Geen producten in de winkelwagen.

Nieuws

There is no Rose

Tijdens de Advent publiceren we samen met Kloostermagazine en Leo Fijen wekelijks een muziekvideo, op weg naar Kerst.
Tweede Zondag van de Advent: There is no Rose. Bram Verheijen en Isabella Wijnberg.

Gabriel’s message

Tijdens de Advent publiceren we samen met Kloostermagazine en Leo Fijen wekelijks een muziekvideo, op weg naar Kerst.
Eerste Zondag van de Advent: Gabriel’s Message. Bram Verheijen, orgel: Gerard Hulsman.

Open tuin & boomgaard

Op 10 september openen de broeders samen met de Pomologische vereniging de abdijtuin en de boomgaard. Er zijn allerlei activiteiten zoals workshops, rondleidingen en een kleine markt.

We hebben workshops voor biologisch tuinieren en biologische creativiteit, stiltewandelingen en tips voor uw fruitbomen. Ook kunt u snoeischaren laten slijpen.
Op de markt kunt u groenten, zaden en eigengemaakte producten zoals jam, sappen en chutneys van eigen bodem vinden.

De abdijwinkel is open met o.a. afgeprijsde boeken en artikelen, de brouwerij komt met een speciaal biertje van 1100 jaar Adelbert, dat alleen op de markt verkocht wordt.
Er zijn 2 Abdij rondleidingen in de ochtend om 10:00 uur en 11:00 uur.
De gebruikelijke inloop-rondleiding om 14:00 uur gaat niet door wegens een huwelijk in de kerk.

Uiteraard kunt u ook gewoon een mooie route lopen door al het groen dat onze abdij omringt. Hieronder vindt u het programma:

 

Hele dag (10:00 tot 16:00)

Pomologische vereniging: Gelegenheid om fruit te proeven en eigen fruit te laten determineren.

Abdij winkel: open met extra afgeprijsde boeken en artikelen.

Florias: het atelier van onze abdijbloemist is ook open.

Programma Tuinploeg Abdij

10:30 Workshop Handsnoeischaren slijpen. *

11:00 Groene stiltewandeling met een van de broeders.

11:30 Workshop appelazijn maken en ecologisch bemesten met o.a. brandnetels.

12:00 Rondleiding Bloemen, kruiden, bomen en hun betekenis met Tini Brugge.

13:00 Workshop Handsnoeischaren slijpen. *

13:30 Groene stiltewandeling met een van de broeders.

14:00 Workshop appelazijn maken en ecologisch bemesten met o.a. Brandnetels.

14:30 Rondleiding Bloemen, kruiden, bomen en hun betekenis met Tini Brugge.

* Neem je eigen handsnoeischaar mee.

Inkleding Broeder Johannes

Op de vooravond van het feest van Johannes de Doper ontving broeder Rinus zijn habijt en een nieuwe naam: Johannes! De broeders zijn blij dat er weer een broeder zijn noviciaat kan beginnen. Hierbij delen we wat fragmenten van dit moment en de liturgie.

 

Abt: dit is de Regel (van Benedictus) waaronder je wilt dienen. Als je haar kunt onderhouden, treed dan in. Als je haar niet kunt onderhouden, ga dan vrij heen.

Postulant: Niet uit eigen kracht maar door Gods barmhartigheid hoop en verlang ik alles wat deze Regel behelst te onderhouden.

 

Abt: als een teken van ontvangst in onze gemeenschap, zullen we met u het gebaar vernieuwen van Christus, die de voeten van zijn leerlingen gewassen heeft, opdat zij bij Hem mochten horen.

Allen zingen het Ubi Caritas (waar liefde echt is, daar is God) tijdens de voetwassing.

 

 

Abt: Moge de Heer u ontdoen van de oude mens met zijn daden.

Monniken zingen: bekleed u met de nieuwe mens en houdt u naar de Heer gewend; maakt u gereed en blaakt van vuur; verwacht Zijn uur!

Vader Abt doet de novice het Habijt aan en zegt: Moge de Heer U bekleden met de nieuwe mens, die naar Gods beeld is geschapen in ware gerechtigheid en heiligheid.

Novice: Amen

Vader Abt doet de riem om, en zegt: moge de rechtvaardigheid uw riem zijn en u eraan herinneren dat een ander u zal omgorden en leiden waar naartoe u niet wil.

Novice: Amen

Vader abt legt het scapulier over zijn schouders en zegt: ontvang het juk van onze Heer Jezus Christus dat zacht en licht is.

Novice: Amen

Vader Abt: laat ons bidden; God Gij zijt oorsprong van elke roeping. Hoor ons gebed voor broeder Johannes en sterk hem met de gaven van uw Geest, dat hij meer en meer Uw weg met hem leert kennen en gaan. En bevestig ons allen in de dienst die ons is toevertrouwd in het midden van Uw kerk. Door Christus onze Heer.

Allen: Amen.

Daarna geeft de gemeenschap de vredeskus aan de novice, van de oudste tot de jongste.

 

Hoogfeest van Benedictus 11 juli 2022

Het hoogfeest van Benedictus is niet alleen het einde van een hele reeks feesten, maar het is ook nog een soort toegift op onze jaarlijkse retraite, die wij gisteren afsloten met de vernieuwing van onze geloften.

Een toegift dus, om al het goede, mooie en inspirerende van de voorbije tijd te laten bezinken en als zaad in de akker tijd ter ontkieming te geven. Misschien ook tijd om toch ook stil te staan bij het onkruid dat we hebben ontdekt tijdens de retraite en dat vraagt om een adequate behandeling. Want de akker van ons leven kent nog niet de paradijselijke staat waarnaar wij allen verlangen. En dat geldt al evenzeer voor het Europa waarvan Benedictus de patroon is. Het kan ons als monniken niet onverschillig laten dat de Benedictijnse pax, de vrede die de Heer ons heeft toegezegd, op tal van fronten niet op een warm onthaal kan rekenen. Terwijl wij daar toch voor geschapen zijn en het de droom van God en van ons allen is. ‘Zoek de vrede en jaag hem na’, horen wij Benedictus tot de nieuweling in de proloog zeggen. En op die weg zijn wij allen nog nieuwelingen zoals wij elke dag weer ervaren.

Op die weg van gedurige bekering, want dat is het, komt de liturgie ons vandaag tegemoet met drie lezingen die ons de richting wijzen. Het boek Spreuken bevat een schat aan levenswijsheid en de schrijver doet er alles voor om ons die rijkdom door te geven. Hij spoort aan de wijsheid te zoeken, die – zo laat hij doorschemeren- niet voor het oprapen ligt. Je moet ernaar speuren als naar zilver en verborgen schatten, en dat vergt inspanning en volharding. Het komt aan op het spitsen van de oren en je hart neigen naar inzicht om God en zijn weg met ons te ontdekken. Luisterend leven heet dat. Niet meegaan met de waan van de dag, ook niet kost wat kost vasthouden aan traditie en verleden, maar in het heden van God speuren naar de weg die naar vrede leidt, vrede met God, vrede met jezelf, vrede met de wereld. Elke dag opnieuw.

Luisterend leven, wie heeft het beter gedaan dan Jezus zelf, die een leven lang in gebed en in de omgang met mensen geluisterd heeft naar de stille stem van God die spreekt van leven en waarheid. Dat vraagt om waakzaamheid, om momenten van inkeer en stilte om niet in het lawaai en de hectiek van alledag te verdwalen. Misschien denken wij dat ons monniken dat niet zal overkomen, maar bewaken wij voldoende de innerlijke ruimte waar de stem van God kan worden gehoord en vrij spel krijgt?

De passage uit de Kolossenbrief sluit daar nauw op aan. Paulus spoort ons aan de oude mens af te leggen en ons te bekleden met de nieuwe mens, die Christus is. Ook daar komt het geduld en de volharding om de hoek kijken, want het afleggen van de oude mens gaat helaas niet zo gemakkelijk als het uittrekken van een colbertje. De ervaring heeft ons geleerd dat die oude mens veel vaster aan ons kleeft dan wij soms denken. Ook hier geldt: steeds weer een nieuw begin maken. En daarbij misschien de wijze raad van onze oudvaders niet vergeten, die aansporen om niet alles tegelijk te willen en te doen. En bovenal in het gezelschap van Jezus blijven. Je door hem elke dag weer in de dagelijkse lectio  laten meenemen in zijn omgang met het leven. Kijken, luisteren, vragen en stil verwijlen. Laat hij ons helpen als de vroegere hulp bij de paskamer om gaandeweg in het nieuw gekleed te gaan en anderen van dienst te zijn met de gezindheid van Christus in woord en werk, in gebed en dankzegging.

En dan het evangelie van deze dag. Dat is heel ontnuchterend, wanneer je bedenkt op welk moment de woordenwisseling plaats vindt. Ze zijn al geruime tijd met Jezus opgetrokken. Ze hebben hem van dichtbij meegemaakt, ze hebben met hem gesproken en ze hebben gevraagd hoe te bidden. En toch, juist op die laatste avond dat zij samen zijn en hij hun brood en beker heeft gereikt als teken van zijn onvoorwaardelijke prijsgave, juist op dat moment ontstaat er ruzie onder hen. En het gaat niet over een futiliteit, maar over de baas spelen, wie van hen de eerste is. Een verhaal zo oud als de mens. Almaar weer íkke, ikke’, in plaats van de voeten van de ander wassen en je leven geven opdat de ander zou leven. En Jezus gaat het hun nog een keer geduldig uitleggen. Zij krijgen geen uitbrander, maar een laatste woord dat hij niet gekomen is om te heersen, die wereldse manier van doen is hem vreemd zoals ze vreemd is aan God zijn Vader. Die schept en herschept elke dag om mensen leven te geven, en Jezus heeft niet anders gedaan: geven en vergeven opdat mensen worden opgericht en er gemeenschap wordt opgebouwd die God eenstemmig eert en dank zegt.

De vreugde van het dienen, van het de ander groter laten zijn, de leerlingen staan nog steeds aan het begin van een weg en wij misschien met hen. Een ding mag daarbij onze troost zijn. Jezus geeft niet op, hij zegt niet’ nu is het wel genoeg’, maar hij begint opnieuw met hen voor de zoveelste keer.

De vrede en de dienst aan de ander, zij hebben het in onze wereld zwaar te verduren. Wij zien het om ons heen dichtbij en veraf. Misschien zien wij het ook in ons eigen hart en in onze groep. Je zou er moedeloos van kunnen worden, het geloof, de hoop en de liefde erbij kunnen verliezen. Maar de Schrift leert ons vandaag op het hoogfeest van Benedictus, dat God niet moe wordt elke dag met ons opnieuw te beginnen, ons het kleed van de nieuwe adam aan te reiken. En Jezus doet het hem na en nodigt ons ertoe uit. Dat moge onze hoop en vrede zijn. Tot wie zouden wij anders gaan? AMEN.

Abt Thijs Ketelaars

20220711 Hoogfeest van Benedictus Spr.. 2,1-9; Kol. 3,12-17;  Lc. 22,24-27

Viering en processie Adelbertusakker

Op 26 juni 2022 was er eindelijk weer een groot samenzijn op de Adelbertusakker. En meteen vierden we een hele historische viering inclusief een processie. Dit jaar is de translatie van Adelbert 1100 geleden. Om dit te vieren hebben we opnieuw een deel van zijn relieken van de akker naar de kerk gebracht.

Daarnaast was er een bijzondere toevoeging van de kinderen uit het dorp. Zij hebben op school een project gehad over het verhaal van Adelbert en het thema vriendschap. Dit n.a.v het verhaal over de vriendschap tussen de Egmonder Eggo en Adelbert. Ze hebben op perkament een persoonlijke boodschap over vriendschap opgeschreven. Deze zijn verzameld in een kistje dat tijdens de processie ook naar de kerk is gebracht. Er wordt komende tijd gewerkt een aan een houten beeld van Eggo. Deze zal ook een plaats krijgen op de Akker als een monument van vriendschap. Daar zullen de perkamenten hun uiteindelijke plek krijgen.

Kijk hier naar een impressie van de viering en processie.

Litanie herdenking translatie St. Adelbert

Om dankbaarheid voor de aarde, die ons draagt en die ons voedt
Om dankbaarheid voor de brengers van het geloof
Om dankbaarheid voor de communiteit van Sint Lioba en Adelbert
Om dankbaarheid voor de gemeenschap die hier wordt opgebouwd
Om dankbaarheid voor de geloofsgemeenschappen in de Egmonden
Om dankbaarheid voor alle religieuzen en pastores in Kennemerland
Om dankbaarheid voor allen die in onze tijd van Christus’ liefde getuigen
Om dankbaarheid voor het woord ons hier geschonken
Om dankbaarheid voor het levend brood hier aangereikt
Om dankbaarheid voor de hoop ons hier in het hart gelegd
Om dankbaarheid voor de liefde ons hier betoond
Om dankbaarheid voor allen die hier komen bidden
Om dankbaarheid voor allen die dit huis mee opbouwen en onderhouden
Om dankbaarheid voor allen die bouwen aan een nieuwe aarde
Om dankbaarheid voor allen die de deur van hun hart openzetten

Om dankbaarheid voor allen die een welkom thuis bieden
Om dankbaarheid voor alle hulp aan vluchtelingen, dak- en thuislozen
Om dankbaarheid voor allen die mensen in nood bijstaan
Om dankbaarheid voor allen die zorg hebben voor zieken, gewonden enstervenden
Om dankbaarheid voor allen die zich inzetten voor vrede en gerechtigheid
Om dankbaarheid voor allen die in Gods huis stem geven aan lief en leed
Om dankbaarheid voor allen die in Gods huis de taal van de liefde leren
Om dankbaarheid voor allen die zich als levende stenen laten voegen
Om dankbaarheid voor allen die hun leven bouwen op Christus, de rots
Om dankbaarheid voor God die in ons midden woont

Met antwoord op elke bede met een gesproken of gezongen alleluja, alleluja

Vita Heilige Adelbert

Het leven van de heilige Adelbert werd omstreeks het jaar 985 geschreven door de monnik Rupert van Mettlach. De opdracht daartoe ontving hij van aartsbisschop Egbert van Trier,  zoon van graaf Dirk II van Egmond.  De auteur reisde naar het klooster in Egmond om informatie te verzamelen over Adelbert, die volgens de overlevering in het jaar 740 is overleden en wiens gebeente op 15 juni 922 werd opgegraven en naar het bescheiden houten klooster te Hallem ( nu Egmond-Binnen) overgebracht. Daar woonden toen zusters. Bij het  klooster liet graaf Dirk I een kleine kerk bouwen waar het gebeente van Adelbert werd bewaard.

Download hier het Vita van Sint Adelbert in de vertaling van de hand van G.N.M. Vis.

15 Mei: Open Kloosterdag Abdij Egmond

Zondag 15 Mei is er weer de Open Kloosterdag. De Abdij Egmond is van 14 – 16 open voor wie een kijkje wil nemen. Samen met de broeders kunt u een kijkje nemen in onze kerk, museum en tuin. Ook is onze winkel open en kunt een gezellig een bakje koffie of thee komen drinken. Aansluitend kunt u de Vespers meevieren om 17 uur.

Kijk hier voor alle andere kloosters die u kunt bezoeken op 15 Mei!

 

PAX en tot Zondag!

Nieuwsbrief

Schrijf u vrijblijvend in en blijf op de hoogte van de activiteiten van Abdij van Egmond.

We respecteren uw privacy. Sint-adelbertabdij zal uw e-mailadres nooit delen met derden.
© 2022, Abdij van Egmond Algemene voorwaarden