Alles heeft zijn tijd

Twee weken terug hebben wij broeder Frans Berkelmans, met 96 jaar de oudste in onze communiteit ten grave gedragen. Op diezelfde dag ontvingen wij ook het overlijdensbericht van een van onze vrijwilligers, een vrouw van 42 jaar. Een week tevoren was ze, hoewel zwaar ziek, nog op bezoek geweest en sprak de hoop uit nog een aantal jaren te krijgen.  Namens de broeders wil ik dan ook iedereen bedanken, om het meeleven, het samen stilstaan bij deze twee bijzondere mensenkinderen.

In diezelfde week werd ons in de vroege lezingendienst het boek Prediker voorgelezen en oorden wij de zin:  “  Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven”. Die woorden bleven hangen ’een tijd om te sterven’, wanneer is dat dan als 96 bent of 42 jaar?

Wij rekenen gewoonlijk in heden, verleden en toekomst, gisteren, vandaag en morgen. Zo is onze tijdsvoorstelling. Maar klopt dat? Gisteren is voorbij en morgen is er (nog) niet. Wij krijgen het leven bij mondjesmaat zoals het manna in de woestijn, leven voor één dag. En elke morgen zingen wij in die vroege dienst in Psalm 95 ‘Heden als gij zijn stem hoort’.  Hoe zou het zijn als wij het leven niet tellen in jaren, maanden en dagen, maar in het heden, het nu, van God. Heden is het geschenk en wie dat met open armen ontvangt, heeft die niet genoeg voor deze dag ? De rest is in God verborgen en geborgen en daarop hopen wij.

In deze hoop moet ik natuurlijk ook broeder Johannes zijn plechtige professie vermelden. Een getuigenis van dat instemmen met dit “heden”.

Abt Thijs Ketelaars

Voor de liefhebbers nog de tekst uit het boek Prediker:

Alles heeft zijn uur, alle dingen onder de hemel hebben hun tijd.

Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven,

een tijd om te planten en een tijd om wat geplant is te oogsten.

Een tijd om te doden en een tijd om te genezen,

een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.

Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen,

een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.

Een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen te verzamelen,

een tijd om te omhelzen en een tijd om van omhelzen af te zien.

Een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren en een tijd om weg te doen.

Een tijd om stuk te scheuren en een tijd om te herstellen,

een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.

Een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten,

een tijd voor oorlog en een tijd voor vrede.

Wat heeft iemand dan aan al zijn werken en zwoegen? Ik overzag de bezigheden die God de mensen heeft opgelegd om er zich mee af te tobben.  Alles wat Hij doet is goed op zijn tijd; ook heeft Hij de mens besef van duur ingegeven, maar toch blijft Gods werk voor hem van het begin tot het eind ondoorgrondelijk