Geen producten in de winkelwagen.

Nieuws

Open Dag Roepingen

In het kader van de roepingenweek openen de broeders hun deuren op zaterdag 12 november 2022.

Ben jij degene die onze broederschap wil komen verrijken? De monniken van de abdij van Egmond nodigen je uit om dit pad te verkennen. Je kunt een hele dag terecht om met ons van gedachten te wisselen over het monastieke pad.

Je treft bij ons een gemeenschap van monniken die leeft in vriendschap met Jezus, die samen bidt en werkt. Wij leven in eenvoud en dragen het lief en leed van de wereld in gebed met ons mee. Wij hebben hart voor onze aarde en voor allen die haar bewonen.

We leiden je graag rond bij alle aspecten van ons leven. Uiteraard zijn wij ook benieuwd naar jouw inbreng en vragen. Een monastieke roeping is tenslotte niet iets waar je overal mee terecht kunt voor vragen. We hebben voor deze dag een eenvoudig programma vanaf 10:30 tot 20:30. Mocht je van ver komen of eerder moeten vertrekken dan is dat geen probleem.

Meld je aan via telefoon 072 5061415 of mail naar: info@abdijvanegmond.nl 

Voor wie ook wil kijken bij andere vormen van roeping kan terecht op de website van het Bisdom.  De hele week van 6 – 12 november zijn er locaties waar mensen een kijkje kunnen nemen en hun vragen kunnen stellen.

PAX!

De Broeders van Egmond

Oproep Paus Franciscus

Afgelopen dagen hield onze Paus een toespraak in Bahrein ter gelegenheid van het Forum voor Dialoog: Oost en West voor menselijke coëxistentie. De paus riep op tot een cultuur van gebed, vrijheid van religie en onderwijs. Alleen via deze drie punten kunnen we komen tot broederschap.

Daarom is het gebed, het openen van ons hart voor de Allerhoogste, essentieel om ons te zuiveren van egoïsme, geslotenheid, zelfingenomenheid, valsheid en onrechtvaardigheid. Zij die bidden ontvangen vrede van hart; zij kunnen niet nalaten daarvan te getuigen en anderen uit te nodigen, vooral door hun voorbeeld, niet ten prooi te vallen aan een heidendom dat de mens reduceert tot wat hij verkoopt, koopt of vermaakt, maar in plaats daarvan de oneindige waardigheid te herontdekken waarmee ieder mens begiftigd is. De volgelingen van de religies zijn mannen en vrouwen van vrede die, terwijl zij naast anderen op deze aarde reizen, hen met zachtheid en respect uitnodigen hun blik naar de hemel te richten. Zij brengen in hun gebed, als wierook die opstijgt naar de Allerhoogste (vgl. Ps 141,2), de beproevingen en moeilijkheden van allen.

Een oproep die ook gehoord wordt door onze communiteit. De Abdij is een plek van gebed en dus bij uitstek een oefenplaats van vrede en broederschap.

Lees hier de Nederlandse vertaling.

Een brief aan iedere aardbewoner: filmtip!

In 2015 schreef Paus Franciscus een brief aan iedere aardbewoner over de staat van ons gezamenlijk huis: de Aarde. In vervolg hierop maakte hij samen met anderen een mooie documentaire over zijn brief. In deze brief (Laudato Si) geeft de paus een stem aan vier groepen die in de periferie staan: de armen, de jeugd, de inheemse volken en de natuur zelf. In de film nodigt hij vier mensen uit die deze periferie vertegenwoordigen, om elkaar te ontmoeten en in dialoog te gaan.

Kijk hier de prachtige film en stuur het ook door aan de mensen om je heen of kijk het met een groep. De broeders hebben de film gezien en hopen dat het veel mensen mag inspireren om de aarde weer tot een Levende Aarde te maken.

PAX!

De Broeders van Egmond

 

Meert info: Officiele website film

Viering en processie Adelbertusakker

Op 26 juni 2022 was er eindelijk weer een groot samenzijn op de Adelbertusakker. En meteen vierden we een hele historische viering inclusief een processie. Dit jaar is de translatie van Adelbert 1100 geleden. Om dit te vieren hebben we opnieuw een deel van zijn relieken van de akker naar de kerk gebracht.

Daarnaast was er een bijzondere toevoeging van de kinderen uit het dorp. Zij hebben op school een project gehad over het verhaal van Adelbert en het thema vriendschap. Dit n.a.v het verhaal over de vriendschap tussen de Egmonder Eggo en Adelbert. Ze hebben op perkament een persoonlijke boodschap over vriendschap opgeschreven. Deze zijn verzameld in een kistje dat tijdens de processie ook naar de kerk is gebracht. Er wordt komende tijd gewerkt een aan een houten beeld van Eggo. Deze zal ook een plaats krijgen op de Akker als een monument van vriendschap. Daar zullen de perkamenten hun uiteindelijke plek krijgen.

Kijk hier naar een impressie van de viering en processie.

Overdenking 1100 jaar translatie St. Adelbert

Wij gedenken vandaag dat het 1100 jaar geleden is dat het gebeente van onze patroon Adelbert werd opgegraven op wat nu de Adelbertusakker heet, en werd overgebracht naar het kerkje bij de zusters dat vermoedelijk op het terrein van de huidige buurkerk heeft gestaan.

1100 jaar geleden, wie heeft daar een beeld bij? Hoe zag het leven er toen uit? Hoeveel mensen woonden er toen hier? Hoe gingen zij met elkaar om zonder auto en smartphone? Wat waren hun normen en waarden? Zo heel veel valt er misschien niet over te zeggen, maar toch. Uit de translatie van Adelbert mogen wij opmaken dat onze voorouders 1100 jaar geleden zorg en respect hadden voor hun doden. Adelbert had een graf gekregen en nu kreeg hij zelfs een nieuwe plek. 1100 jaar geleden. Maar aan die translatie gaat nog een geschiedenis vooraf van enige eeuwen. Zonder haar zou er geen translatie zijn gevolgd.

Zo’n 2 eeuwen tevoren werd Adelbert op de akker begraven en werd er al een kerk boven zijn graf gebouwd. Dat overkomt niet iedereen en het zegt iets over de mens Adelbert, wie hij was en wat hij gedaan heeft. Uit zijn vita dat rond 980 werd geschreven leren wij hem kennen als een mens die geliefd was bij de toenmalige bewoners van deze plek.  Wij kennen de naam van een van hen, Eggo, en we lezen hoe pijnlijk getroffen die was toen Adelbert sprak over een bezoek aan zijn vaderland. Eggo zou hem dan moeten missen en hij vreesde dat het zelfs voorgoed zou zijn. Maar dat liep anders.

Adelbert heeft hier met en onder de mensen gewoond en geleefd. Hij is hun vriend geworden en hij is voor hen een bode van Christus geworden door zijn eenvoud, zijn vriendelijkheid en zijn zorg voor hen. Levenderwijs heeft hij hen het evangelie doen kennen. Hij heeft  Jezus bij hen gebracht met zijn leven, hij heeft ze naar Jezus toe  gedragen zoals hij het zoontje van Eggo ten doop heeft gehouden. Misschien mogen wij ook zeggen dat ze elkaar hebben gedragen in hun samenleven daar rond en op de akker. Want anders hadden ze hem vermoedelijk nooit na zijn dood een bijzonder plek gegeven. Zij hebben hem ten grave gedragen en een kerkje boven zijn graf gebouwd, omdat hij hen had gedragen in Gods naam zoals Jezus had gedaan die zelfs het verdwaalde schaap op zijn schouders had genomen.

En vandaag 1100 jaar geleden kreeg Adelbert een nieuwe plek, toen hij naar het kerkje van de zusters werd gedragen, vol eerbied en vol dankbaarheid.  Want hij die hun opa’s en oma’s had gedragen met zijn vriendelijke aanwezigheid onder hen en met zijn verhaal over Jezus, hij droeg hen nog steeds. Dat woord van leven, dat wij allen gedragen worden dag in dag uit door het geheim van God, dat woord was hun leven blijven dragen ook na Adelberts dood. En de zorg en de eerbied voor zijn relieken getuigen  van hun liefde voor hem en voor het woord van leven dat hij onder hen had geplant en dat vrucht was gaan dragen.

Adelbert, hij werd naar een nieuw rustplaats gedragen. Zij droegen hem zoals zij van hem geleerd hadden in woord en daad, dat wij geroepen zijn om elkaar te dragen.   Een leven lang, elke dag weer.

Soms doe je dat door zoals Adelbert tijd en aandacht te hebben voor het verhaal van Eggo of iemand anders , soms is het door een schouderklop of een helpende hand, een moment aan een ziekbed of een woord van troost en bemoediging. Of door als broeders en zusters samen te leven en elkaar te dienen en samen Gods lof te zingen, want zonder de ander valt het leven stil. En de laatste dienst die wij elkaar mogen bewijzen is de ander ten grave te dragen in het geloof en de hoop dat wij gedragen blijven door de goede herder die Adelbert ons heeft verkondigd.

Dragen en gedragen worden, het is onze roeping, het is onze vreugde en soms ook onze last, maar nooit zonder hoop en belofte zoals Adelbert ons heeft voorgeleefd. Op 26 juni zullen wij hem weer dragen als wij zijn relieken van de akker opnieuw naar de abdijkerk dragen na de viering. Wij dragen hem en hij draagt ons, samen op weg naar de akker van de oogst, leven in volheid. Moge het zo zijn.

Abt Thijs Ketelaars

Litanie herdenking translatie St. Adelbert

Om dankbaarheid voor de aarde, die ons draagt en die ons voedt
Om dankbaarheid voor de brengers van het geloof
Om dankbaarheid voor de communiteit van Sint Lioba en Adelbert
Om dankbaarheid voor de gemeenschap die hier wordt opgebouwd
Om dankbaarheid voor de geloofsgemeenschappen in de Egmonden
Om dankbaarheid voor alle religieuzen en pastores in Kennemerland
Om dankbaarheid voor allen die in onze tijd van Christus’ liefde getuigen
Om dankbaarheid voor het woord ons hier geschonken
Om dankbaarheid voor het levend brood hier aangereikt
Om dankbaarheid voor de hoop ons hier in het hart gelegd
Om dankbaarheid voor de liefde ons hier betoond
Om dankbaarheid voor allen die hier komen bidden
Om dankbaarheid voor allen die dit huis mee opbouwen en onderhouden
Om dankbaarheid voor allen die bouwen aan een nieuwe aarde
Om dankbaarheid voor allen die de deur van hun hart openzetten

Om dankbaarheid voor allen die een welkom thuis bieden
Om dankbaarheid voor alle hulp aan vluchtelingen, dak- en thuislozen
Om dankbaarheid voor allen die mensen in nood bijstaan
Om dankbaarheid voor allen die zorg hebben voor zieken, gewonden enstervenden
Om dankbaarheid voor allen die zich inzetten voor vrede en gerechtigheid
Om dankbaarheid voor allen die in Gods huis stem geven aan lief en leed
Om dankbaarheid voor allen die in Gods huis de taal van de liefde leren
Om dankbaarheid voor allen die zich als levende stenen laten voegen
Om dankbaarheid voor allen die hun leven bouwen op Christus, de rots
Om dankbaarheid voor God die in ons midden woont

Met antwoord op elke bede met een gesproken of gezongen alleluja, alleluja

Vita Heilige Adelbert

Het leven van de heilige Adelbert werd omstreeks het jaar 985 geschreven door de monnik Rupert van Mettlach. De opdracht daartoe ontving hij van aartsbisschop Egbert van Trier,  zoon van graaf Dirk II van Egmond.  De auteur reisde naar het klooster in Egmond om informatie te verzamelen over Adelbert, die volgens de overlevering in het jaar 740 is overleden en wiens gebeente op 15 juni 922 werd opgegraven en naar het bescheiden houten klooster te Hallem ( nu Egmond-Binnen) overgebracht. Daar woonden toen zusters. Bij het  klooster liet graaf Dirk I een kleine kerk bouwen waar het gebeente van Adelbert werd bewaard.

Download hier het Vita van Sint Adelbert in de vertaling van de hand van G.N.M. Vis.

15 Mei: Open Kloosterdag Abdij Egmond

Zondag 15 Mei is er weer de Open Kloosterdag. De Abdij Egmond is van 14 – 16 open voor wie een kijkje wil nemen. Samen met de broeders kunt u een kijkje nemen in onze kerk, museum en tuin. Ook is onze winkel open en kunt een gezellig een bakje koffie of thee komen drinken. Aansluitend kunt u de Vespers meevieren om 17 uur.

Kijk hier voor alle andere kloosters die u kunt bezoeken op 15 Mei!

 

PAX en tot Zondag!

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2022, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden