Dragers van verrijzenis
Het is Pasen. We hebben in gemeenschap de Paaswake gevierd: met de wijding van het vuur, het licht van de kaarsen, de verkondiging van het Woord, het doopsel en vormsel van jou, Christiaan, de hernieuwing van onze doopgeloften met feestelijk gezongen eucharistie, in een mooi versierde kerk. Pasen voelt als een geschenk. Een vrede die binnenkomt, midden in een donkere wereld. En je weet hoe het gaat als je onverwacht een geschenk ontvangt: je gaat er misschien van blozen, of je zegt: ‘kijk eens aan…’, maar meestal vinden we weinig woorden. Ook het paasgeloof overkomt je. We hebben er nauwelijks woorden voor — en dat hoeft ook niet. Maar wat als dat Paasgeschenk niet meteen voelbaar is? Als een schok, verdriet of verwarring je overspoelt? Dat zien we vanmorgen bij Maria Magdalena, Petrus en de geliefde leerling.
Maria Magdalena – het hart
Maria komt vroeg bij het graf. Haar hart laat haar de eerste zijn. Alles wat ze liefhad lijkt verdwenen. Haar verdriet neemt haar in beslag. Ze zoekt Jezus … waar Hij niet meer is, in het verleden. Ontroostbaar, zoekend, gevangen in gemis en verlies. Haar hart is geraakt, haar emoties gaan met haar op de loop.
Petrus – onderzoekend
En Petrus volgt Johannes en gaat het graf binnen. Hij kijkt, neemt alles in zich op. Hij wil begrijpen, analyseren, vat krijgen op wat er gebeurd is. Alles ligt voor zijn ogen… maar het valt nog niet samen. Misschien herkennen we dat: we zijn zo bezig met begrijpen en verklaren dat het ons niet of nog niet raakt.
Johannes – intuïtief
Dan is er de geliefde leerling en die rent vooruit. Zijn intuïtie drijft hem, nog vóór hij alles begrijpt. Hij ziet, hij gelooft, maar het heeft nog geen vorm gekregen. Broos, wachtend, open al wel voor iets nieuws, voor wat nog werkelijkheid moet worden.
Zijn hart wacht… en het leeft nog niet volledig.
Transformatie door Pasen
En toch is voor hen, voor Maria Magdalena, Petrus en Johannes het Pasen geworden. Het is de verrezen Christus – dus Hij zelf – die hen heel persoonlijk heeft aangeraakt. En dat wellicht voor ieder op eigen wijze. Wat in hen als gave of van nature was meegegeven — een beminnend hart, een intuïtie of een vastenberaden houding — ontluikt en opent zich. Wat eerst zwak of onzeker leek, wordt kracht en inspiratie. Over hoe en wanneer het opstandingsgeloof binnenvalt kunnen we maar weinig zeggen, maar over de vruchten die het afwerpt des te meer.
Kijk wat Pasen doet met Maria Magdalena. Zij wordt dé apostel van de apostelen. Als eerste gaat ze vertellen: “Hij leeft!” Zelfs niet door woorden vol wijsheid, maar door de warmte van haar persoonlijke ervaring. Wat had ik graag leerling geweest bij Maria Magdalena.
Haar emotie, eerst verlammend, wordt kracht die anderen raakt. Vandaag vinden we haar terug bij slachtoffers van oorlog en geweld, bij mensen die een trauma dragen. Zij blijft met een gracieuze liefde van Christus hen nabij met een hart dat begrijpt. Onze wereld heeft nood aan Maria Magdalena.
Petrus’ zoeken wordt daadkracht. Wat een paasgeschenk zou het zijn mochten enthousiaste leiders opstaan: sterk en profetisch, zo nodig scherp, in woord en daad. Leiders die zoals Petrus in de kracht van de Geest met zelfinzicht en ervaring geloofwaardig worden, die niet leven ten koste van anderen, maar ten dienste van de lijdende ander en van de hele schepping. Zulk leiderschap is vandaag zeldzaam, maar broodnodig. Dankzij Johannes is het evangelie tot ons gekomen. Zijn geloof ontwaakt tot een moedig getuigenis.
Geen spel van argumenten, maar gedragen door innerlijk weten. Helder, uitnodigend, inspirerend — zonder te dwingen.
Johannes wordt een drager van verrijzenis: iemand bij wie je voelt dat wat hij zegt echt is, die rust uitstraalt en vertrouwen wekt, en die anderen stil en zeker maakt in hun geloof. Onze wereld heeft nood aan dragers van verrijzenis, zoals Johannes: krachtig en visionair.
Pasen overkomt ook ons
In de kiem zijn we allen dragers van verrijzenis, maar wat Jezus ons zei is waar: nooit wordt het werkelijkheid zonder de weg van het kruis.
Maar wie of wat vastzit — in verdriet, twijfel, onvermogen, schuld, vervolging of verwerping — zal op een dag worden aangeraakt door Pasen en zich openen. Hart, intuïtie en daadkracht komen tot veerkracht. Wat zwak leek, wordt sterk. Wat onzeker leek, wordt inspiratie. Wat schuchter leek, wordt werkzaam. Pasen dragen wij in ons. Eens voorgoed bij ons sterven zal het tot volle bloei komen als overwinning op zonde en dood.
Nu nog, zegt de apostel Paulus, verborgen met Christus in God (Kol. 3,3). En toch wacht de Verrezene nu reeds op ons: in onze families, in onze gemeenschap, in een wereld die het hard nodig heeft. Want misschien vragen wij ons af: waar is God in deze wereld vol geweld, oorlog en pijn?
Pasen geeft ons daarop een antwoord: Het Licht van de Opgestane doorbreekt elk donker en vertolkt: ‘Ik blijf bij je’, midden in alles wat duister en onvolkomen is. Zijn Licht breekt door!
Zalig Pasen, br Paul
Lezingen: Johannes 20, 1-9