Nieuws

Zondag 9 Juni: Open Kloosterdag

De broeders van de Sint Adelbertabdij nodigen u uit voor de Open Kloosterdag. Op zondag 9 juni 2024 van 13.30-16.30 uur openen wij onze deuren. U kunt een kijkje nemen in de abdijkerk, de kapittelzaal, buurkerk. Ook worden de abdijtuinen worden opgesteld. Aanrader voor een ieder die belangstelling heeft voor het Abdijleven en de geschiedenis hiervan in Egmond-Binnen! In Benedictushof zijn de winkel en horeca eveneens geopend voor abdijproducten of een kop thee!


Er zijn rondleidingen om: 14.00, 14.30 en 15.00 uur.

PAX! De broeders van Egmond

Herinneringsboom in gebruik

Op vrijdag 24 mei, de Dag van het Sterven, werd er op het terrein van de abdij een herinneringsboom in gebruik genomen. De boom is een gezamenlijk initiatief van het Hospice Egmond en de Abdij van Egmond. Er waren mooie persoonlijke woorden van onze burgemeester Lars Voskuil, Els Rosenmöller van het Hospice Egmond, vader Abt en Henk Hamers van de tuinploeg. Daarna liepen we naar de boom en werd deze door vele nabestaanden in gebruik genomen. We delen hierbij de woorden van de abt en wat impressies van deze mooie plek.

download hier wat impressies van dit mooie moment

PAX!

Herinneringsboom, door Abt Thijs Ketelaars

Herinneringen zijn er in tal van soorten. Er zijn vreugdevolle herinneringen maar ook verdrietige en pijnlijke, er zijn persoonlijk en collectieve herinneringen. Denk aan een herdenking als de vierde mei of het herdenken van een watersnood of vliegtuigongeluk. Voor dat soort herinneringen heeft onze samenleving afspraken of vormen waar we bij kunnen aansluiten. Daarin word je meegenomen. Maar het wordt anders als het om persoonlijke herinneringen gaat uit je eigen kleine wereld. Dan ben je zelf aan zet en hoe graag je dan ook een moment van herinneren een plek zou willen geven, voor menigeen is dat niet zo eenvoudig. Hoe doe je dat, heb je er de tijd en rust voor, en waar doe je het? 

Wij zijn hier vandaag bijeen om een plek te ontsluiten waar het leven stil mag vallen, waar alle hectiek van het bestaan een halt wordt toegeroepen, en er  ruimte komt voor herinnering,  voor namen en gebeurtenissen die  wie wij meedragen in de stilte van ons hart, namen van wie ons dierbaar zijn, gebeurtenissen die vragen om een plek in ons bestaan.

Maar hoe die herinnering vorm te geven in een wereld waar haast en snelheid  zo’n beetje het handelsmerk zijn geworden van onze samenleving. En als daar dan nog de waan van de dag bij komt, waar kun je dan terecht met wat je meedraagt aan lief en leed en waar geen tijd en plek voor lijkt te zijn?

Vanouds was de kerk een plek waar je kon binnenlopen en  een kaarsje kon aansteken, stil kon zitten en namen noemen van mensen die je lief waren of zijn.  Waar je een ogenblik je herinneringen aan een vertrouwd gezicht  kon koesteren en ze misschien ook kon toevertrouwen en uit handen geven aan Hem die groter is dan ons hart.  Wij broeders bidden hier elke dag met  woorden als “herinner U de namen Heer van allen die ons in de dood zijn voorgegaan’, zoals wij ook elke dag bidden voor de levenden, voor allen die samen met ons de aarde bewonen, mensenkinderen, ieder met een naam en een gezicht.

Maar vandaag ontsluiten wij een nieuwe plek om herinneringen en namen te koesteren en neer te leggen, want voor velen is de kerk niet meer de vertrouwde plek. Maar onder Gods hemel zijn er veel meer plaatsen waar de stilte spreekt en mensen hun dierbaren kunnen gedenken. En zo kwam Els Rosenmöller van het hospice vorig jaar met de vraag of we in de abdijtuin niet een plek zouden kunnen creëren voor een herinneringsboom. In onze tuin waar al eeuwenlang mensen worden begraven, maar ook herdacht en genoemd, is door onze ijverige tuinploeg een bijzondere plek gecreëerd rond een parottia persica, een boom die niet zo de hoogte ingaat, zodat je er onder zou kunnen schuilen, maar wel een boom die zijn takken in de breedte uitstrekt , waaronder je je lieve woorden en herinneringen kunt bergen, verbergen en neerleggen, alleen bekend bij jou en de naam die je dierbaar is. Een boom ook met bladeren die in het najaar een bonte kleurenpracht tonen, een waaier van vele herinneringen in een jaar opgevangen. Een boom, symbool van het leven, in weer en wind, bij hitte en koude, trouw op zijn plek zoals de liefde die storm en regen trotseert. Die boom wordt een herinneringsplek in onze tuin, waar ieder die dat wil een steentje kan neerleggen met een naam erop die je dierbaar is. Er staat daar ook een bank, je mag er rustig blijven zitten. Je hoeft niet op de klok te kijken, want daar op die plek is alle tijd voor jou en je herinnering. Tijd misschien voor een stil gesprek om dankbaar te gedenken en misschien ook om te vergeven en los te laten, neer te leggen in Gods hand of in de aarde om het te laten ontkiemen en om dan met nieuwe moed verder te gaan  op het levenspad. Het kan allemaal, maar er hoeft niets, de plek is er en ze nodigt ieder uit met zijn of haar eigen verhaal. Op tijd en uur dat je past, alleen of met een tochtgenoot.

Rond de boom liggen een aantal grote stenen blokken die afkomstig zijn uit onze kapittelkerk. Waren zij destijds de dragers van de banken voor de monniken, nu bieden zij zich aan om dragers van herinneringen te zijn.

En dan nog iets over de steen die je er neer kunt leggen met de naam die je dierbaar is. Je kunt hem van huis meebrengen, maar er bestaat ook de mogelijkheid een mooi wit steentje aan te schaffen in de abdijwinkel. Over dat witte steentje  is er een oud verhaal, dat zegt dat God zelf een wit steentje zal geven aan wie  na een leven in liefde is gestorven. En op die steen staat een nieuwe naam geschreven, die niemand kent behalve wie de steen ontvangt[1].  Schrijf, zo je wilt,  de naam die je dierbaar is op de ene zijde en vertrouw erop dat de andere zijde wordt beschreven door de Eeuwige.

Een herinneringsplek voor wie ons dierbaar zijn, een plek om ook zelf op adem te komen en dan stap bij stap de levensreis te vervolgen met een hart vol levende herinneringen.

Abt Thijs Ketelaars

.


[1] Openbaring 2,13

Herdenkingsboom bij de abdij

Op gezamenlijk initiatief van de St. Adelbertabdij en Hospice Egmond wordt op vrijdagmiddag 24 mei 2024 14.00 uur een herinneringsboom in gebruik genomen. Rondom de boom op het terrein van de Abdij is een mooie stilteplek gemaakt waar iedereen die een overledene wil gedenken uitgenodigd wordt daar stil te staan bij het leven en werk van een overleden naaste.

Burgemeester Lars Voskuil van de gemeente Bergen (NH) zal samen met Abt Thijs Ketelaars van de St. Adelbertusabdij de officiële ingebruikname van de ‘Herinneringsboom’ en de stilteplek verrichten.

De initiatiefnemers maken er een moment van gepaste feestelijkheid van. De dood is een gegeven voor iedereen en zou daarom geen taboe moeten zijn. Stil staan bij het leven van een overleden dierbare, is een gebaar van positiviteit, zo is de boodschap.

De stilteplek krijgt een bankje (waarin gegraveerd: ’Het is nooit voorbij’), een kastje met pen en papier, zodat iedereen de eigen gedachten of herinneringen daar aan het papier kan toevertrouwen. Ook worden er enkele sokkels geplaatst, waar mensen eventueel een steen met een naam of een korte tekst kunnen achterlaten. In de Abdijwinkel zijn daarvoor geschikte platte stenen te koop. De ‘Herinneringsboom’ zelf is een ‘Parrotia persicara’ ofwel  ‘Perzisch IJzerhout’.

De initiatiefnemers hebben voor dit moment gekozen, omdat 24 mei een paar jaar geleden is uitgeroepen tot de ‘Nationale dag Aandacht voor Sterven’. Zij nodigen iedereen van harte uit bij deze korte plechtigheid in de open lucht aanwezig te zijn. Men verzamelt bij de ingang van de Abdijwinkel, Vennewatersweg 27a, Egmond-Binnen; van daaruit gaat het om 14.00 uur lopend naar de Herinneringsboom.

Na afloopstaat er voor iedereen een kopje koffie, thee of een frisdrank klaar in het restaurant van de Abdij, naast de Abdijwinkel.

Diensten in het Paastriduüm

In de Goede Week op weg naar het Paasfeest is de dagorde in de abdij aangepast aan deze bijzondere liturgische tijd. Er zijn o.a. mooie lezingen, sobere gezangen en ontroerende rituelen zoals de voetwassing,  een gezongen Johannes’ Passie, lamentaties ( klaagzangen) en de kruisverering. U bent van harte welkom om in onze abdijkerk mee te vieren of u volgt ons via ons YouTube Kanaal.

Diensten rond Pasen

Witte Donderdag :

09.30u :               Boeteviering

12.30u :               Middagdienst

17.00u :               Avondsmaalmis met voetwassing

20.00u :               Dagsluiting

Goede Vrijdag:

06.00u:                morgendienst

09.30u :               Lezingendienst

12.30u :               middagdienst

15.00u :               Lijdensherdenking (gezongen passie en kruisverering)

20.00u :               dagsluiting

Paaszaterdag:

6.00u :                 morgendienst

9.30u :                  Lezingendienst

12.30u:                middagdienst

17.00u:                avonddienst

22.15u :               Paaswake ( tot ong.01.00u)

Eerste Paasdag:

8.00u :              morgendienst

10.00 :              Paasmis

12.30:               middagdienst

Verder zoals in boekjes

Tweede Paasdag

volgens normale dagorde

Klik hier voor een handige pdf versie die u kunt uitprinten of doorsturen.

Dagorde in het Paastriduüm

In de Goede Week op weg naar het Paasfeest is de dagorde in de abdij aangepast aan deze bijzondere liturgische tijd. Er zijn o.a. mooie lezingen, sobere gezangen en ontroerende rituelen zoals de voetwassing,  een gezongen Johannes’ Passie, lamentaties ( klaagzangen) en de kruisverering. U bent van harte welkom om in onze abdijkerk mee te vieren of u volgt ons via ons YouTube kanaal.

 

Diensten rond Pasen

 

Witte Donderdag :

09.30u :               Boeteviering

12.30u :               Middagdienst

17.00u :               Avondsmaalmis met voetwassing

20.00u :               Dagsluiting

 

Goede Vrijdag:

06.00u:                morgendienst

09.30u :               Lezingendienst

12.30u :               middagdienst

15.00u :               Lijdensherdenking (gezongen passie en kruisverering)

20.00u :               dagsluiting

 

Paaszaterdag:

6.00u :                 morgendienst

9.30u :                  Lezingendienst

12.30u:                middagdienst

17.00u:                avonddienst

22.15u :               Paaswake ( tot ong.01.00u)

 

Eerste Paasdag:

8.00u :              morgendienst

10.00 :              Paasmis

12.30:               middagdienst

Verder zoals in boekjes

 

Tweede Paasdag

volgens normale dagorde

 

Klik hier voor een handige pdf versie die u kunt uitprinten of doorsturen.

Concert Duinstreek Kamermuziekfestival

Het zesde concert in het Duinstreek Kamermuziek Festival wordt gegeven door de accordeonist Vincent van Amsterdam in de Buurkerk, bij de abdij van Egmond.

De accordeon is in de klassiek muziek een vrij jong instrument. Vincent van Amsterdam neemt dan ook de volledige vrijheid om alles uit de kast te halen de rijkdom van zijn instrument te tonen. In hem heeft de accordeon een groot ambassadeur gevonden. Voortdurend is hij op zoek naar de rijke mogelijkheden van de accordeon, steeds zijn er componisten die graag voor hem schrijven. Met Quirine Viersen heeft hij een prachtig duo, in de Buurkerk komt hij solo.

Programma:

  • Carl Philipp Emanuel Bach: Folia d’Espagne, Fantasia, Cantabile
  • Domenico Scarlatti: diverse Sonates
  • Francois Couperin: diverse stukken voor klavecimbel, o.a. La Couperin

Waar en wanneer:

  • Locatie: Egmond Binnen, Buurkerk
  • Zondag 24 maart 2024, 11:00 (zaal open 10:30)
  • 6de concert in Duinstreek Kamermuziek Festival (DKF-6)
  • Entree: € 20,-, kaarten bestellen

Kerst in de abdij

U bent met en rond Kerstmis van harte welkom om de abdij te bezoeken. Dat kan uiteraard op onze gezellige kerstmarkt in de abdijwinkel, maar ook kunt u de stilte opzoeken in onze abdijkerk. U kunt daar de mooie kerststal bewonderen en een kaarsje aansteken bij de kribbe. Ook bent u van harte welkom deel te nemen aan onze diensten. Met Kerst is de dagorde een klein beetje gewijzigd:

Op Kerstavond 24 december komt de dagsluiting van 20:00 uur te vervallen. Om 22:15 uur begint de Kerstnachtwake en deze duurt tot na middernacht. Aansluitend bent u welkom om samen met de communiteit samen koffie of thee te drinken met kerstbrood in de Abdijrefter.  liturgie Kerstwake

Op Eerste Kerstdag 25 december komt de lezingendienst van 6:00 uur te vervallen en begint de morgendienst om 8:00 uur. De Eucharistieviering begint om 10:00 uur.

Uiteraard worden ook alle belangrijke diensten live gestreamd via ons YouTube kanaal.

Laatste bijdrage Timothy Radcliffe Synode

Bij deze delen we met jullie de afsluitende bijdrage van Timothy Radcliffe O.P. aan de synode van 23 okt jl.. De broeders danken iedereen voor de reacties en het doorsturen van deze bijdragen.

 

Het zaad ontkiemt

 

Over een paar dagen gaan we voor elf maanden naar huis. Dit zal ogenschijnlijk een tijd van leeg wachten zijn. Maar het zal waarschijnlijk de meest vruchtbare tijd van de synode zijn, de tijd van ontkieming. Jezus vertelt ons: ‘Het gaat met het Rijk Gods als met een man die zijn land bezaait; hij slaapt en staat op, ’s nachts en overdag, en onderwijl kiemt het zaad en schiet op, maar hij weet niet hoe.’ (Mc. 4, 26-27). We hebben de afgelopen drie weken naar honderdduizenden woorden geluisterd. Soms dachten we: ‘Te veel! De meeste waren positieve woorden, woorden van hoop en aspiratie. Dit zijn de zaadjes die in de grond van de Kerk worden gezaaid. Ze zullen aan het werk zijn in ons leven, in onze verbeelding en ons onderbewustzijn, gedurende deze maanden. Op het juiste moment zullen ze vrucht dragen. De Oostenrijkse dichter Rainer Maria Rilke schreef: Ondanks al het werk en de zorgen van de boer kan hij niet reiken tot waar het zaad langzaam ‘Overgaat in zomer’. De aarde schenkt. [1] Hoewel er misschien niets lijkt te gebeuren, kunnen we erop vertrouwen dat als onze woorden liefdevol zijn, ze zullen ontluiken in het leven van mensen die we niet kennen. Zoals de heilige Therese van Lisieux zei, onlangs geciteerd door de Heilige Vader: “C’est la confiance et rien que la confiance qui doit nous conduire à l’Amour”. “Het is vertrouwen en niets dan vertrouwen dat ons naar de Liefde moet leiden” [2]

Deze elf maanden zullen als een zwangerschap zijn. Abraham en Sara wordt beloofd dat ze nakomelingen zullen krijgen die talrijker zijn dan het zand aan de kust. Maar er lijkt niets te gebeuren. Sarah lacht als ze deze belofte voor de derde of vierde keer hoort, terwijl ze in Genesis 18 in de tent naar de vreemdelingen luistert. Waarschijnlijk een bitterzoete lach. Ze heeft dit allemaal al eerder gehoord, maar ze is onvruchtbaar gebleven. Maar over een jaar zal ze Isaak baren, het kind van de lach. Dit is dus een tijd van stille zwangerschap. Vergeef me, maar dit doet me denken aan de eerste keer dat ik probeerde een toespraak te houden in het Spaans, in Latijns-Amerika. Een bisschop raakte in de war – wat heel zeldzaam is. Hij dacht dat ik een Ierse franciscaan was. Ik legde uit dat ik een Engelse dominicaan was. Ik zei: ‘El obispo esta embarrazado’. Ik bedoelde te zeggen ‘de bisschop was in verlegenheid gebracht’. Helaas zei ik feitelijk: ‘De bisschop is zwanger’. Nog zeldzamer! Dit is een tijd van actief wachten. Laat me de woorden van Simone Weil herhalen die ik tijdens de retraite citeerde. We verkrijgen de kostbaarste gaven niet door ernaar op zoek te gaan, maar door erop te wachten. [3]

Deze manier van kijken is in de eerste plaats aandachtig. De ziel maakt zichzelf leeg van al haar eigen inhoud om de mens waarnaar ze kijkt te ontvangen, precies zoals hij of zij is, in al zijn of haar waarheid. ‘ Dit is diep tegencultureel. De mondiale cultuur van onze tijd is vaak gepolariseerd, agressief en minachtend over andermans opvattingen. De kreet is: Aan wiens kant sta jij? Als we naar huis gaan, zullen de mensen vragen: “Heb je voor onze kant gevochten? Heb je je verzet tegen die onverlichte andere mensen? We zullen hard moeten bidden om de verleiding te weerstaan om toe te geven aan deze partijpolitieke manier van denken. Dat zou betekenen dat we terug zouden vallen in de steriele, dorre taal van een groot deel van onze samenleving. Dat is niet de synodale weg. Het synodale proces is organisch en ecologisch in plaats van competitief. Het is meer het planten van een boom dan het winnen van een veldslag, en als zodanig zal het voor velen moeilijk te begrijpen zijn, soms inclusief onszelf! Maar als we onze geest en ons hart open houden voor de mensen die we hier ontmoet hebben, gevoelig voor hun hoop en vrees, zullen hun woorden ontkiemen in ons leven en de onze in dat van hen. Er zal een overvloedige oogst zijn, een vollere waarheid. Dan zal de Kerk vernieuwd worden. De eerste roeping van de mensheid in het Paradijs was om tuinman te zijn. Adam verzorgde de schepping, hij deelde in het spreken van Gods scheppende woorden en het benoemen van de dieren.

Zullen we in deze elf maanden vruchtbare, hoopvolle woorden spreken of woorden die destructief en cynisch zijn? Zullen onze woorden het gewas voeden of giftig zijn? Zullen we tuiniers van de toekomst zijn of gevangen in oude steriele conflicten? Ieder van ons staat voor die keuze. Paulus zei tegen de Efeziërs: ‘Laat geen slecht woord over uw lippen komen, maar spreekt een goed woord, opbouwend, als het nodig is, tot zegen voor de hoorders. (Ef.4,29).

Fr. Timothy Radcliffe OP

1 De sonnetten aan Orpheus XII’, in Geselecteerde gedichten met parallelle Duitse tekst, trans. Susan Ranson en Marielle Sutherland (Oxford, 2011), p.195

2 Exhortatie Paus Fransicus bij 150e geboorte jaar van Theresa van Lisieux

3. Simone Weil, Wachten op God. Bijleveld.

 

 

 

Kom & Zie Weekend

Ben jij degene die onze broederschap komt verrijken?

Van 10 tot 12 november 2023 is er een Kom & Zie weekend bij ons in de abdij van Egmond. Ervaar jij wel eens een roep om monnik te worden? Dan nodigen wij jou uit om het monastieke pad te verkennen en een weekend met ons mee te leven! Drie dagen lang bid, werk en leef je met de monniken mee. Uiteraard is er ook tijd voor reflectie en uitwisseling van vragen en ervaringen. Een monastieke roeping is vooral iets dat je moet onderzoeken en uitproberen!

Meld je aan via telefoon 072 5061415  of mail: info@abdijvanegmond.nl

Erik Galle: Voorbij het beeld

‘Voorbij het beeld’ is de titel van het nieuwste boek van Erik Galle, waarover hij op 26 oktober 2023 in de Abdijkerk een lezing geeft en waarin hij een belangrijke vraag stelt: Wordt in onze tijd een beeld belangrijker dan de werkelijkheid?

In plaats van iemand te vertellen over wat we gezien hebben, sturen we een foto of een filmpje door. Waarom doen we dat? Erik Galle gaat op zoek naar de impact van de beeldcultuur op onze manier van leven. Hij vraagt zich af wat een beeld eigenlijk is en laat zien hoe onmisbaar beelden zijn voor ons als mens.

Dit boek zet daarna bewust nog een stap verder en begeeft zich op weg naar God voorbij het beeld. De God die dan tevoorschijn treedt, is heel verrassend. Hij blijkt een en al toenadering te zijn … en nog veel meer. Voor ieder die ook wil loslaten en de moed zoekt om de vertrouwde beelden te laten vallen, is deze lezing een unieke kans om God opnieuw de ruimte te geven.

Na afloop wordt er koffie/thee geschonken in de Benedictushof en is er gelegenheid het boek te kopen en te laten signeren. Aanmelden kan hier

Erik Galle Voorbij het beeld

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2024, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden