. Een viering waarin wij mensen mogen vragen om verzoening, heling en vernieuwing. We delen met jullie de voorbeden:

Bekeren wij ons tot de levende God en bidden wij om verzoening, heling en vernieuwing.

Wees ons God genadig en schenk nieuw leven,
dat wij opnieuw uw Naam leren heiligen
in het leven van alledag,
in bidden en werken,
in spreken en zwijgen,
in handel en wandel,
in al ons doen en laten.

Heer ontferm U over ons

Wees ons God genadig en schenk nieuw leven,
dat uw rijk kome in ons en onze wereld,
dat wij niet leven ten koste van elkaar,
dat wij geven en vergeven,
dat wij ons niet afkeren van andermans nood
dat wij elkaar dragen dag na dag.

Heer ontferm U over ons

Wees ons God genadig en schenk nieuw leven,
dat uw wil geschiede in ons en onze wereld,
dat wij alle leven eerbiedigen en behoeden,
dat wij ons niet onttrekken aan onze verantwoordelijkheid,
dat wij onze tijd en gaven onbaatzuchtig inzetten en delen,
dat wij Jezus navolgen metterdaad.

Heer ontferm U over ons.

[ ieder bidt het onze vader ]

Moge de barmhartige God zich over ons ontfermen,
Moge Hij vergeven waar wij afbreuk deden aan zijn Naam.
Moge Hij vergeven waar wij Zijn Rijk niet hebben gediend.
Moge Hij vergeven waar wij zijn wil niet hebben gedaan.
En Moge Hij ons oprichten tot nieuwheid van leven
in de navolging van Jezus Christus onze Heer.
AMEN.

 

Lees hier de overweging van Vader abt.

bekijk hier de boeteviering via Youtube

 

 

Tot zegen geroepen!

Dom Bernardus, de voorzitter van de Konferentie Nederlandse Religieuzen, schreef een prachtige Paasbrief, die bredere bekendheid verdient. Lees hier de brief:

TOT ZEGEN GEROEPEN 

“De Verrezene nam de leerlingen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief hij zijn handen op en zegende hen. Terwijl hij hen zegende, ging hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel.” (Lucas 24, 50-51)

Zusters en Broeders,

Iedere avond na de laatste gebedsdienst komen de broeders in een rij langs mij heen om
persoonlijk de zegen te ontvangen. Een mooi en oud gebaar dat misschien wel tot de meest intieme momenten van de dag en de broederschap behoort. Eén voor één trekken de broeders met wie je lief en leed deelt langs je heen en je mag hen zegenen. Tenminste, zo voelt dat voor mij! Je mag hen het goede toezeggen – want dat is zegenen -, niet alleen voor de donkere uren van de nacht maar ook voor een volgende, nieuwe dag.

Dit dagelijks ritueel is niet alleen maar mooi en teder, soms kan het heel ongemakkelijk zijn. Je kent elkaar door en door om te weten dat niet heel het gedrag van de broeder die om de zegen vraagt goed is. In die zegen speelt ook mijn eigen persoon en gedrag een rol. Ik ben wellicht boos geweest op die broeder, ik heb me opnieuw vreselijk geïrriteerd of wellicht heb ik zelfs kwaad over hem gesproken. Soms weet de broeder het en soms ook niet.

Soms zou je die zegen wel willen weigeren maar gelukkig helpt het ritueel om het toch gewoon te doen. Daarmee helpt het ook om de zo noodzakelijke vergeving in een gemeenschapsleven ritueel vorm te geven. Op zo’n moment moet ik vaak terugdenken aan het kruisje dat vader en moeder ons als kinderen voor het slapengaan gaven. Hoeveel vreugde zouden zij daar niet in beleefd hebben maar ook hoe moeilijk zullen zij het gevonden hebben wanneer mijn gedrag als kind hen soms tot wanhoop bracht? Toch kan ik me niet herinneren dat vader of moeder ooit deze zegen geweigerd hebben.

De verrezen Heer zegent zijn leerlingen ook wanneer Hij van hen heen ging en werd opgenomen in de hemel. Hij verwijt zijn leerlingen niets, maar Hij zegt hen de vrede toe en zegent hen! Opmerkelijk is dat – wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord – de Heer die opstaat uit het graf – vaak door kunstenaars is afgebeeld als Iemand die zegenend uit het graf opstaat. Ook wanneer men Jezus afbeeldt aan de rechterhand van de Vader, zien we Hem vaak zegenend. Wij associëren Jezus dan ook met zegen.

De viering van Pasen staat vol met zegeningen. De zegen van het nieuwe vuur, de zegening van de Paaskaars, de zegening van het nieuwe water waarin wij zijn herboren, de zegening van brood en wijn, vruchten van de aarde, de zegen van het volk in de vreugde van Pasen. De ervaring van Pasen is een en al zegen. Het laatste, zichtbare, gebaar dat Jezus hier op aarde achterlaat is Zijn zegen. Zo worden we opgeroepen om op tocht te gaan en vrucht te dragen, elkaar tot zegen zijn (Gen. 12,2).

Onlangs werd het, op een pijnlijke manier duidelijk, hoe moeilijk het is om elkaar tot zegen te zijn. De Congregatie voor de Geloofsleer publiceerde een document waarin zij stelling nam tegen het zegenen van verbintenissen tussen mensen van eenzelfde geslacht. Het document leidde tot veel teleurgestelde reacties, vaak met schaamte, pijn en verdriet, allereerst in de gelovige LHTB-gemeenschap, maar ook bisschoppen, theologen en anderen lieten van zich horen. Het Vaticaan benadrukte de nuances in het document en dat het hier niet om een veroordeling van personen ging maar om een verbintenis die niet gelijkgesteld kan worden met het sacrament van het huwelijk en niet los gezien kon worden van de visie van de Kerk op seksualiteit. Nuances die in de westerse wereld de wenkbrauwen doen fronsen.

Gedurende dit pontificaat van Paus Franciscus zijn we er als gelovige gemeenschap vertrouwd mee geraakt om voortdurend te blijven staan in de spanning tussen uitersten. Het doel van de Paus is om in deze spanning geduldig te volharden zodat er iets nieuws kan ontstaan. Een spanning die hij wil gebruiken om tot onderscheiding te komen. Het vraagt echter om een houding van respect, begrip en fijngevoeligheid naar alle kanten. Alleen zo bouwen we als gelovige gemeenschap aan een brug waarover we samen de Heer tegemoet kunnen gaan en Hij, zoals in de Paasverhalen, ons tegemoet kan komen. Zo wil Paus Franciscus ons tot zegen voor elkaar laten zijn. Geen gemakkelijk opgave in een wereld waarin wij allemaal gelijk willen hebben en waarin polarisatie hoogtij viert.

In de Romeinse verklaring gaat men niet langer in die spanning staan – misschien kan zij dat ook niet – maar kiest zij voor één kant. Mgr. Bonny, bisschop van Antwerpen verwoordde het treffend: “Een leven vastzetten op één aspect en dan zeggen als dat ene niet juist zit, is alles verkeerd? Dat kan niet.” (De Standaard, 17 maart 2021)

Elkaar tot zegen zijn is niet enkel een kwestie van een gebaar. Het houdt ook in dat we spreken vanuit respect, begrip en fijngevoeligheid. Je hoeft het dan nog niet met elkaar eens te zijn maar voorkom een spreken dat kwetst. Op het punt van zo’n gevoelig onderwerp als homoseksualiteit doet dit de apostolische exhortatie Amoris Laetitia (2016) waarin Paus Franciscus zegt: ‘Eerst bevestigen wij opnieuw, dat iedere mens, ongeacht seksuele oriëntatie, gerespecteerd moet worden en in zijn of haar waardigheid gelaten. Uitingen van ‘onrechtmatige discriminatie’ moeten zorgvuldig vermeden worden, met name elke vorm van agressie of geweld. De families moet respectvolle pastorale zorg worden aangeboden, zodat mensen met een homoseksuele
oriëntatie hulp kunnen krijgen bij het ten volle uitvoeren van Gods wil in hun leven.’ (nr. 250) Deze taal strekt meer tot zegen, ofschoon ze voor sommigen te ver en voor anderen tekort zal schieten. Het laat in ieder geval ruimte voor gesprek en dialoog.

Als religieuzen willen wij ons inzetten voor gesprek en dialoog, niet alleen in onze eigen gemeenschappen, in de Kerk maar ook met mensen daarbuiten. Wij voelen mee met het verdriet van zovele LHTB-ers in en buiten onze Kerk. We denken ook aan hun ouders en grootouders, broers en zussen. Uit pastorale ervaring weten wij hoe velen van hen hopen en bidden om een zegenrijk woord en gebaar van een geloofsgemeenschap die zij liefhebben en waartoe velen krachtens hun doopsel ook behoren. De Congregatie voor de Geloofsleer mag dan haar redenen hebben, maar het gesprek en de dialoog moet zij blijven aangaan en zorgvuldiger zijn in haar bewoordingen. Zeker, een hele opgave, zeker in een wereldkerk maar laten wij elkaar toch tot zegen zijn in woord en gebaar! Als Nederlandse religieuzen wijzen wij ook op het feit dat een ongenuanceerd spreken over homoseksualiteit geweld en sociale uitsluiting van LHTB-ers in onze samenleving bevordert. Hetgeen nooit de bedoeling kan en mag zijn van ons spreken.

Zegenen gebeurt in onze katholieke traditie altijd met het gebaar van het kruisteken. Juist in deze tijd vóór Pasen weten we maar al te goed hoezeer het kruis een teken van tegenspraak is. Het is één van de vreselijkste martelwerktuigen uit de menselijke geschiedenis en tegelijkertijd is zij het teken van de overwinning op het kwaad. In zijn boek ‘School van gebed’ schrijft Anselm Grün:

“In het Westen brengen we het kruisteken vaak in verband met de trinitaire formule:
‘In de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest’. Moge de drie-ene God ons aanraken en transformeren. Syrische christenen hebben deze trinitaire formule uitgebreid: ‘In de naam van de Vader, die ons heeft bedacht en gemaakt. En van de Zoon, die is afgedaald in de diepten van ons menszijn. En van de heilige Geest, die links met rechts verenigt.’ Door deze formule wordt de essentie van ons christelijk geloof uitgedrukt. God als Vader is de schepper van de hele wereld. Hij creëert ons denken. De Zoon van God is in zijn menswording afgedaald naar de aarde, Hij is tevens afgedaald in het schaduwrijk van onze ziel, zodat we samen met Hem afdalen in de diepten van onze ziel. De Zoon wil ons bevrijden van de angst dat er in onze diepte iets duisters en demonisch ligt. Ik ken mensen die bang zijn om te luisteren naar wat er in hen leeft, omdat ze vermoeden dat er iets demonisch in hen huist. Tegen hen zeg ik: het kruis heeft alle diepten van ons menszijn vervuld en geheeld. Het is de taak van de heilige Geest om tegenstellingen in ons met elkaar te verbinden. Gods Geest moet ons volledig doordringen. En Hij moet onze innerlijke verscheurdheid helen, ons één laten worden met God, met onszelf en met andere mensen.”

Laten we met een zegen in woord en gebaar verschillen overwinnen, in respect, begrip en fijngevoeligheid voor elkaar. Juist in een tijd waarin we langzaam uit de coronacrisis geraken zouden we ons als Kerk meer bewust mogen zijn van het feit dat wij geroepen zijn tot zegen voor elkaar! Moge het voor ons allen een gezegend Paasfeest worden!

21 maart 2021, sterfdag van St. Benedictus (de gezegende) van Nurcia
Br. Bernardus Peeters ocso
Voorzitter KNR

 

Download hier de originele brief via de site van de KNR

 

Lees hier het artikel over de reactie van Bisschop Bonny op kerknet.be

Gebed van de kinderen van Abraham

Eerder deelden we met jullie de toespraak die paus Franciscus hield in Ur, Irak. Een plaats van oorsprong en verbinding door onze gezamenlijke vader Abraham. Maar ook een plek van geweld en vluchten. De paus sloot af met een gebed dat over de muren van gebedshuizen, denominaties, culturen en religies gaat: een gebed van de kinderen van Abraham.

We hebben voor jullie het gebed in acht talen in een document gezet (Arabisch, Nederlands, Engels, Frans, Pools, Portugees, Spaans en Duits). We nodigen jullie uit om het gebed te lezen, overwegen, bidden en misschien ook te bedenken met wie jullie dit zouden kunnen delen. Neem de tijd, het be-Amen van dit gebed omvat vele mensenlevens, verhalen en tradities.

 

Als kinderen van Abraham, joden, christenen en moslims, samen met andere gelovigen en alle personen van goede wil, danken wij u dat u ons Abraham, een vooraanstaande zoon van dit nobele en geliefde land, heeft gegeven om onze gemeenschappelijke vader in het geloof te zijn.. . .

download hier het gebed in vele talen

 

صلاة أولاد إبراهيم

شاركنا معكم أمس الخطاب الذي ألقاه البابا فرنسيس في أور. مكان نشأ واتصال من خلال والدنا المشترك إبراهيم. لكنها أيضًا مكان للتقليد والهروب. وختم البابا بصلاة على جدران دور العبادة والطوائف والثقافات والأديان: صلاة على أبناء إبراهيم.

لقد وضعنا الصلاة في وثيقة من أجلك بثماني لغات (العربية والهولندية والإنجليزية والفرنسية والبولندية والبرتغالية والإسبانية والألمانية). ندعوك لقراءة الصلاة والتأمل والصلاة وربما أيضًا التفكير في من يمكنك مشاركتها. خذ وقتك ، آمين هذه الصلاة تشمل العديد من الأرواح البشرية والقصص والتقاليد.

 

English: Yesterday we shared Pope Francis’ speech in Ur, Iraq with you. A place of origin and connection through our common father, Abraham. But also a place of violence and flight . The Pope concluded with a prayer that goes over the walls of places of worship, denominations, cultures and religions: a prayer of the children of Abraham.

We have put the prayer, translated in eight languages, in one document: Arabic, Dutch, English, French, Polish, Portuguese, Spanish and German. We invite you to read the prayer, contemplate, pray and perhaps also consider with whom you might share it. Take your time, the amen to this prayer includes many human lives, stories and traditions.

 

As children of Abraham, Jews, Christians and Muslims, together with other believers and all persons of good will, we thank you for having given us Abraham, a distinguished son of this noble and beloved country, to be our common father in faith.

 

You can download here the rest of the prayer in many languages

 

source: speech at interreligious meeting at Ur, Iraq

Irak, een heilige plek

Onlangs bracht paus Franciscus een bezoek aan Irak. Een land met wonden van recente oorlogen en een land met oeroude heilige plaatsen. We hebben Franciscus op de voet gevolgd en zijn geraakt door de mensen van Nineveh, Ur en de talloze plekken waar de paus kwam om samen met de Irakezen te zijn.

We willen met jullie graag twee vertaalde teksten meegeven. Afgelopen woensdag blikte Franciscus terug op zijn reis met een mooie samenvatting van zijn intentie van deze pelgrimage. We danken Marcel de Pauw MSC ook voor het vertalen van deze tekst.

 

U kunt hier de tekst van de audiëntie downloaden om te lezen

De Paus gaf ook een toespraak in Ur met als thema de interreligieuze betekenis van deze plaats voor deze wereld. Één van onze broeders vertaalde deze tekst voor de communiteit. En wie deze leest zal beseffen dat het van belang is deze met de hele wereld te delen.

 

U kunt hier de toespraak downloaden om te lezen (en te delen)

 

“Laten we asjeblieft verder bidden voor onze zwaarbeproefde broeders en
zusters dat ze de kracht zouden vinden om opnieuw te beginnen.”

 

Veertigdagengesprekken met Bisschop Lode

De broeders zijn erg geïnspireerd door de veertigdagengesprekken met Bisschop Lode van Hecke.  Graag delen we die dan ook met jullie deze mooie gesprekken. Iedere week verschijnt er een nieuw gesprek op kerknet.be . Ze gaan over diverse thema’s in deze veertig dagen. Denk aan vasten, gebed, boete. Hier een overzicht van de afleveringen die zijn verschenen:

Deel 1:  veertigdagen zinvol beleven in tijd van lockdown.

Deel 2: hoe maken we vasten concreet? 

Deel 3: hoe moeten met ‘boete’ begrijpen?

Deel 4: vreugdevol de vasten beleven

We leven in een maatschappij die precies het omgekeerde promoot van wat ‘vasten’ beoogt, een maatschappij waarin je onmiddellijk op al je behoeften moet kunnen antwoorden.  We moeten de overgang maken van behoefte naar verlangen. Ik moet mijn behoeften inperken en beheersen om te komen tot een leven van verlangen. En dat heeft altijd te maken met relaties.

 – Bisschop Lode –

Blijmoedig vasten, een kunst!

Het geven van aalmoezen, bidden en vasten zijn de drie elementen waarmee we deze veertig dagen vormgeven. Vrij vertaald zouden we ook kunnen zeggen: aandacht voor onze naaste, God en wij zelf.

We willen met jullie een artikel uit de oude doos van het Benedictijns Tijdschrift delen. Het is geschreven door Benoit Standaert,  een Benedictijnse broeder uit Vlaanderen. Het artikel kan ons helpen verdiepen of verwoorden wat de ervaring van vasten kan zijn vanuit onze Christelijke traditie.  We hopen dat jullie inspiratie vinden en moed om vorm te blijven geven aan deze veertig dagen. Een gedeelde last maakt altijd lichter!

De broeders wensen jullie veel goeds toe in deze veertig dagen, PAX!

 

Lees hier het artikel “Blijmoedig vasten, een kunst”

Een merkwaardige familie

Op 2 februari hield Paus Franciscus een homilie over het geduld van Simeon en Hannah. Zijn overdenking stond in het teken van het religieuze leven. Na afloop had hij nog een kort woord dat bij de broeders een brede glimlach teweegbracht. Lees hier de tekst:

 

Een merkwaardige familie.

“We zijn met weinig: deze Covid zet ons in de hoek, maar we dragen dit met geduld. Het vereiste geduld. En ga door, met ons leven aan de Heer aan te bieden.

Die jonge kloosterzuster die net het noviciaat was binnengekomen was blij … Ze vond een oude, goede, heilige medezuster … “Hoe gaat het, zuster?” – “O, dit is hier de hemel, moeder!”, zegt de jonge novice. “Wacht maar: er komt nog een vagevuur”. Het godgewijde leven, het gemeenschapsleven: er is een vagevuur, en het vergt geduld om het te dragen.

Ik zou twee dingen willen vernoemen die kunnen helpen: ontsnap alsjeblieft aan het geklets. Wat het gemeenschapsleven doodt, is gebabbel, geklets. Roddel niet over anderen. “Maar het is niet gemakkelijk, pater, want soms gaat dit naar je hart!”. Ja, het raakt je hart: dat komt uit jaloezie, het komt uit zoveel hoofdzonden die we in onze binnenkant hebben. Ren weg. ‘Maar vertel eens, pater, bestaat er daarvoor niet een medicijn? Gebed, goedheid…? ”. Ja, er is een medicijn die je zelf kunt samenstellen: bijt op je tong. Voordat je over anderen gaat roddelen, bijt je op je tong zodat je tong opzwelt en je hierdoor niet in staat bent te spreken. Je kunt niet praten als je ziek bent. Alsjeblieft, vermijd het geklets dat de gemeenschap vernietigt!

En dan nog iets dat ik je in het gemeenschapsleven aanbeveel: er zijn veel dingen die niet altijd goed zijn, bij de overste, bij de raad, de consultoren, bij die en bij die andere … We hebben altijd dingen die we niet prettig vinden, toch? Verlies alstublieft je gevoel voor humor niet: dit helpt ons veel vooruit. Het is anti-geklets: weten hoe je om jezelf, om situaties, zelfs om anderen moet lachen – met een goed hart – maar verlies het gevoel voor humor niet. En ontsnap aan het geklets. Wat ik je aanbeveel, is om zo te zeggen een advies dat niet al te administratief is, maar wel erg menselijk. Dit advies is: menselijk geduld te beoefenen. Roddel nooit over anderen: bijt op je tong. Verlies ook je gevoel voor humor niet: het zal ons veel helpen.

Bedankt voor wat je doet, bedankt voor het getuigenis. Dankjewel, heel erg bedankt voor je moeilijkheden, voor hoe je ze uitvoert en voor de grote pijn voor roepingen die niet komen. Kom op, moed: de Heer is groter, de Heer houdt van ons. Laten we de Heer achterna gaan! ”

Lees hier de hele homilie over het geduld van Simeon en Hannah

 

De  broeders wensen u veel goeds & inspiratie toe!!

Haast u mij te helpen

“God kom mij te hulp, Heer haast U mij te helpen”

Deze week lazen we een mooie blog over deze woorden. Ondanks onze lege kerk en leeg gastenverblijf hoorden we een heldere echo van deze aanroep. Pastor en lekendominicaan Roy Clermons schreef er een blog over. Hij verbleef in november enkele dagen bij ons en deelt hierbij zijn reflectie. Hoe er ruimte komt voorbij gevoelens van onmacht en opstandigheid.

Lees zijn blog hier op de website van de Dominicanen.

 

 

‘Haast U mij te helpen’

O Antifonen

O Advent licht,

verdrijf de donkere schaduw van de dood.

Maak ons een wachtende wereld wakker tot morgen fris gezegend leven.

 

 

Advent is vol muziek. Er klinken andere liederen en op zondag zingen we het mooie Rorate Caeli, met een melodie als vallende bladeren. Zo maken we in deze periode ruimte voor het (ver)wachten.

In de zeven dagen voor kerst wordt de lofzang van Maria voorafgegaan door een van de “O”-antifonen. Het zijn zeven antifonen met ieder een eigen oudtestamentische naam voor de Messias. Iedere keer wordt deze naam voorafgegaan met de uitroep “O”.

O, wijsheid, O adonai, O tronk van Isai, O sleutel van David, O dageraad, O koning van de volken, O emmanuel!

We nodigen jullie uit om een eigen O antifoon te vinden, verwoorden of zingen! We delen hierbij onze antifonen met wat inspiratie die we vonden in alle gevallen bladeren.

De Broeders wensen u veel inspiratie toe!

 

Download hier de PDF met alle O antifonen als inspiratie!

 

 

Adevent-o-antifonen

 

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2021, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden