Aswoensdag

Voor Aswoensdag ligt in het midden van het monnikenkoor een open rond nest van kronkelwilg, gevlochten uit ranke, zoekende takken.  Het rust op de aarde, humilitas, bij de aarde.

In het nest liggen drie snoeren van zwart draad en houtskool, tekens van vergankelijkheid. Over wat donker is en zwaar kan wegen, maar ook van vruchtbare grond waarin nieuw leven kan ontkiemen. Dit beeld is geïnspireerd op een meditatie over Aswoensdag uit het boekje Loslaten en groeien wat recent is uitgegeven door Adveniat.  Een boekje over 40 dagen door de woestijn door Peter Nissen waarin Peter schrijft over de droom van Jacob en de ladder uit Genesis 28.  Twee stijlen, lichaam en ziel, met daartussen de treden van nederigheid. Geen triomfantelijke klim omhoog, maar een weg die juist naar beneden voert: dichter bij de aarde. En in die beweging voltrekt zich volgens Peter een mooie paradox: ‘’Door nederiger te worden, dichter bij de aarde te zijn, stijg je juist op en kom je dichter bij de hemel’’.  Het open nest verbeeldt dat proces van loslaten en groeien. Het is niet gesloten of voltooid, maar open en in beweging. Gedurende de veertigdagentijd zal het mee veranderen, zoals ook wij veranderen.

Zo wordt dit sobere arrangement een wegwijzer naar Pasen. Als eerbetoon aan Peter Nissen, die, in de geest van zijn eigen woorden, verder leeft in wat hij ons heeft aangereikt: de moed om los te laten, de weg van nederigheid te gaan, en zo te groeien naar het Licht.