Het koor van De Witte Duif Castricum voert op 20 december om 20.00 uur het Kerstoratorium Als appelbloesem in de winter uit in de Abdijkerk van Egmond. De tekst is geschreven door Marijke de Bruine en op muziek gezet door Chris van Bruggen, Anneke van der Heide en Peter Rippen. De muzikale leiding is in handen van Marianne Beitler. Het oratorium bestaat uit liederen en gesproken teksten, met als rode draad het Kerstverhaal. De muziek wordt begeleid door piano en twee fluiten.
De teksten zijn geïnspireerd op het traditionele Kerstverhaal, maar raken ook aan fundamentele vragen over de oorsprong en betekenis van ons bestaan. Als appelbloesem in de winter vertelt over de mens die, turend naar de nachtelijke hemel, overweldigd wordt door de nietigheid van zijn bestaan in de uitgestrekte vierdimensionale ruimte-tijd van het heelal.
Wanneer het besef indaalt dat het licht van sommige sterren miljoenen jaren onderweg is geweest voordat het ons bereikt, dat onze Melkweg slechts één van de ontelbare sterrenstelsels is in een uitdijend universum dat al miljarden lichtjaren groot is en dat al miljarden jaren bestaat, kan een mens zich heel erg klein voelen. Dan beseft hij dat hij slechts een vluchtig en nietig stofje is in een kosmische werkelijkheid van onbegrijpelijke grootte.
Maar de Appelbloesem vertelt ook over andere ervaringen van dezelfde mens: wanneer hij zich verwondert over het mysterie van het leven, als hij blij is met de geboorte van een kind, een kwetsbaar maar krachtig vlammetje dat licht brengt in een grote, donkere wereld. Uit deze ervaringen kan nieuwe hoop ontstaan: hoop op vrede en op een toekomst die, als appelbloesem in de winter, onverwacht tot bloei kan komen. Zo nodigt het oratorium ons uit om na te denken over de actualiteit van het Kerstverhaal: wat betekent het verhaal nú?
Toegang is gratis. Vol=vol