Geen producten in de winkelwagen.

Nieuws

Viering en processie Adelbertusakker

Gisteren was er eindelijk weer een groot samenzijn op de Adelbertusakker. En meteen vierden we een hele historische viering inclusief een processie. Dit jaar is de translatie van Adelbert 1100 geleden. Om dit te vieren hebben we opnieuw een deel van zijn relieken van de akker naar de kerk gebracht.

Daarnaast was er een bijzondere toevoeging van de kinderen uit het dorp. Zij hebben op school een project gehad over het verhaal van Adelbert en het thema vriendschap. Dit n.a.v het verhaal over de vriendschap tussen de Egmonder Eggo en Adelbert. Ze hebben op perkament een persoonlijke boodschap over vriendschap opgeschreven. Deze zijn verzameld in een kistje dat tijdens de processie ook naar de kerk is gebracht. Er wordt komende tijd gewerkt een aan een houten beeld van Eggo. Deze zal ook een plaats krijgen op de Akker als een monument van vriendschap. Daar zullen de perkamenten hun uiteindelijke plek krijgen.

Kijk hier naar een impressie van de viering en processie.

Litanie herdenking translatie St. Adelbert

Om dankbaarheid voor de aarde, die ons draagt en die ons voedt
Om dankbaarheid voor de brengers van het geloof
Om dankbaarheid voor de communiteit van Sint Lioba en Adelbert
Om dankbaarheid voor de gemeenschap die hier wordt opgebouwd
Om dankbaarheid voor de geloofsgemeenschappen in de Egmonden
Om dankbaarheid voor alle religieuzen en pastores in Kennemerland
Om dankbaarheid voor allen die in onze tijd van Christus’ liefde getuigen
Om dankbaarheid voor het woord ons hier geschonken
Om dankbaarheid voor het levend brood hier aangereikt
Om dankbaarheid voor de hoop ons hier in het hart gelegd
Om dankbaarheid voor de liefde ons hier betoond
Om dankbaarheid voor allen die hier komen bidden
Om dankbaarheid voor allen die dit huis mee opbouwen en onderhouden
Om dankbaarheid voor allen die bouwen aan een nieuwe aarde
Om dankbaarheid voor allen die de deur van hun hart openzetten

Om dankbaarheid voor allen die een welkom thuis bieden
Om dankbaarheid voor alle hulp aan vluchtelingen, dak- en thuislozen
Om dankbaarheid voor allen die mensen in nood bijstaan
Om dankbaarheid voor allen die zorg hebben voor zieken, gewonden enstervenden
Om dankbaarheid voor allen die zich inzetten voor vrede en gerechtigheid
Om dankbaarheid voor allen die in Gods huis stem geven aan lief en leed
Om dankbaarheid voor allen die in Gods huis de taal van de liefde leren
Om dankbaarheid voor allen die zich als levende stenen laten voegen
Om dankbaarheid voor allen die hun leven bouwen op Christus, de rots
Om dankbaarheid voor God die in ons midden woont

Met antwoord op elke bede met een gesproken of gezongen alleluja, alleluja

Vita Heilige Adelbert

Het leven van de heilige Adelbert werd omstreeks het jaar 985 geschreven door de monnik Rupert van Mettlach. De opdracht daartoe ontving hij van aartsbisschop Egbert van Trier,  zoon van graaf Dirk II van Egmond.  De auteur reisde naar het klooster in Egmond om informatie te verzamelen over Adelbert, die volgens de overlevering in het jaar 740 is overleden en wiens gebeente op 15 juni 922 werd opgegraven en naar het bescheiden houten klooster te Hallem ( nu Egmond-Binnen) overgebracht. Daar woonden toen zusters. Bij het  klooster liet graaf Dirk I een kleine kerk bouwen waar het gebeente van Adelbert werd bewaard.

Download hier het Vita van Sint Adelbert in de vertaling van de hand van G.N.M. Vis.

15 Mei: Open Kloosterdag Abdij Egmond

Zondag 15 Mei is er weer de Open Kloosterdag. De Abdij Egmond is van 14 – 16 open voor wie een kijkje wil nemen. Samen met de broeders kunt u een kijkje nemen in onze kerk, museum en tuin. Ook is onze winkel open en kunt een gezellig een bakje koffie of thee komen drinken. Aansluitend kunt u de Vespers meevieren om 17 uur.

Kijk hier voor alle andere kloosters die u kunt bezoeken op 15 Mei!

 

PAX en tot Zondag!

Broeder Erik overleden

IN VREDE

zaterdagmorgen 30 april 2022 overleed in het hospice te Egmond aan Zee, voorzien van de genademiddelen van de kerk en omringd door goede zorgen onze dierbare medebroeder BROEDER ERIK DE JONG

Geboren te  Amsterdam op 24 oktober 1961, op 14 mei 2018 ingetreden in de abdij van Egmond, alwaar hij op 24 maart 2021 zijn tijdelijke professsie deed. Vele jaren was hij werkzaam als ambtenaar van de gemeente amsterdam, waar hij naast een succesvolle carrière kerkelijk en maatschappelijk zeer geëngageerd was en betrokken bij familie en een grote vriendenkring. Toen hij aan de zorgplicht voor zijn vader voldaan had, koos hij voor een leven als benedictijner monnik. Op 23 maart 2019 werd hij ingekleed als novice en al spoedig kreeg hij de gelegenheid zijn organisatorische en artistieke talenten in te zetten voor de Benedictushof en de kaarsenmakerij. Maar in juli van dat jaar openbaarde zich na een hartstilstand een kwaadaardige ziekte. Desondanks heeft hij zich tot het laatst met volle inzet van zijn taken gekweten. Na een kort verblijf in het hospice te Egmond aan Zee, is hij daar in het bijzijn van zijn dierbaren overleden.

Avondwake in de abdijkerk woensdagavond 4 mei om 20.30 uur.

De uitvaart zal plaats hebben in de abdijkerk op donderdag 5 mei om 11.00 uur, waarna begrafenis op het kloosterkerkhof. De dienst zal ook live worden gestreamd en is te volgen via een link op onze website: www.abdijvanegmond.nl

foto: Lis Leijser

Preek Witte Donderdag 2022

Vanavond gaat Jezus voor een laatste maal aan tafel met zijn leerlingen. Het is zijn laatste avondmaal. Vanavond ook wast hij de voeten van zijn leerlingen, voordat hij zich op weg geeft naar de olijfberg waar hij zal worden gearresteerd.

Die twee tekenen zijn als de twee vleugels van een poort die ons toegang geeft tot het geheim van de liefde. En daarbij valt op, dat Johannes die gewoonlijk de hoogste bespiegelingen geeft, hier het diepst afdaalt en ons het nederige huiswerk van een slaaf toont, terwijl de andere evangelisten het verhaal van het laatste avondmaal vertellen met de kleur en geur van intimiteit en feestelijkheid.

Twee vleugels van een deur die toegang geeft tot hetzelfde geheim. Laten we eerst een ogenblik stilstaan bij de voetwassing. Dat was geen werk voor de heer des huizes, dat was slavenwerk. Tot zoiets diende de huisvader zich niet te verlagen. Dat Jezus niettemin die taak op zich neemt, zegt iets over de plaats die hij zelf heeft gezocht. Om te voorkomen dat wij zouden denken dat er een plaats is die te min is voor God, heeft hij die van de minste opgezocht en ingenomen. Geen plaats is voor hem te min of te duister om mensen nabij te zijn. Voor Jezus bestond er geen standenmaatschappij of juister gezegd, hij zag  die voor zich en om zich heen, maar in al zijn doen en laten liet hij zien dat God daar geen heil in zag. Daarom ook trok hij bij voorkeur op met mensen aan de marge, mensen die niet werden gezien, geacht of geteld. Zíj werden door hem in het midden geplaatst, aangezien en opgenomen in de kring van Gods vrienden. En om te laten zien dat het hier niet om een bevlieging ging en om zijn leerlingen te doordringen van de ziel van zijn bestaan, doet hij op deze laatste avond dat zij samen zijn, iets wat hun niet onbekend is, maar dat hun toch choqueert, omdat híj het doet. Hij legt zijn kleren af, doet de voorschoot om en buigt en knielt voor hen neer om hun de voeten te wassen. En Johannes laat ons horen en verstaan dat het geen toevalligheid is, maar een daad die zijn leven en de gave van zijn leven uitdrukt. Hij is geen slaaf, maar hij maakt zich gelijk aan een slaaf, het is een vrije keuze om maar niemand buiten de boot te laten vallen. Hij is er voor iedereen en allen, ongeacht wie of wat wij zijn. Met die liefde buigt hij zich over ons en tot die liefde roept hij ons om zo goed als God te zijn in een wereld die vol is van status en aanzien des persoons.

En dan de andere vleugel van de poort die naar het leven leidt, het laatste avondmaal. Wij vieren het dagelijks en misschien is het soms onderhevig aan de routine van alledag. Laten wij dan vanavond  de oren spitsen en ons hart openen om niets te missen van dit laatste samenzijn.

Hoe belangrijk zo’n laatste maaltijd samen kan zijn, hoorden wij hier vorige week bij de presentatie van het magazine ‘het laatste avondmaal’ uitgebracht door het Egmondse hospice. Nog een keer samen voor je afscheid moet nemen van het leven, samen met wie je lief zijn en met wie je het leven hebt gedeeld of met wie je een deel van de weg bent gegaan en die het leven kleur en smaak hebben gegeven. Voor het afscheid nog één keer samen om te gedenken hoe het is geweest en om elkaar te sterken en dank te zeggen.

Jezus doet het vanavond met zijn leerlingen, met hen wie hij het leven heeft gedeeld. Hij is met hen een weg gegaan van vallen en opstaan, waar hij soms maar moeilijk of niet werd begrepen. Waar zij dachten en twisten over eerste plaatsen, had hij het over de minste plaats innemen om toch maar niemand uit te sluiten van de tafel van het leven. Het was soms een moeilijk parcours geweest. En nu, nu hij het einde voorziet, wil hij nog éénmaal met hen aan tafel. En het treft dat het Pasen is. Dat wil hij met hen nog éénmaal vieren, want deze maaltijd komt vandaag in een heel bijzonder licht te staan. Voor Jezus is het een uitgelezen moment om duidelijk te maken waarvoor en waaruit hij heeft geleefd. Samen aan tafel, het is bij uitstek een beeld van het koninkrijk waarvoor hij heeft geleefd, dat hij verkondigd heeft en waartoe hij mensen in woord en daad heeft uitgenodigd. Samen aan tafel want God heeft ons geschapen en geroepen tot een gemeenschap waar voor elkaar zorg wordt gedragen en het leven samen gevierd, opdat niemand verloren zou lopen. Maar op deze avond, zo vlak voor Pasen, wordt voor Jezus deze maaltijd een uniek moment om in het delen van brood en beker de leerlingen aan den lijve te laten proeven dat Hij zich hier zelf geeft. Zoals in een lang verleden het lam werd gegeten bij de Paasmaaltijd, zo geeft hij hier zichzelf in deze tekenen van brood en wijn. Tekenen van een bestaan dat in de gang van zijn bestaan helemaal tot spijs geworden is die mensen leven geeft. ‘dit is mijn lichaam voor u’, zo hoorden wij het Paulus zeggen in het oudste getuigenis dat wij van het laatste avondmaal hebben.  Hier wordt niet zomaar brood en wijn aangereikt, nee, hier wordt ons een leven aangereikt dat zich geheel en al gegeven heeft voor onze wereld, opdat wij deel zouden krijgen aan een leven dat de dood trotseert, aan liefde sterker dan de dood.

Brood en wijn, een voetwassing, zijn er meer alledaagse beelden en symbolen denkbaar? En toch, zozeer heeft God ons liefgehad dat Hij ons in deze tekenen rakelings nabij gekomen is en blijft, opdat wij door te vieren en te doen wat Hij ons heeft voorgedaan, leven zouden vinden en wel in overvloed. AMEN.

Abt Thijs Ketelaars

Joh. 13,1-15

afbeelding: Julia Stankova

Dagorde in de Goede Week

Na twee jaar Pasen te hebben gevierd in lockdown zijn we blij dat de kerkdeuren nu weer wijd open staan en iedereen de diensten kan bijwonen in onze abdijkerk. Bijgaand schema geeft de bijzondere diensten in de Goede Week weer. Uiteraard zijn ook al deze diensten te volgen via livestream op ons YouTube kanaal.

* = uitgezonden via livestream.

Witte Donderdag:
09:30 uur:   Boeteviering*
17:00 uur:   Avondmaalsmis*  Liturgieboekje
20:00 uur:   Dagsluiting*

Goede Vrijdag: 
06:00 uur:   Morgendienst
09:30 uur:   Lezingendienst*
15:00 uur:   Lijdensherdenking met gezongen Johannes passieLiturgieboekje
20:00 uur:   Dagsluiting *

Stille zaterdag:    
06.:00 uur:  Morgendienst
09:30 uur:   Lezingendienst*
17:00 uur:   Avonddienst*
22:15 uur:   PaaswakeLiturgieboekje

Eerste Paasdag:   
08:00 uur:  Morgendienst
10:00 uur:  Hoogmis * Liturgieboekje

Tweede Paasdag:
09:30 uur:  Hoogmis * Liturgieboekje

Palmzondag

Wij beginnen hier vanmorgen de viering van de Goede Week. En aan de spits daarvan staat Palmzondag. Een dag met twee gezichten. Bij de intocht in Jeruzalem horen wij de menigte juichen. Vol verwachting klinkt het ‘Hosanna in de den hoge”. Maar straks horen wij tijdens de passie “kruisig hem’. Dat is een draai van 180 graden. Hoe is het mogelijk dat mensen zo snel als een blad aan de boom omdraaien? Zo ging het toen. Maar gaat het er in onze wereld anders aan toe?  Hoe komt dat? Welke krachten of machten zijn daar aan het werk? Wie of wat brengt ons daartoe?

Maar buiten die velen die hosanna roepen zijn er twee figuren die op hun pad blijven. Het is Jezus en het is het ezelsveulen. Dat laatste schreeuwt niet, het loopt niet uit de pas, maar het is gehoorzaam en draagt Jezus stil op zijn rug. Dat ezelsveulen ontlokte Augustinus in een preek het volgende commentaar. “Herinnert u zich dat ezeltje dat naar Hem werd gebracht? Dat zijn wij, niemand hoeft zich daarvoor te generen. Laat de Heer maar op ons zitten en ons roepen waarheen Hij wil. Wij zijn zijn lastdier; wij zijn op weg naar Jeruzalem. Met Hem op de rug ervaren wij geen last, maar verlichting. Met Hem als gids verdwalen wij niet: wij gaan naar Hem, wij gaan door Hem, wij gaan niet ten onder.” (Preek 189,4 slot)

Laten wij dat woord van Augustinus deze dagen in ons hart bewaren en overwegen; dat wij de stille nederigheid van het ezelsveulen tot de onze maken en wij de koning volgen die niet op een paard kwam, met macht en geweld, maar zachtmoedig en nederig van hart. Dan ligt ondanks alle duisternis en dood de morgen van Pasen in het verschiet.

Abt Thijs Ketelaars

 

 

Afbeelding: Julia  Stankova

Enquête Abdij van Egmond online

Sinds enkele jaren is er veel ontwikkeling in het online aangezicht van de abdij en daar wordt ‘achter de schermen’ ook hard aan gewerkt. We hebben een nieuwe moderne website, onze live streaming is flink geprofessionaliseerd qua beeld en geluid en ook aan onze maandelijkse nieuwsbrief met zo’n 4000 volgers wordt veel zorg en aandacht besteed. Toch is verbetering altijd nodig en wenselijk. Daarom heeft de redactie een enquête opgesteld om aan u, onze lezer/volger, te vragen hoe u de abdij online ervaart en waar u ruimte voor verandering en/of verbetering ziet.
Wij zouden het daarom zeer op prijs stellen als u onderstaande enquête wilt invullen. Deelname is anoniem.


Enquête Abdij van Egmond online

* Verplicht veld

Kunt u makkelijk de informatie vinden die u zoekt op onze website?
Via welke media volgt u ons?
Vindt u genoeg Abdij gerelateerde informatie op de website?
Welke items leest u in de Nieuwsbrief?
Wilt u aangeven in welke leeftijd categorie u valt?

Kloostertuinen blijven inspireren

Wanneer klooster- en abdijgemeenschappen buitenstaanders toegang geven tot de beslotenheid van hun tuin, kunnen die groene oases mooie, soms verrassende plekken van zingeving worden voor een ruimer publiek. Tertio nr. 1.155 van 30/3/’22 toont de mooie voorbeelden die daarvan te vinden zijn bij de franciscanen in Megen en de benedictijnen van de Sint-Adelbertabdij in Egmond-Binnen.

In Megen transformeerden de minderbroeders-franciscanen eind vorige eeuw hun kloostertuin tot een “Hof van Lof”. Sinds 2000 is het grote publiek er welkom.
De oorspronkelijke indeling van de voormalige moestuin werd behouden. De helft van de tuin is grasveld ten behoeve van de bewoners van het klooster – een modern beeld van Franciscus en de vogels springt er direct in het oog. De andere helft is aangelegd met borders die volgens een zorgvuldig uitgekiend plan bulken van de religieuze en spirituele symboliek.

Heem, een gloednieuw project op het domein van de Sint-Adelbertabdij in Egmond, faciliteert “interlevensbeschouwelijke ontmoeting door tuinwerk en kunst”, zoals op de website te lezen staat. “Ik denk dat zulke ontmoetingen, waarbij je elkaar ten diepste probeert te begrijpen, momenteel echt hard nodig zijn in de wereld”, stelt Sophie Mantel, de jonge kunstenaar die het initiatief op poten zette. Het frappeerde haar al langer dat veel mensen het moeilijk hebben om onderlinge levensbeschouwelijke verschillen te zien als een bron van verwondering. Verschil lijkt vooral voor verwijdering en afstand tussen mensen te zorgen. “Heem wil een plek zijn waar je je kan oefenen in een andere houding tegenover die verschillen”, licht ze toe.

Peter van Asselt verhuisde 12 jaar geleden met zijn partner naar Egmond omdat die in de Sint-Adelbertabdij een jobaanbod had gekregen. Na de verhuis werd Van Asselt algauw vrijwilliger in de abdij als ziekenbroeder, later als huiskapper en voor het leveren van hand- en spandiensten, zoals het schoonmaken van de kerk. “De kerk werd toen altijd prachtig versierd door broeder Eugène, die inmiddels overleden is. Daarna werd er meestalgebruikgemaakt van simpele bloementuilen, soms uit de supermarkt, ook op hoogfeesten en bijzondere gebeurtenissen. Ik wou dat graag veranderen en daarom ben ik 5 jaar geleden enkele avondopleidingen bloemschikken gaan volgen, om dat goed te kunnen doen. Gaandeweg kwam ik in contact met Tini Brugge, die het symbolisch bloemschikken in Nederland op de kaart heeft gezet. Van haar leerde ik dat je de evangelielezing ook betekenis kunt geven door die te verbeelden in bloemen, kleuren, materialen en bepaalde bewegingen in bloemen of takken. Gaandeweg ben ik me daarin gaan oefenen. Dat doe ik nog steeds en daarin wil ik verder groeien.”

Lees hier het artikel over Peter van Asselt

© Tertio 1.155

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2022, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden