Alle zielen
De afgelopen week hebben wij Allerheiligen en Allerzielen gevierd, dagen die ons de grootheid en de kwetsbaarheid van de mens heel nabij brengen. Allerheiligen, een ontelbare rij van mensen die de eeuwen door een levende keten vormen van het evangelie, die ons op deze dag meer dan op andere dagen ervan bewust maken, dat ons leven verbonden is met dat van anderen. Meer nog, zonder die anderen die ons gevoed, gevormd en geïnspireerd hebben en dat nog doen zouden wij niet bestaan. Mensen die ons met hun leven hebben laten zien dat wij niet geschapen en geroepen zijn om verdeeldheid en polarisatie te bewerken, maar verbinding die gemeenschap sticht en leven geeft.
De kwetsbaarheid van ons mensen werd juist op Allerzielen heel sterk gevoeld. De dood hoort bij het leven, dat weten wij allemaal. Maar het maakt groot verschil hoe je met de dood omgaat. Dat zagen we weer afgelopen week toen wij in de abdijkerk samen met het hospice Egmond mensen uitnodigden voor een viering waarin een heel lange lijst van overledenen werd voorgelezen, zo’n 150 in getal. Het waren niet alleen mensen die in het hospice gestorven waren, maar velen werden ons aangereikt via mail en postverkeer of aan de deur afgegeven. Namen van mensen die niet meer onder ons zijn, maar op die avond bleek hoezeer ze nog met ons gaan. Bij het noemen van elke naam werd er een lichtje ontstoken, dat meer zei dan veel woorden. En de kerk zal vol mensen die elkaar misschien niet allemaal kenden, maar die in dit uur met elkaar verbonden werden door het samen delen van de naam die je dierbaar was en blijft. En zoals heiligen kunnen verbinden, zo kunnen ook doden verbinden, mensen die zijn bemind en bemind blijven. Die ook een lange keten vormen en in een wereld die stijf staat van individualisme zorgt voor verbinding en levensmoed. Dagen en momenten die ons boven onszelf uittilden en er in woord, muziek en stilte een weefsel aan het licht kwam dat we al te vaak dreigen kwijt te raken of te vernietigen.
De vele reacties van de aanwezigen en de mensen die via de livestream hebben meegeleefd spraken boekdelen. Wat let ons om dat zoeken van verbinding niet te beperken tot één of twee dagen in het jaar. Laat ons op de adem van Gods Geest er elke dag werk van maken, het leven van allen zal er bij winnen. Iedere zondag na de viering drinken we koffie en ontmoeten we elkaar. En iedere dag leven mensen met ons mee in de kerk, gastenhuis, kaarsenmakerij, tuin of winkel. We zijn dankbaar dat we mogen treden in het voetspoor van onze grote voorganger, die voor ons en met ons leven en dood verbindt en transformeert in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
In onze communiteit raken dood en leven in deze dagen ook nauw aan elkaar. Broeder Gerard Mathijsen leeft op zijn kamer vertrouwvol naar de voltooiing toe en afgelopen dinsdag onderging onze prior, broeder Johannes, een openhartoperatie in Leiden. Die is gelukkig goed geslaagd en we zien uit naar zijn thuiskomst. Zo gaan we samen verder.
Abt Thijs Ketelaars