Nieuws

Expositie Hennie van der Vegt

Officiële opening zondag 21 juni om 15.00 uur

Van der Vegt wordt in 1953 in het Overijsselse dorpje Dalfsen vlak naast een boerderij geboren en groeit op tussen de dieren, de weiden en de schuren. Hij is amper vier als hij al begint te tekenen. Op z’n 21e wordt hij dan ook zondermeer aangenomen op de Groningse Academie Minerva en krijgt onder meer les van Mathijs Röling en Ben van Voorn.

Nauwelijks een jaar na het verlaten van de academie brandt zijn atelier in Groningen tot de grond af. De buitenmens maakt dan een even merkwaardige als vruchtbare sprong naar Amsterdam en omstreken, naar een atelier/woning in de drukke Jordaan èn naar een atelier/stal in het landelijke Ruigoord, vol dieren, weiden en schuren. Hij heeft er zijn paard, zijn geit en kippen en zijn verf en haalt in galop de verbrande tijd in. Er ontstaan vele series: bloemen, dieren, stillevens en naakten in alle huidskleuren. Alles in vliegende vaart geschilderd, op tien vierkante centimeter of tien vierkante meter, formaat is bijzaak en de verf krijgt nauwelijks de tijd om te drogen.
In Ruigoord voelt hij zich thuis; vrijplaats voor strijdbare types.

‘…Van der Vegt is geen anatomisch tekenaar die ieder vezeltje afzonderlijk tekent, maar een kunstenaar die ons de natuur aan den lijve laat voelen met zijn fantastische impressies. Het woord impressie roept ogenblikkelijk herinneringen op aan het impressionisme. Een aantal van zijn werken heeft inderdaad dezelfde kleurrijkdom als de late werken van Monet en ook het formaat lijkt er op. Toch is het vooral het formaat waarin veel van Van der Vegts schilderijen afwijken. Het sterk uitvergroten van zaken, zoals hij doet in zijn bloemenschilderijen, past niet bij het traditionele impressionisme en houdt meer verband met andere ontwikkelingen, met name uit de hedendaagse schilderkunst. Op het eerste gezicht zijn ze de eenvoud zelve, maar de schijn bedriegt enorm. Van der Vegt legt zijn ziel in deze werken….’

Jan van Laarhoven, directeur Noord-Brabants Museum, Den Bosch

Van der Vegt, geboren in een katholieke familie met acht kinderen is al jong misdienaar in de kerk. Heeft op latere leeftijd afstand genomen van het katholicisme, maar zegt, nu hij in de Benedictushof gaat exposeren: wat zou mijn moeder dit mooi gevonden hebben.

De tentoonstelling is te zien vanaf donderdag 4 juni 2026.

Op 28 februari is de opening van de expositie met werk te zien van Klemens Ortmeyer.  Over deze expositie met fotowerk van talloze kloosterruimtes schrijft hij zelf:

Een ruimte die herinnert

CONTEMPLATES toont geen kloosters.

Het creëert cellen van kijken,

Uit beelden

Die niet enkel zijn genomen,

Zonder ook te zijn toegelaten.

Deze ruimtes zijn niet gegeven.

Zij ontstaan als een tastende constructie –

Uit tijd,

Uit houding,

Uit de stille volharding

Om niet genoeg te hebben aan het zichtbare.

In 2024 maakten de broeders van Egmond kennis met Klemens Ortmeyer (1964) tijdens zijn tocht langs talloze Benedictijnse Kloosters in Duitsland, Nederland, België en Frankrijk voor zijn fotoproject INCOMPSITION / CONTEMPLATES . Op de foto’s staan de ruimtes waar monniken en monialen werken, bidden, eten centraal. Duidelijk is dat dit geen gewoon fotoproject is maar echt monnikenwerk. Ortmeyer bracht lange tijd door in de deze ruimtes met alle aandacht. Met zijn lens tastte hij iedere ruimte af om na iedere sessie zijn waarnemingen tot één compositie te voegen die hij bewaarde. Het woord CONTEMPLAAT is een treffende naam voor de foto’s.

De uiteindelijke beelden roepen vragen op. Hoe nemen wij zelf ruimte waar? Wat maakt iets tot één ruimte? Wat verbindt ons als we verschillende perspectieven hebben? Wat als de ruimte een gebedsruimte is? En wanneer gaan de filosofische vragen over in de ervaring van het heilige? De beelden van Ortmeyer nodigen uit om te kijken, te bevragen of te contempleren en zijn nog immer in compositie.

Het project INCOMPSITION / CONTEMPLATES dat eerder in boekvorm verscheen en werd gebonden in de abdij van Sankt Otilien is nu voor het eerst ook te zien als expositie vanaf 28 februari tot eind april bij de Abdij van Egmond in de expositie ruimte van de Benedictushof.

Meer info over het project en Klemens Ortmeyer:

https ://incomposition.net

https://www.ortmeyer.de/

EXPOSITIE IN  BENEDICTUSHOF In deze tentoonstelling is de ouderdom niet van een “oormerk” voorzien. Iedere kunstenaar was vrij in zijn bijdrage. Wel zijn op verzoek concrete personen geschilderd, maar het geheim wordt hen niet ontfutseld. Doorleefde, niet strak getrokken koppen, die charme en mededogen uitstralen. Weemoed en angst, zegen en wijsheid, bitter en zoet zal de beschouwer zelf wel ontdekken.

Het is raken aan een geheim, tegelijk een eerbewijs en uitdaging: blijf bij ons, wij hebben u nodig.

Zoals in dit klooster van de Benedictijnen. Daar is leeftijd geen thema. Ieder brengt de eigen krachten in en dan ontstaat vanzelf de harmonie der leeftijden. Niemand met pensioen. Wel zorg en vrijgesteld zijn waar nodig. De kloosterregel benut als vanzelfsprekend de ervaring van de ouderen. De sleutelrol van de oude monnik blijkt aan de poort. Hij heeft de wijsheid om de intenties van de nieuwkomer te onderscheiden.

Dat kunnen we niet missen, oude mensen die nog weten hoe het óók kan. Zij dagen ons uit tot respect en aandacht.

De expositie is  te zien vanaf vrijdag 12 juni in Benedictushof. Van dinsdag tot en met zaterdag van 11.00 uur tot 16.00 uur.

Van 15 september tot 1 november hebben we een bijzondere expositie in Benedictushof van de Friese kunstenaar Douwe Elias. Van dinsdag tot en met zaterdag te zien in Benedictushof van 11.00- 16.30 uur. Meer informatie vindt u hier: | Expo Douwe Elias (abdijvanegmond.nl)